Ιππότες, σπιρούνια και καυτές γκέλες!

Το σωστό να λέγεται: μπορεί οι αγαπημένοι μου Σπερς να μην κατάφεραν να φτάσουν στους τελικούς του NBA, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως τόσο εγώ όσο και εκατομμύρια άλλοι εραστές της πορτοκαλί μπάλας δεν «χορτάσαμε» φέτος μπάσκετ. Γιατί, δεν λέω, καλό το πρωτάθλημά μας, καλή η Ευρωλίγκα, αλλά σαν το NBA δεν έχει.

Ειδικά φέτος, που είδαμε μαζεμένες μερικές από τις πιο απρόβλεπτες -και γι’ αυτό συναρπαστικές- σειρές αγώνων στο υψηλότερο επίπεδο – με «κερασάκι» τη μεγάλη ανατροπή στο τρομερό έβδομο ματς των Ουόριορς με τους Καβαλίερς, τα χαράματα της περασμένης Δευτέρας, όταν ο Λεμπρόν Τζέιμς έδειξε σε όλο τον πλανήτη γιατί τον φωνάζουν «βασιλιά»… Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014. Παίζοντας εκπληκτικό μπάσκετ, αποθέωση αλληλεγγύης και ομαδικότητας, οι… υπερήλικες Σπερς διαλύουν σε μόλις πέντε ματς την υπερομάδα του Μαϊάμι, αναγκάζοντας τον πολύ Λεμπρόν να παρατήσει σύξυλο τον κολλητό του Ντουέιν Ουέιντ και τους Χιτ και να ανηφορίσει ξανά για το Κλίβελαντ και τους «Ιππότες» του, τους «Καβς».

Την ίδια περίπου στιγμή, στην άλλη άκρη της χώρας, ο Στιβ Κερ -πέντε φορές πρωταθλητής με Μπουλς και Σπερς, αλλά άβγαλτος προπονητικά- παίρνει τον δρόμο για την Καλιφόρνια και τους υπερταλαντούχους, αλλά άναρχους στην άμυνα και ατομιστές «Πολεμιστές» της. Στο λάπτοπ του, όπως θα «ομολογήσει» αργότερα, έχει τα βίντεο από τους τελικούς των «Σπιρουνιών» – της ομάδας που όλοι θέλουν να αντιγράψουν.

Το ’15 ανήκε στους Ουόριορς: αντιγράφοντας τα συστήματα του παλιού του κόουτς, Γκρεγκ Πόποβιτς -συνεχής κίνηση με ή χωρίς την μπάλα, έμφαση στην έξτρα πάσα και τα «σπλιτ άουτ», αλλαγές και βοήθειες στην άμυνα, «θυσία» των προσωπικών στατιστικών για το κοινό καλό-, προωθώντας στην πεντάδα το «πολυεργαλείο» Ντρέιμοντ Γκριν, που του επέτρεψε να χαμηλώσει το σχήμα σε ένα μοντέρνο «small-ball», και πρωτίστως πείθοντας τον καλύτερο παίκτη του, τον σουτέρ-φαινόμενο Στεφ Κάρι, να παίξει πιο ομαδικά, ο Κερ «ξεκλείδωσε» τις απεριόριστες δυνατότητες των Ουόριορς και τους οδήγησε στο πρώτο δαχτυλίδι μετά από 40 χρόνια.

Εκτός από καλός μαθητής του «Ποπ», βέβαια, ο Κερ ήταν και τυχερός: μια σειρά τραυματισμών ξεγύμνωσαν τους αντιπάλους στα πλέι οφ από βασικά τους όπλα, με αποκορύφωμα την απουσία δύο αναντικατάστατων συμπαικτών τού Λεμπρόν, των Κάιρι Ερβινγκ και Κέβιν Λαβ, από τους τελικούς. Ο Τζέιμς πήρε τους Καβς στην πλάτη του, έκανε πράματα και θάματα – αλλά τα τρίποντα των «Splash Brothers» Κάρι και Κλέι Τόμσον έπεφταν βροχή και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος σε έξι ματς.

Με την ψυχολογία στο ζενίθ, αποφασισμένοι να κλείσουν στόματα, οι Ουόριορς ξεκίνησαν τη σεζόν 2015-16 σαν αφιονισμένοι, με ένα σερί 23 νικών και τον Κάρι σε δαιμονισμένη φόρμα. Οι μόνοι που φαίνονταν ικανοί να τους κοντράρουν ήταν οι… δάσκαλοί τους, οι ανανεωμένοι -με την προσθήκη του κορυφαίου «τεσσαριού» Λαμάρκους Ολντριτς και ηγέτη τον 24χρονο παιχταρά Καγουάι Λέοναρντ- Σπερς, που έπαιζαν εκπληκτική άμυνα.

