Στο 59’ του τελικού, στιγμή επιτυχίας του 3-1, στη λεωφόρο Ρενουάρ του ανατολικού Παρισιού, κάποιοι βγήκαν στα μπαλκόνια, άλλοι τινάχτηκαν όρθιοι σε χώρους εστίασης όπου συγκεντρωμένοι κατά ομάδες έβλεπαν-μετείχαν στον τελικό της Μόσχας! Είχαν έναν λόγο παραπάνω, ήταν και δική τους επιτυχία το τρίτο γκολ… Το πέτυχε ο… γηγενής 25χρονος Πολ Λαμπίλ Πογκμπά!
«Εδώ, στο διαμέρισμα 13 της Ρενουάρ μεγάλωσε ο Πολ, πώς να αντιδράσουμε διαφορετικά για την επιτυχία του φίλου μας… Φίλος! Οπου κι αν πήγε, όπου κι αν έπαιξε, όσα χρήματα κι αν πήρε ή παίρνει, παραμένει ο Πολ, ο… δικός μας Πολ που συνεχίζει να μας σέβεται όλους! Σπάνιο παιδί!»
Την Τρίτη, και με έντονο ακόμη τον απόηχο από την άνοδο στον παγκόσμιο ποδοσφαιρικό θρόνο, η «Εφ.Συν.» εξερεύνησε την παλιά γειτονιά του πολυσύνθετου Πολ Πογκμπά!
Αρχικά αναθέσαμε, λοιπόν, στον Γκαστόν, υπάλληλο του μικρού εστιατορίου «Ζιλέ» στη λεωφόρο Ρενουάρ, να διηγηθεί όσα συνέβησαν την ώρα της προσωπικής επιτυχίας του άλλοτε γείτονα Πογκμπά…
Εκεί ανατράφηκε, μεγάλωσε, πρωτόπαιξε ποδόσφαιρο. Ανεξάρτητα από την ανάδειξή του ως σκόρερ του τρίτου γκολ και την καθοριστική συμμετοχή στη συνολική (θαρρείς ανεξάντλητη!) φυσική ενέργεια της ομάδας τού Ντιντιέ Ντεσάν, σταθήκαμε στον χαρακτήρα τού πλουσιόπαιδου πλέον, μετά τη μεταγραφή-επάνοδο στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πριν από δύο χρόνια, γιου του Φασού Αντουάν Πογκμπά…
Ο πατέρας Φασού Αντουάν ήταν ο πνευματικός οδηγός του γιου του, Πολ, αυτού του πολυεργαλείου στα χέρια κάθε προπονητή!
Πέθανε πέρυσι, σε ηλικία 79 ετών, αλλά είναι… πάντα εδώ, μέσω όσων είχε συμβουλεύσει το παιδί του…
Μας βεβαίωσαν πως ο σκόρερ του τρίτου γκολ των παγκόσμιων πρωταθλητών συχνά μνημονεύει τα λόγια του πατέρα του:
«Αν και ενσωματωμένοι πλέον στη γαλλική κοινωνία, δεν τις ξεχνάμε και διδασκόμαστε από τις ρίζες μας! Ο,τι κι αν πετύχεις, όσα χρήματα και αν κερδίσεις στην καριέρα σου, μην ξεχάσεις να ευχαριστείς τον Θεό για το ταλέντο που σου χάρισε και τους ανθρώπους που σε βοήθησαν από τη μικρή ηλικία σου», τον είχε συμβουλεύσει από την πρώτη στιγμή που φάνηκε το ταλέντο του στη Ρουασί…
Η απόφασή του, λοιπόν, στην απονομή, να κρατήσει το κορυφαίο τρόπαιο στο ίδιο χέρι όπου είχε τη φωτογραφία του πατέρα του πήγαζε από, αναπόφευκτη, ψυχική ανάγκη…
«Ενα “ευχαριστώ” προς τον ουρανό, συνομιλία μαζί του», όπως έγραψε η «Liberation» στις 17 Ιουλίου ως σχόλιο της φωτογραφίας του δακρυσμένου Πογκμπά…
Οι «ρίζες» της οικογένειας, όσες μνημόνευε ο πατέρας Φασού Αντουάν, ποδοσφαιριστής και ο ίδιος στη χώρα της Δυτικής Αφρικής, είναι από τη Γουινέα…
Η Ρουασί, μικρή ομάδα της γαλλικής πρωτεύουσας, ήταν η πρώτη που φιλοξένησε τις αγωνιστικές -και όχι μόνο- αρετές του διεθνή Γάλλου κεντρικού δημιουργικού μέσου.
