Θάνατος σεβάσμιου χαρισματικού, γέννηση αυτοκαταστροφικού εραστή…

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης η σημερινή. Ελιτιστή, σοβαροφανή, ησύχασε και άκου στίχους από ποίημα πιθανόν του Αργεντινού αμυντικού Κίκε Γουλφ: «Πώς να ξέρεις τι είναι η στοργή, αν δεν τη θώπευσες με φάλτσο να τη βάλεις με το εξωτερικό και να την αφήσεις λαχανιασμένη στα δίχτυα». Την ποδοσφαιρική μπάλα! «Θωπεία», «φάλτσο», αλλιώς… Ροναλντίνιο! Θούριος θαυμασμού, δόξας αλλά και μαύρη ποίηση. Από το γήπεδο ώς τη φυλακή… Γεννημένος σαν σήμερα το 1980. Αρμονία, συνύπαρξη τεχνικής αρτιότητας και ταχύτητας. Πιο γρήγορα, πιο ψηλά, πιο δυνατά αναλύει αλλά και προστάζει η ποίηση. Ο θρυλικός δρομέας ταχύτητας, ο Ιταλός Πιέτρο Μενέα, ενέπνευσε στιχουργούς. Εφυγε σαν σήμερα το 2013 από τη ζωή. Ιδιωματισμός της ιταλικής καθημερινότητας, όπως το δικό μας «έγινε Λούης», είναι το «γρήγορος σαν τον Μενέα»…

ΠΙΕΤΡΟ ΜΕΝΕΑ
Νομικός, καθηγητής, ευρωβουλευτής, σπρίντερ!

Ο καρκίνος δεν κάνει διακρίσεις… Δεν σεβάστηκε πριν από ακριβώς 13 χρόνια ούτε το «βέλος του Νότου», τον «λευκό γιo του ανέμου» όπως ήταν την εποχή της ακμής του, αλλά και παραμένουν, τα προσφιλή προσωνύμια του Πιέτρο Μενέα. Ο 60χρονος Ιταλός (γεννημένος στην Μπαρλέτα τον Ιούνιο του 1952) λίγους μήνες μετά τη διάγνωση για την επίσκεψη του αδίστακτου εχθρού στο πάγκρεας έφυγε από τη ζωή. Πήρε μαζί του θαυμασμό χωρίς να χρειάζεται να αφήσει την τελευταία πνοή του ώστε να τον εμπνεύσει… Η αναγνώριση, η κοινή αποδοχή ήταν κτήμα του από την ηχηρή αθλητική πορεία του, συνδυαζόμενη με ιδιότητες και έργα επίσης αιτίες θαυμασμού.

Κάτοχος του παγκόσμιου ρεκόρ στα 200 μέτρα (19.72) από 19 ετών. Τότε (1979) είχε νικήσει στο 200άρι της Πανεπιστημιάδας ενισχυμένος για την αστραπιαία πορεία ώς τον τερματισμό από το υψόμετρο στο Μεξικό. Κατείχε 17 χρόνια το ίδιο παγκόσμιο ρεκόρ! Το έσπασε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα (1996) ο Αμερικανός Μάικλ Τζόνσον (19.32), ο προκάτοχος Μενέα ήταν από τους πρώτους που έσπευσαν να τον συγχαρούν. Οπως άρμοζε στο πρωτόκολλο της συμπεριφοράς, αλλά στη δική του περίπτωση και στον χαρακτήρα του μελλοντικού ευρωβουλευτή Μενέα. Ο ύψους 1,80 μ. δρομέας ταχύτητας, με προπονητή τον φημισμένο θεωρητικό του στίβου, Κάβιο Βιτόρι, μετείχε σε πέντε αλλεπάλληλους Ολυμπιακούς Αγώνες (1972-1988): Μόναχο, Μόντρεαλ, Μόσχα, Λος Αντζελες, Σεούλ. «Πρωτεύουσες της αγάπης μου για τη ζωή, ο αθλητισμός είναι μέσο που την παρέχει» είχε φιλοσοφήσει λίγες μέρες πριν πεθάνει προς φίλους του δημοσιογράφους, επισκέπτες στο νοσοκομείο. Χάλκινο μετάλλιο στα 200 μ. (20.30) του Μονάχου (1972), 4ος (20.54) στο Μόντρεαλ (1976), χρυσό (20.19) στη Μόσχα (1980) και χάλκινο στα 4×400 της ίδιας διοργάνωσης. Μόλις έβδομος στον τελικό, τον τέταρτο συνεχόμενο στην κορυφαία διοργάνωση, το 1984 (Λος Αντζελες) με χρόνο 20.55, ενώ το 1988 στη Σεούλ αποκλείστηκε στον ημιτελικό του… δικού του αγωνίσματος (200 μ.).

