Μια «νεράιδα» πνιγμένη στο… πράσινο ποτάμι της

Κλαίνε οι νεράιδες; Μα ναι, αλλά, πάντα με τρυφερότητα (νεράιδες γαρ…) επιβιώνουν. Αλλωστε, μυθολογικά, τις ακολουθεί συναισθηματική αύρα ξωτικών, εμφανίζονται αλλά και, έστω προσωρινά, εξαφανίζονται για να επανεμφανιστούν την κατάλληλη στιγμή. Συνήθως ευρισκόμενες σε αποστολή, με συνηθέστερη την αναγγελία καλών νέων. Καλά θυμόμαστε από τους παιδικούς μύθους; Ναι, έτσι είναι. Μα και βέβαια σε ποδόσφαιρο αναφερόμαστε. Μόλις διαβάζατε την πλέον κατάλληλη εισαγωγή για την τύχη της Τόσνο, αλλιώς της φετινής κυπελλούχου Ρωσίας.

Μικρή επαρχιακή ομάδα από τη βορειοδυτική Ρωσία και αν και υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία, την άνοιξη απέκλεισε τη Σπαρτάκ Μόσχας στα ημιτελικά, νίκησε (2-1) την Κουρσκ στον τελικό, μοίρασε αναπάντεχη χαρά. Αλλά η φετινή κυπελλούχος Ρωσίας, ενώ τα στελέχη της πανηγύριζαν για τη συμμετοχή μέσω της ίδιας διάκρισης στο Γιουρόπα Λιγκ, δεν υπάρχει πια, διαλύθηκε μια εβδομάδα μετά την επιτυχία της.

«Θα ξαναβγεί στον… αφρό η αγαπημένη του ποταμού μας, το πιστεύουμε» μας μήνυσε -ακόμα και αν, όπως μας διαβεβαίωσαν Ρώσοι συνάδελφοι, δεν υπάρχουν σχετικά, απτά, επιχειρήματα- ο Εβγκένι Παρντένκο, στέλεχος της δημοτικής αρχής στη μικρή πόλη αλλά και μέλος στη διοίκηση της ομάδας της.

Ο ποταμός Τόσνα, που διασχίζει την πόλη, τρέφει μύθους κι έχει γεννήσει παραδόσεις-συμβολισμούς για τη ζωή των κατοίκων. Ισως κι αυτοί βοηθούν ώστε οι γηγενείς οπαδοί της ομάδας να εκτονώνουν την πίκρα τους αλλά και να συντηρoύν την ελπίδα τους. Υπάρχουν επιχειρήματα λοιπόν ώστε να θεωρήσει κανείς πως οι κάτοικοι της πόλης δεν μετείχαν φέτος αφοσιωμένοι, όπως οι υπόλοιποι Ρώσοι οικοδεσπότες, στη γιορτή του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

Πάντως η κακή εξέλιξη ήταν αναπόφευκτη. Ομάδα ηλικίας δέκα ετών, δεν είχε τις, κυρίως οικονομικές, προϋποθέσεις ώστε να επιβιώσει. Στη Ρωσία οι νόμοι εφαρμόζονται προς κάθε κατεύθυνση, παράνομη σανίδα σωτηρίας δεν της δόθηκε, άρα η ποδοσφαιρική… νεράιδα της πόλης που κατοικεί στο καταπράσινο ποτάμι της, μέχρι νεωτέρας, αναπολεί την πρόσφατη δόξα της.

Τις τελευταίες ημέρες, ισχυροί οικονομικοί παράγοντες της περιφέρειας Λένιγκραντ Ομπλαστ εξετάζουν το ενδεχόμενο να συνασπιστούν και «σε σύμπραξη με Ρώσο επιχειρηματία που κινείται και ζει μόνιμα στο εξωτερικό» όπως μετέδωσε την Τετάρτη η ρωσική τηλεόραση, να σώσουν – επαναφέρουν τη μικρή Τόσνο. Οι ίδιες επαφές βέβαια, τουλάχιστον προς το παρόν όπως ακούσαμε, δεν συνιστούν αισιόδοξη προοπτική για την ομάδα της πόλης που απέχει 33 χιλιόμετρα από την Αγία Πετρούπολη.

Απ’ το μηδέν

Φαντάζει λογική η συμμετοχή των κατοίκων στην αγωνία επανόδου της Τόσνο στη ζωή. «Η πόλη μας πάντα ήθελε μια ποδοσφαιρική εκπρόσωπο, ποτέ δεν την είχε ώς το 2008, όταν μια συγχώνευση γέννησε την ομάδα της πόλης» ακούσαμε από τον ίδιο. Τότε, λοιπόν, ιδρύθηκε η Τόσνο, ενώθηκε με ερασιτεχνική ομάδα της περιοχής ονόματι Ρουάν και έδωσε τα όνομά της στο νέο ποδοσφαιρικό γέννημα της πόλης.