Αλλά και αμυντικού μέσου ή επιθετικού, που «βλέπει» δίχτυα αν χρειαστεί, όπως έγινε και πάλι στο 59’, την ώρα της αλήθειας! Δυσεύρετη συνύπαρξη φυσικών και τεχνικών χαρισμάτων!
Μαλίνκα!
Οσο για τους πανηγυρίζοντες, ιδιαίτερα την ώρα του δικού του τρίτου γκολ, ήταν… στελέχη πολυεθνικής δύναμης, κυρίως από τη «μαύρη ήπειρο»!
Σε πολλούς δρόμους γύρω από το συγκεκριμένο τμήμα της λεωφόρου Ρενουάρ κατοικούν πολυάριθμοι γαλλόφωνοι καταγόμενοι από χώρες της κεντρικής και δυτικής Αφρικής, όπως και η Γουινέα, τόπος πρόλευσης της οικογένειας Πογκμπά. Γαλλόφωνοι Αφρικανοί, λοιπόν, με καταγωγή κυρίως από το Μάλι, τη Σενεγάλη, τη Γουινέα, ήταν όσοι αναστάτωσαν ακόμη περισσότερο τις ήδη ευρισκόμενες στα πρόθυρα παροξυσμού για τη διαφαινόμενη νίκη της Γαλλίας γειτονιές στο ανατολικό Παρίσι!
Γιόρτασαν, μετά το τέλος του τελικού, σε κοινόχρηστους χώρους και όπως μάθαμε πολλοί τραγούδησαν και χόρεψαν σε ρυθμούς Μαλίνκα – μουσικό ιδίωμα από τη γενέτειρα των παππούδων τους και γαλλική αποικία από το 1890 Γουινέα…
Ο Λαντί, με καταγωγή και ο ίδιος από τη Γουινέα, μας συστήθηκε «παιδικός φίλος του Πολ» και έσπευσε να διευκρινίσει: «Οι δικές μας ρίζες είναι από τη Γουινέα Κονάκρι και όχι από τη Γουινέα Μπισάου…»
Ναι, πρόκειται για δύο διαφορετικές χώρες στο ίδιο γεωγραφικό τμήμα της μαύρης ηπείρου… Δεν συνεχίσαμε τη συζήτηση επειδή ίσως χαλούσε το πανηγυρικό κλίμα…
Μπορεί, βλέπετε, το εθνικό σύνθημα στη Γουινέα Κονάκρι να είναι «Travail, Justice, Solidarite» («Εργασία, Δικαιοσύνη, Αλληλεγγύη») αλλά βρίσκεται, σύμφωνα με τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς, παγκοσμίως, στη δεύτερη θέση του καταλόγου χωρών με «κρατική διαφθορά»!
Ακόμη κι αν στην αφρικανική γενέτειρα της οικογένειας Πογκμπά έχουν να λένε, περήφανα, πως είναι η μόνη από τις γαλλικές αποικίες της Αφρικής που απάντησε «ανεξαρτησία και όχι ένταξη στη γαλλική κηδεμονία!» όταν, το 1958, ο Σαρλ ντε Γκολ έθεσε το ίδιο ερώτημα στις αφρικανικές χώρες που είχαν γαλλική επιρροή, αποτέλεσμα αποικιοκρατίας…
«Συνηθισμένος» οπαδός!
Αλλοτε (2016), ο Μπραχίμ Τχιλί, πρώτος προπονητής του Πογκμπά στη Ρουασί, είχε πει: «Ο Πολ και η οικογένειά του νοιάζονται για όσα συμβαίνουν στην αφρικανική γενέτειρά τους, θα το δείξει μελλοντικά! Σπάνιο ταλέντο, συνηθισμένος άνθρωπος… Και ως τέτοιος νοιάζεται για όσους έχουν ανάγκη!».
Ολοι τους μας βεβαίωσαν πως «ο Πολ, ακόμη κι αν έπαιξε στη Γιουβέντους [2012-2016] είναι πιστός οπαδός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ»!
Παίκτης της ήταν την περίοδο 2011-2012, όπως και από το 2016 ώς σήμερα. Μεταξύ άλλων, κάτοχος του ρεκόρ της πλέον δαπανηρής μεταγραφής (κόστισε 110 εκατ. ευρώ η μετακίνησή του, το 2012, από τη Γιουνάιτεντ στη Γιουβέντους) ώς τη στιγμή της περσινής μετακίνησης του Νεϊμάρ από την Μπαρτσελόνα στην Παρί Σεν Ζερμέν, που έφτασε στο εξωπραγματικό ποσό των 222 εκατ. ευρώ…
