Μπρος στη χρυσή ευκαιρία να ξαναβρεθούν μαζί για πέμπτη φορά σε ένα φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας είναι ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός.
Το «Sinan Erden» της Κωνσταντινούπολης τους περιμένει (19-21 Μαΐου), πέντε χρόνια μετά το 2012, τότε που ο Ολυμπιακός στέφθηκε πρωταθλητής Ευρώπης μετά την επική ανατροπή και το νικητήριο «πεταχτάρι» του τελικού με την ΤΣΣΚΑ και ο Παναθηναϊκός επέστρεψε με το παράπονο ότι οι διαιτητές είχαν παίξει τον ρόλο τους στον αποκλεισμό από τη «ρωσική αρκούδα», η οποία, κατά σύμπτωση, είχε στον πάγκο της, στο πλευρό του Γιόνας Καζλάουσκας, τον νυν τεχνικό του Ολυμπιακού Γιάννη Σφαιρόπουλο.
Είχαν προηγηθεί το Τελ Αβίβ (1994), όπου ο Ολυμπιακός του Ιωαννίδη είχε αποκλείσει στον ημιτελικό τον Παναθηναϊκό του Πολίτη αλλά έχασε το τρόπαιο μέσα από τα χέρια του από την Μπανταλόνα του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, η Σαραγόσα (1995), όπου και πάλι ο Ολυμπιακός του Ιωαννίδη είχε αποκλείσει τον Παναθηναϊκό του Κιουμουρτζόγλου αλλά έχασε το κύπελλο από τη Ρεάλ Μ. του Ομπράντοβιτς, και το Βερολίνο (2009), όπου ο Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς είχε αποκλείσει τον Ολυμπιακό του Γιαννάκη και στον τελικό γονάτισε την ΤΣΣΚΑ του Μεσίνα κατακτώντας το 5ο τρόπαιο του συλλόγου που έγινε «εξάστερος» το 2011 στη Βαρκελώνη.
Με «όπλο» το πλεονέκτημα έδρας που εξασφάλισαν με πολύ κόπο ύστερα από τον μαραθώνιο των 30 αγωνιστικών, αλλά και την ευνοϊκή παράδοση που λέει ότι ποτέ μια τουρκική ομάδα δεν έχει αποκλείσει ελληνική στα πλέι οφ, ο μεν Ολυμπιακός των τριών ευρωπαϊκών θα επιχειρήσει να προσπεράσει τη βελτιωμένη Εφες, την οποία είχε προσπεράσει στην ίδια φάση το 2013, πριν φτάσει στο Λονδίνο και με προπονητή τον Μπαρτζώκα ολοκληρώσει ένα αξέχαστο «back2back».
Ο δε Παναθηναϊκός να φρενάρει την περσινή φιναλίστ Φενέρμπαχτσε, που τα τρία τελευταία χρόνια έχει στον πάγκο της τον θρυλικό Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς (9 Ευρωλίγκες με τέσσερις διαφορετικές ομάδες, 5 με το «τριφύλλι»), η παρουσία του οποίου έχει εκτινάξει όχι μόνο το συναίσθημα αλλά και την ίντριγκα της σειράς.
Πρώτος (Τρίτη και μετά Πέμπτη) μπαίνει στον χορό ο Παναθηναϊκός.
Μπορεί τον τελευταίο μήνα να θεωρείται η πιο φορμαρισμένη ομάδα της διοργάνωσης, με την επιστροφή του Γκιστ και την καθοδήγηση του έμπειρου κόουτς Τσάβι Πασκουάλ να έχει βρει χημεία και να παίζει αποτελεσματικά, ωστόσο το μεγαλύτερο εμπόδιο στην προσπάθειά του να επιστρέψει σε ένα φάιναλ φορ ύστερα από τέσσερις σερί απουσίες είναι αυτός που για 13 χρόνια ήταν ο στρατηγός του.
Κατά τη θητεία του στον «πράσινο» πάγκο, στον αναμφισβήτητα κορυφαίο «Ζοτς» αποδόθηκαν υπερφυσικές ικανότητες, οι οποίες ενίοτε άγγιζαν τα όρια της υπερβολής.
Ενίοτε και της «αυθυποβολής» ότι δεν πρόκειται για έναν «κοινό θνητό».
Δεν είναι τυχαίο ότι για την πλειονότητα του κόσμου που θα κατακλύσει το ΟΑΚΑ, αντίπαλος δεν θα είναι η πανάκριβη Φενέρ και οι σταρ της (Μπογκντάνοβιτς, Βέσελι, Ούντοχ, Σλούκας, Ντίξον, Ντατόμε) αλλά ο προπονητής τους.
Κάτι που εξ αρχής τούς «χάλασε» όταν προέκυψε γιατί θα προτιμούσαν να είχαν αποφύγει τέτοια φόρτιση.
Αν στον πάγκο της καθόταν οποιοσδήποτε άλλος, η ψυχολογία και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα θα ήταν ολότελα διαφορετική και η αυτοπεποίθηση πολύ πιο ψηλά.
Μην ξεχνάμε ότι η Φενέρ, το ίδιο διάστημα που ο Παναθηναϊκός έπαιρνε τα πάνω του, ήταν φορτωμένη με τραυματισμούς (Μπογκντάνοβιτς, Σλούκας, Ούντοχ) και προβληματικές εμφανίσεις.
Για τον Ολυμπιακό που ξεκινάει την επομένη (Τετάρτη και μετά Παρασκευή) το μεγάλο ερώτημα είναι ο εαυτός του.
Προέρχεται από τρεις σερί ήττες και τραυματισμούς που τον έβγαλαν από τον ρυθμό του.
Και μόνον η απουσία του πολυδιάστατου Ματ Λοτζέσκι φτάνει για να διαφοροποιήσει το rotation του Σφαιρόπουλου.
Οι Πειραιώτες υπερτερούν σε εμπειρία, βάρος φανέλας, ομοιογένεια και όλα αυτά τα στοιχεία που συνθέτουν τον χαρακτήρα.
Η Εφες τού άλλοτε «ερυθρόλευκου» Μπράιαν Ντάνστον, που φέτος καθοδηγείται από τον Περάσοβιτς, τον δημιουργό της περσινής Λαμποράλ, υπερέχει μόνο σε αθλητικότητα, ειδικά στις θέσεις των γκαρντ-φόργουορντ, γιατί ούτε το παρελθόν της ούτε και η αδύναμη έδρα της εγγυώνται ότι ξέρει τον τρόπο να φτάσει μέχρι το τέλος.
Κάτω από αυτό το πρίσμα που ενισχύεται από τη βεβαιότητα ότι τα πλέι οφ είναι μια «εντελώς διαφορετική διοργάνωση» και με δεδομένο ότι αν περάσει ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει στον ημιτελικό τον νικητή της σειράς Ρεάλ Μ.- Νταρουσάφακα και αν περάσει ο Ολυμπιακός θα πέσει πάνω στον νικητή του ζευγαριού ΤΣΣΚΑ-Μπασκόνια, είμαστε υποχρεωμένοι να προσδεθούμε και να περιμένουμε να μάθουμε αν για πρώτη φορά στην ιστορία θα δούμε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό αντιπάλους σε τελικό. Μεγάλο ή μικρό.