Η κανονική σεζόν των 82 ματς εξελίχθηκε σε κούρσα για δύο άλογα, με τους «Πολεμιστές» να σπάνε με 73 νίκες το αραχνιασμένο ρεκόρ νικών των Μπουλς του Τζόρνταν και τα «Σπιρούνια» να ισοφαρίζουν με σερί 40-1 το εντός έδρας ρεκόρ των Σέλτικς του Λάρι Μπερντ.

Για πρώτη φορά στην ιστορία του NBA δύο ομάδες σημείωσαν 140 νίκες – και όλα έδειχναν ότι το ζευγάρι Ουόριορς – Σπερς θα συναντιόταν στους τελικούς της Δύσης, σε μια τιτανομαχία που πιθανότατα θα έκρινε και τον τίτλο, αφού ούτε οι προβληματικοί Καβαλίερς ούτε κάποια άλλη ομάδα έδειχνε ανταγωνιστική.

Αμ δε… Στους ημιτελικούς της Δύσης, οι ψυχωμένοι Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ «πήραν φωτιά» και -με λίγη βοήθεια από τους διαιτητές- πέταξαν έξω τους Σπερς σε έξι ματς, αν και έχαναν 2-1.

Στο μεταξύ ο Κάρι χτύπησε στο γόνατο και οι Θάντερ, με μπροστάρηδες το φανταστικό δίδυμο Κέβιν Ντουράντ και Ράσελ Γουέστμπρουκ, μπήκαν στους τελικούς της Δύσης με το μαχαίρι στα δόντια. Ο Κάρι επέστρεψε κουτσαίνοντας, αλλά οι «Βροντές» έκαναν το «μπρέικ» και πήραν προβάδισμα 3-1.

Κάπου εκεί όμως οι «Πολεμιστές» δικαίωσαν το όνομά τους και νικώντας σε τρεις σερί τελικούς χωρίς αύριο προκρίθηκαν στο μεγάλο ραντεβού, όπου τους περίμενε ήδη ο Λεμπρόν.

Πήραν εύκολα και τα δύο πρώτα ματς, στο Οκλαντ, έκαναν και το 3-1 μέσα στο Κλίβελαντ παίζοντας όμορφο μπάσκετ, και ετοιμάστηκαν για τον δεύτερο σερί τίτλο και την πολυπόθητη καταξίωση στο πάνθεον των μεγάλων ομάδων, ενώ σύσσωμοι οι ειδικοί του αθλήματος «ξέσκιζαν» τον… έκπτωτο βασιλιά Τζέιμς που, αν έχανε πάλι, θα έκανε αρνητικό ρεκόρ σε χαμένους τελικούς (5 στους 7).

Λογάριαζαν, όμως, χωρίς τον ξενοδόχο. Ξεκινώντας από το κρίσιμο πέμπτο ματς στο Οκλαντ, όπου Λεμπρόν και Καϊρί έβαλαν από 41 πόντους, και φτάνοντας στο γκραν γκινιόλ έβδομο ματς, που κρίθηκε από μια μυθική τάπα του Τζέιμς -συμπληρώνοντας ένα εκπληκτικό τριπλ-νταμπλ με 26 πόντους, 11 ριμπάουντ και ισάριθμες ασίστ- και ένα παλικαρίσιο τρίποντο του Ερβινγκ πάνω σε άμυνα, μετά από τριάμισι λεπτά χωρίς καλάθι, οι «Ιππότες» τιμώρησαν την υπεροψία των Ουόριορς και απέδειξαν το περίφημο ρητό ότι «τα παιχνίδια δεν τελειώνουν πριν βγει η χοντρή κυρία να τραγουδήσει»… Οι «Πολεμιστές» προσπάθησαν, αλλά προδόθηκαν από το ίδιο τους το υπερόπλο – τα τρίποντα, που αυτή τη φορά βρήκαν σίδερο.

Από φιλοσοφικής άποψης, βέβαια, πολλοί μπασκετόφιλοι -κι εγώ μαζί- «χαλάστηκαν» από τη νίκη του εγωιστικού, isolation παιχνιδιού «ένας-εναντίον-όλων», του «hero-ball», σε βάρος του ομαδικού «team-ball» των Ουόριορς και Σπερς. Ας πρόσεχαν όμως οι Ουόριορς, και ιδιαίτερα ο Κάρι και ο θρασύτατος Γκριν, που αντί να τελειώσουν την παρτίδα όταν μπορούσαν, την είδαν πρόωρα… Δυναστεία και Air Jordan!

ΥΓ. Αντίο, μέγιστε 3D. Ευχαριστούμε για όλα. Κι εσύ, Μάνου, ψήσε τον Τίμι να γυρίσετε για ένα τελευταίο «τανγκό» στα παρκέ…