Η ρωσική ποδοσφαιρική ομοσπονδία δεν της έδινε άδεια συμμετοχής σε εθνικό πρωτάθλημα λόγω «ακαταλληλότητας του μικρού γηπέδου της πόλης»(!) και έδρα της ορίστηκε το, αντιστρόφως ανάλογο με το μικρό μέγεθός της, επιβλητικό γήπεδο της Αγίας Πετρούπολης. Δέκα χρόνια τώρα, στα εντός έδρας παιχνίδια, καραβάνια οπαδών έκαναν μικρό κυριακάτικο ταξίδι, «με αγάπη και όραμα» για να στέκονται στο πλάι της.

Το 2016 ανέβηκε στη μεγάλη κατηγορία, ύστερα από εκρηκτική πορεία οκτώ ετών, με μεγάλες χαρές αλλά και λύπες που πείσμωναν όχι μόνο τα στελέχη της ομάδας, αλλά «τους κατοίκους της μικρής μας πόλης».

Αυτή που έχει ανεβάσει τους τόνους από τις επιπτώσεις της καθίζησης μετά την κατάκτηση του κυπέλλου (!) είναι η επιβλητική φετινή παρουσία τής Τόσνο. Αν και αήττητη λοιπόν σε 22 επίσημους αγώνες, εμφάνισε κακό πρόσωπο σε συνεχή κρίσιμα παιχνίδια, δεν γλίτωσε τον υποβιβασμό στη δεύτερη κατηγορία αλλά, αν και υποβιβασμένη, κατέκτησε το κύπελλο Ρωσίας! Λίγες μέρες μετά η ρωσική ποδοσφαιρική ομοσπονδία ανακοίνωσε πως δεν μπορεί να πάρει άδεια συμμετοχής στο Γιουρόπα Λιγκ επειδή «δεν πληροί τις προϋποθέσεις»…

Υποβιβασμός λοιπόν. Οχι από τη δεύτερη κατηγορία, όπου ήδη είχε υποβιβαστεί, στην τρίτη, αλλά στην τέταρτη κατηγορία του ρωσικού ποδοσφαίρου. Εκεί της επέτρεπαν να παίξει οι ανεπαρκείς οικονομικές και ευρύτερες διοικητικές συνθήκες της. Λίγες μέρες μετά, «οι παράγοντες της ομάδας και φίλοι μας» ανακοίνωσαν τη διάλυσή της. Ισως, λοιπόν, χρήζει.. μεταφυσικής προσέγγισης η μοίρα της.

«Αδελφοποιημένη» συμπαράσταση

Η πόλη, άρα και η ομάδα βρήκαν συμμέτοχους στις δύσκολες ώρες που περνούν. Ο δήμος της νορβηγικής πόλης Μπαλαγκέν και η, επίσης ταπεινή όπως τουλάχιστον στην αυγή της παρουσίας της η Τόσνο, τοπική ομάδα από τη Σκανδιναβία έστειλαν ηλεκτρονικό μήνυμα που συγκίνησε: «Μην απογοητεύεστε, ο ήλιος θα ξαναφανεί, στέλνουμε την αγάπη μας και αναζητούμε τρόπους να σας βοηθήσουμε».

Μην απορείτε με την προέλευση του μηνύματος συμπαράστασης. Η ρωσική Τόσνο και η νορβηγική Μπαλαγκέν είναι, εδώ και τέσσερα χρόνια, αδελφοποιημένες πόλεις. Ο λυρισμός της ίδιας σχέσης δεν μπορεί βέβαια να προσφέρει σανίδα σωτηρίας στη ρωσική ομάδα, πρόσθεσε όμως συγκίνηση στην περιπέτειά της.

Πώς, ήδη, εκτονώνουν τη δύσκολη καμπή της ομάδας τους; «Με άλλες δράσεις μέχρι να βρεθεί η λύση. Η Τόσνο είναι ποδοσφαιρική ομάδα, αλλά και φορέας τοπικών πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

Η ζωή δεν τελειώνει εδώ» είναι κάποιες από τις λέξεις-αχτίδες φωτός στον σκοτεινό ορίζοντά τους. Ναι μεν οι πολιτιστικές εκδηλώσεις έχουν τη δική τους ιδιαίτερη αξία, αλλά οι λέξεις ηχούν εύρημα ώστε να γίνει λιγότερο πνιγηρό το αδιέξοδό τους!