Ο θρύλος του Γκρεγκ Πόποβιτς μεγάλωσε το Σάββατο. Ο 73χρονος (28 Ιανουαρίου 1949) προπονητής των Σπερς και της Εθνικής των ΗΠΑ, που γεννήθηκε στο Σικάγο και είχε πατέρα σερβικής καταγωγής, πανηγύρισε την 1.336η νίκη στην καριέρα του, προσπέρασε τον μέντορά του Ντον Νέλσον και έγινε ο πολυνίκης προπονητής στην ιστορία του ΝΒΑ.
Για να τα καταφέρει, χρειάστηκε οι παίκτες του να επιστρέψουν από το -15 και να λυγίσουν τους Τζαζ με 104-102. Στο φινάλε όλοι έπεσαν πάνω του και άρχισαν να χορεύουν, ενώ στα αποδυτήρια του επιφύλαξαν ένα περιποιημένο μπουγέλο. Μάλιστα οι Σπερς είχαν ετοιμάσει ένα συγκινητικό βίντεο από τους 199 παίκτες που έχει προπονήσει στα 25 σερί χρόνια που κάθεται στο τιμόνι της ομάδας, μεταξύ των οποίων οι Ρόμπινσον, Ντάνκαν, Πάρκερ, Τζινόμπιλι.
Στα χρόνια αυτά μετράει 5 πρωταθλήματα, έχει αναδειχθεί 3 φορές προπονητής της χρονιάς, ενώ ήταν ο προπονητής που οδήγησε τις ΗΠΑ στο χρυσό των Ολυμπιακών Αγώνων της Ιαπωνίας. Είναι ένα από τα μεγαλύτερα σημεία αναφοράς στη σύγχρονη ιστορία του NBA.
«Υπήρξαν κάποιοι άνθρωποι που μου έδωσαν την ευκαιρία. Δεν ξέρω γιατί, αλλά το έκαναν και μάλλον λειτούργησε! Ο Λάρι Μπράουν και ο Ντον Νέλσον. Το ειρωνικό της υπόθεσης είναι ότι ο Νέλσον μού έδωσε δουλειά όταν εγώ δεν είχα, το 1992. Οπότε, το να είμαι σε αυτήν τη θέση σήμερα, στην ίδια πρόταση με εκείνον, κατά την γνώμη μου δεν μου αξίζει και είναι περίεργο, γιατί ήταν υπέροχος και έσωσε την οικογένειά μου», ήταν τα συγκινητικά λόγια τού «Pop», ο οποίος σε όλη του την καριέρα ήταν και παραμένει κάτι παραπάνω από προπονητής για τους παίκτες του.
Και συμπλήρωσε: «Είναι φανερό τι συνέβη, αλλά είναι ένα επίτευγμα πολλών ανθρώπων. Πράγματα σαν αυτά δεν ανήκουν μόνο σε έναν άνθρωπο. Το μπάσκετ είναι ομαδικό άθλημα. Με όλους τους υπέροχους παίκτες, προπονητές, τους φιλάθλους και τη στήριξη από ολόκληρη την πόλη. Ολοι μοιραζόμαστε αυτό το ρεκόρ, δεν είναι δικό μου, αλλά δικό μας και αυτή είναι χαρά. Μετά από καιρό κάποιος άλλος θα “σπάσει” το ρεκόρ και έτσι κυλάει η ζωή. Κανείς μας δεν προπονεί για τα ρεκόρ. Το κάνεις γιατί σου αρέσει να διδάσκεις, το κάνεις για να βλέπεις τους παίκτες σου να εξελίσσονται».
