«Η άποψη της επιτροπής μας, ακόμη κι αν αυτό είναι αντίθετο με την αίσθηση του κοινού νου, έχει βαρύτητα, επιρροή… Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή υπάρχει η εντύπωση πως δεν είναι πάντα δίκαιη στις κρίσεις της όπως οφείλει, ακριβώς ως Διεθνής! Το ηθικό κριτήριο στις αποφάσεις το έχει ανάγκη όχι μόνο η αθλητική οικογένεια αλλά γενικότερα η σκέψη του ανθρώπου στην εποχή μας, όμοια με δίνη!».
Η απάντηση του προέδρου της Παραολυμπιακής Επιτροπής Αντριου Πάρσονς, τόσο στην ερώτηση της «Εφ.Συν.» όσο και ουσιαστικά στον –ούτως ή άλλως– βρισκόμενο σε δύσκολη θέση, πρόεδρο της ΔΟΕ Τόμας Μπάχ. Το ζητούμενο είναι η συμμετοχή ή μη Ρώσων και Λευκορώσων αθλητών στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού (2024). Ο Μπάχ έχει εισηγηθεί υπέρ της συμμετοχής Ρώσων και Λευκορώσων, παρά τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία.
Το λεγόμενο σύγχρονο «Ολυμπιακό Κίνημα» είναι διχασμένο, ο Μπάχ αναζητεί συμμάχους αλλά δεν βρίσκει πολλούς υποστηρικτές στην ίδια απόφαση…
Η δικής μας αίσθηση απ’ την περιήγηση στις πηγές; Ακόμη και η πρόθεση των διαφωνούντων είναι αμφίβολης ηθικής! Πάντως, προ ημερών ο Πάρντιου είχε δηλώσει «ίσως η συμμετοχή Ρώσων, Λευκορώσων, όσα θα πουν κάποιοι από αυτούς στο Παρίσι, ίσως βοηθήσουν την ειρηνευτική διαδικασία και φέρουν σε δύσκολη θέση τον Πούτιν!».
Λέτε; Παρόμοια λεκτική αντίσταση αθλητών με αναπόφευκτες συνέπειες για τους ίδιους μοιάζει ο ορισμός της τόλμης! Αλλά δεν θα είναι η πρώτη ούτε η τελευταία φορά παρέμβασης αθλητών-κατόχων λαϊκού ερείσματος…