Ηταν το κύκνειο άσμα του. Δεν αναίρεσε την απόφασή του, όπως είχε κάνει το 1983. Τότε είχε ανακοινώσει «αποχωρώ από τον στίβο ώστε να αφοσιωθώ στις σπουδές μου, νομικά και πολιτικές επιστήμες». Αλλά όχι. Εναν χρόνο μετά ήταν παρών στο Λος Αντζελες. Αυτό δεν επηρέασε τους άλλους στόχους του: νομικός και καθηγητής Αθλητικού Δικαίου από το 1990, αλλά και ευρωβουλευτής (1999-2004). Από το 1971 ώς το 1988 γιόρτασε 34 μετάλλια κάθε χρώματος σε 100 μ., 200 μ., 400 μ., σκυταλοδρομίες. Ζωή-δρόμος ταχύτητας ώς το πρόωρο τέλος σαν σήμερα…

ΡΟΝΑΛΝΤΙΝΙΟ
Φαντασία, αυτοσχεδιασμός, αυτοκαταστροφή…

Η μπάλα την ίδια ανοιξιάτικη μέρα (21/3) του 1980 πρέπει να… ενημερώθηκε εξ ουρανού πως έφτασε στη Γη ένας από τους πιο τρυφερούς εραστές της. Ρονάλντο ντε Ασίς Μορέιρα, κοινώς Ροναλντίνιο. Γιος παλιού ποδοσφαιριστή και φύλακα του σταδίου στη γενέτειρά του, το Πόρτο Αλέγκρε. Φρενήρης η πορεία του… Με την μπάλα στα πόδια, ταχύτητα, απαράμιλλη τεχνική, ντρίμπλα-έκσταση για τον θεατή και «εξάρθρωση» για τον προσωπικό αντίπαλο! Τι του έλειπε; Να πάρει ειδικότερα το ποδόσφαιρο, γενικότερα τη ζωή στα σοβαρά. Ως την τριετία (2015-2018) των πάρτι των οργίων και του εγκλεισμού του (Ιανουάριο του 2020) στις φυλακές της Παραγουάης για «κατοχή πλαστού διαβατηρίου» είχε προκαλέσει επιφωνήματα θαυμασμού σε πολλές χώρες με το ατόφιο ταλέντο του! Ενδιάμεσα και επιφωνήματα έκπληξης-απόρριψης όταν μαθεύτηκε πως το 2015 η περιουσία του ήταν 90-115 εκατ. ευρώ, αλλά το 2018 όταν οι βραζιλιανικές Αρχές άνοιξαν τους τραπεζικούς λογαριασμούς του βρήκαν οκτώ ευρώ! Αποφυλακίστηκε στις 8 Απριλίου του 2020.

Ποδοσφαιρική πορεία και ζωή-παραζάλη: Γκρέμιο (1998-2001), Παρί Σεν Ζερμέν (2001-3), Μπαρτσελόνα (2003-8), Μίλαν (2008-11), Φλαμένγκο (2011-12), Ατλέτικο Μινέιρο (2012-14), Κερέταρο (2014-15), Φλουμινένσε (2015): 511 παιχνίδια, 205 γκολ. Και τι γκολ τα περισσότερα απ’ αυτά… Από μνήμης δύο ισχυρές αναμνήσεις είναι: ως παίκτης της Παρί το απευθείας φάουλ (2002) εναντίον της Μαρσέιγ στη Μασσαλία. Η τρελή πορεία της μπάλας πάνω από το τείχος και πάνω από το κεφάλι του τερματοφύλακα πριν το φάλτσο-δίνη από το πόδι του την προσγειώσει στα δίχτυα!

Το γκολ απέναντι στην Τσέλσι ως παίκτης της Μπαρτσελόνα στο «Στάμφορντ Μπρίτζ» (8/3/2005) για τους «16» του Τσάμπιονς Λιγκ. Ακίνητος με την μπάλα στη γραμμή της μεγάλης περιοχής και ακαριαίο τεχνικό πλασέ στα δίχτυα του εμβρόντητου τερματοφύλακα! Και πόσα ακόμη…

Στις 19 Νοεμβρίου του 2005 στο «clasico» Ρεάλ – Μπαρτσελόνα έγινε -μετά τον Ντιέγκο Μαραντόνα το 1983- ο δεύτερος παίκτης της Μπαρτσελόνα που αποθεώθηκε από τους οπαδούς της Ρεάλ μετά από διαδοχικές ντρίμπλες-ζωγραφιές! Είχε γίνει, πριν φυλακιστεί, ο τέταρτος παίκτης στον κατάλογο των πιο εύστοχων σε απευθείας εκτελέσεις φάουλ στον κόσμο: 66 τα δικά του γκολ-φάουλ σε επίσημα παιχνίδια. Δεν ανέδειξε, μα πολέμησε τη μοναδικότητά του, γεννημένη σαν σήμερα…