Μια αναμενόμενη, μια έκπληξη. Αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που μπορεί να δοθεί για τις πρωτόδικες αποφάσεις για την υπόθεση πολυϊδιοκτησίας ΠΑΟΚ – Ξάνθης, αλλά και γι’ αυτή για τις παραβάσεις στη μετοχική σύνθεση της ΠΑΕ της Θράκης. Αναμενόμενη η ποινή αφαίρεσης 7 βαθμών από κάθε μία από τις δύο ΠΑΕ, για την υπόθεση της πολυϊδιοκτησίας. Μη αναμενόμενη ειδικά ως προς το σκεπτικό της, η απόφαση για αφαίρεση 5 βαθμών από την Ξάνθη (σύνολο 12) και όχι αποβολής από το πρωτάθλημα, για τη μετοχική σύνθεση.
Οι αποφάσεις του πρωτοβάθμιου πειθαρχικού οργάνου της Super League φέρνουν προς το παρόν τον Ολυμπιακό με 14 βαθμούς διαφορά από τον ΠΑΟΚ και ουσιαστικά πρωταθλητή. Ενώ ο περσινός νταμπλούχος, μπαίνει σε περιπέτειες για τη δεύτερη θέση, όπως και η Ξάνθη για την παραμονή στην κατηγορία.
Στην περίπτωση της πολυϊδιοκτησίας η απόφαση ήταν αναμενόμενη, από τη στιγμή που η «εξαφάνιση» του Αρθρου 30 για τη συγκεκριμένη παράβαση, από τον πειθαρχικό κώδικα της ΕΠΟ, όπως είχαμε αναφέρει από την πρώτη στιγμή στα σχετικά ρεπορτάζ, άνοιγε διάπλατα τον δρόμο για εφαρμογή της περιβόητης κυβερνητικής τροπολογίας, με την οποία αφαιρέθηκαν οι ποινές υποβιβασμού από τον αθλητικό νόμο, για την πολυϊδιοκτησία.
Η πλευρά του ΠΑΟΚ, στη διάρκεια της εκδίκασης από το μονομελές πειθαρχικό όργανο της Super League, το είχε πάει στα άκρα, ζητώντας να κριθεί άκυρη η δίωξη, επειδή δεν υπήρχε η παράβαση στον κώδικα πλέον. Ωστόσο, η πρωτοδίκης Μαρία Τσαγκιά, είχε διαφορετική άποψη.
Επικαλούμενη και τη σχετική αιτιολογία που είχε δώσει η ΕΠΟ το καλοκαίρι, όταν δικαιολόγησε την εξαφάνιση του Αρθρου με το επιχείρημα πως για την πολυϊδιοκτησία αποφασίζει αποκλειστικά η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, η αθλητική δικαστής πήγε απευθείας στην πρόβλεψη της τροπολογίας. Και έκρινε ως κατάλληλη, με κριτήριο αναλογικότητας, την ποινή αφαίρεσης επτά βαθμών από τις δύο ΠΑΕ.
Ο αναπληρωτής αθλητικός δικαστής, Χριστόφορος Μάρκου, στην υπόθεση για τις παραβάσεις στη μετοχική σύνθεση της Ξάνθης, από την άλλη, παρουσίασε ένα σκεπτικό αρκετά μπερδεμένο. Ξεπέρασε την πρόβλεψη του Παραρτήματος Α του πειθαρχικού κώδικα της ΕΠΟ για πορίσματα της ΕΕΑ με αποφάσεις ανάκλησης πιστοποιητικού, όπως στην περίπτωση της Ξάνθης, πηγαίνοντας και αυτός στην τροπολογία – Γεραπετρίτη.
Εκεί, λοιπόν, στάθηκε στο γεγονός πως ως βαρείες παραβάσεις κρίνονται πλέον όσες αφορούν πλήγμα στο δημόσιο συμφέρον. Και αναφέρονται ως τέτοιες «ιδίως» αυτές που αφορούν οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία, εφορία κ.λπ. Εκρινε, λοιπόν, πως, από τη στιγμή που δεν είναι τέτοια η παράβαση της ΠΑΕ Ξάνθης, μπορεί να μη χαρακτηρισθεί «βαρεία» και να πάμε στο πιο ελαφρύ πλαίσιο ποινών.
Σε σύγκριση, πάντως, με την απόφαση για την πολυϊδιοκτησία, το σκεπτικό σε αυτή του κ. Μάρκου για την Ξάνθη έχει την ιδιαιτερότητα πως βγάζει άκυρες περισσότερες από μία προβλέψεις του πειθαρχικού κώδικα της ΕΠΟ. Κάτι που άμεσα θέτει ζήτημα αυτοδιοίκητου. Το οποίο βέβαια, για να τεθεί, πρέπει κάποιος να το θέσει. Προς το παρόν FIFA – UEFA, από μόνες τους, δεν δείχνουν ιδιαίτερη ζέση…
Και οι δύο αποφάσεις έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Αν και η ανάγνωσή τους δείχνει πως μπαίνουν στην ουσία του πορίσματος της ΕΕΑ, εν τέλει και οι δύο καταλήγουν πως αυτό είναι δεσμευτικό για τα δικαιοδοτικά όργανα του ποδοσφαίρου. Αντικρούοντας έτσι έναν βασικότατο ισχυρισμό των ΠΑΕ ΠΑΟΚ και ΠΑΕ Ξάνθη, στη διάρκεια των αντίστοιχων εκδικάσεων. Από την άλλη, όταν ο αθλητικός δικαστής αλλάζει τη βαρύτητα της παράβασης της Ξάνθης σε σχέση με αυτόν που καθορίζει το πόρισμα της ΕΕΑ και στην πράξη αμφισβητεί και την απόφαση ανάκλησης του πιστοποιητικού, τότε έχει μπει στην ουσία της υπόθεσης.
