Την Τετάρτη το βράδυ, ο Ολιβιέ Ζιρού σκόραρε δύο φορές στο φιλικό της Εθνικής Γαλλίας με την Ουκρανία και το όνομά του ακούστηκε ξανά. Εφτασε τα 42 γκολ με τους «τρικολόρ» και ανέβηκε στη δεύτερη θέση των σκόρερ όλων των εποχών για τη χώρα, αφήνοντας πίσω του τον Μισέλ Πλατινί. Πρώτος στη λίστα με 51 ο Τιερί Ανρί, επίδοση που δύσκολα θα φτάσει ο 34χρονος φορ της Τσέλσι, αλλά κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί.
Από προχθές, λοιπόν, επανήλθε η κουβέντα για το πόσο καλός και αποδοτικός παίκτης είναι ο Ζιρού. Μια μεγάλη μερίδα του κόσμου, που βλέπει μπάλα μα δεν έχει ιδέα από ποδόσφαιρο, τον θεωρεί έναν κακό επιθετικό. Λάθος μεγάλο.
Κατ’ αρχάς, αν δούμε αυστηρά τους αριθμούς, ο Γάλλος μια χαρά σκόρερ είναι. Δεν είναι το πολυβόλο των 30-40 γκολ ανά σεζόν, όμως από το 2006 κι έπειτα σκοράρει διψήφιο αριθμό τερμάτων κάθε χρόνο. Σε συλλογικό επίπεδο, με τις Γκρενόμπλ, Ιστρ, Τουρ, Μονπελιέ, Αρσεναλ και Τσέλσι έχει μετρήσει 225 γκολ, εκ των οποίων τα 105 με τη φανέλα των «κανονιέρηδων» του Λονδίνου. Αλησμόνητο το γκολ του 2016, όταν βρήκε δίχτυα με εν κινήσει εναέριο, ανάποδο τακουνάκι. Δύσκολο να περιγραφεί, αλλά κάπως έτσι έγινε.
Ανάμεσα στους μπόλικους τίτλους που έχει κατακτήσει είναι το Γιουρόπα Λιγκ του ’19 με την Τσέλσι, όπου ανακηρύχθηκε πρώτος σκόρερ με 11 γκολ, αλλά πάνω απ’ όλα το Μουντιάλ του 2018. Βασικός με τη Γαλλία, δίχως να πετύχει ούτε ένα τέρμα, λοιδορήθηκε από πολλούς. Ομως, ουδείς μπόρεσε να δει τις δουλειές που έκανε μέσα στο γήπεδο ο Ζιρού. Πώς μάρκαρε, πώς άνοιγε χώρους προς τους Γκριεζμάν και Μπαπέ, που έβαλαν τα γκολ.
Πρόκειται για έναν παίκτη- πολυεργαλείο, που θα βοηθήσει και στην άμυνα, που θα κάνει τα πάντα και δίχως μάλιστα να γκρινιάξει. Δεν δημιουργεί προβλήματα ακόμη κι όταν δεν παίζει. Γι’ αυτό χαίρει εκτίμησης από τον ποδοσφαιρικό κόσμο, γι’ αυτό και στα 34 βρίσκεται ακόμη στο top επίπεδο.
