Η Μαρσέιγ πενθεί για τον θάνατο ενός πρώην προέδρου της, του Παπέ Ντιουφ, που έφυγε από τη ζωή χτυπημένος από τον κορονοϊό στην ηλικία των 68 ετών. Διαγνώστηκε θετικός στον ιό στη Σενεγάλη και το βράδυ της Τρίτης, μετά την επιδείνωση της υγείας του, ήταν προγραμματισμένη η διακομιδή του σε νοσοκομείο της Νίκαιας. Τελικά άφησε την τελευταία του πνοή στο Ντακάρ και το ταξίδι στη Γαλλία θα γίνει για την ταφή του…
Αθλητικός συντάκτης στην εφημερίδα La Marseillaise τη δεκαετία του ’80, ο Παπέ Ντιουφ εξελίχθηκε σε επιτυχημένο ατζέντη, έχοντας στο πελατολόγιό του μεγάλα ονόματα, όπως οι Μαρσέλ Ντεσαγί, Μπαζίλ Μπολί, Ουιλιάμ Γκαλάς, Σαμίρ Νασρί, Ντιντιέ Ντρογκμπά. Ανέλαβε τις τύχες της Μαρσέιγ το 2004 και αναρριχήθηκε επίσημα στην προεδρία το 2005 όπου παρέμεινε έως το 2009 – ο πρώτος έγχρωμος πρόεδρος στην ιστορία του γαλλικού ποδοσφαίρου. Ηταν χαρισματικός παράγοντας. Κατάφερε να διασώσει το γόητρο της Μαρσέιγ, που είχε τρωθεί μετά τα σκάνδαλα του Μπερνάρ Ταπί, και να αγαπηθεί από τους οπαδούς της που δεν συμπαθούσαν ιδιαίτερα τον ιδιοκτήτη, Ρομπέρ Λουίς-Ντρεϊφούς. Επί των ημερών του, οι Φωκαείς απέκτησαν ξανά ομάδα ικανή να ανταγωνιστεί –κυρίως- τη Λιόν για τα πρωτεία στη Γαλλία.
Ο Παπέ Ντιουφ έφερε στο «Βελοντρόμ» πολλούς μεγάλους παίκτες, μεταξύ των οποίων και τον Ματιέ Βαλμπουενά. Ο επιθετικός μέσος του Ολυμπιακού ήταν συντετριμμένος χθες και, μιλώντας στη L’Equipe, έκανε λόγο για τον «καλύτερο πρόεδρο στην πρόσφατη ιστορία της Μαρσέιγ». Και συνέχισε: «Τον είδα για πρώτη φορά στο γραφείο του, όταν υπέγραψα το πρώτο μου επαγγελματικό συμβόλαιο το 2006. Ενας μεγάλος άνδρας, μια μεγάλη καρδιά. Πάντα χαμογελαστός, μας υπνώτιζε με τα λόγια του, ήταν χαρισματικός ρήτορας. Ηξερε το ποδόσφαιρο, ήξερε τον σύλλογο σαν την παλάμη του χεριού του. Ενσάρκωνε τη Μαρσέιγ, την αγαπούσε πολύ. Τον θυμάμαι να μπαίνει στα αποδυτήρια, να αφήνει πάνω στον κεντρικό πάγκο τα 4 κινητά τηλέφωνά του και να μας μιλάει. Αν είχαμε χάσει, ήξερε να μας βάλει στον σωστό δρόμο».
«Το γαλλικό ποδόσφαιρο έχασε έναν μεγάλο άνδρα σήμερα», έγραψε ο Τζιμπρίλ Σισέ, ενώ ο πρώην προπονητής του Λεβαδειακού και του Πανιωνίου Ζοζέ Ανιγκό θυμήθηκε «τα ωραία χρόνια και όλα όσα καταφέραμε μαζί. Ηταν ένας εξαιρετικός πρόεδρος, αυτός που ήξερε καλύτερα το ποδόσφαιρο στη Μαρσέιγ τα τελευταία 20 χρόνια».
Το πιο μεγάλο ματς της ζωής τους
Δεν θα μπορούσαν να είναι αμέτοχοι στην προσπάθεια που κάνει όλη η ανθρωπότητα για να αντιμετωπίσει την πανδημία του κορονοϊού οι ποδοσφαιριστές. Και φυσικά, οι Ελληνες ποδοσφαιριστές δεν αποτελούν εξαίρεση. Υπάρχει μεγάλη κινητικότητα τις τελευταίες μέρες γύρω από ενέργειες που είτε σχεδιάζονται είτε είναι σε εξέλιξη για να δοθούν επιπλέον «όπλα» στους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό.
Η πιο αξιοσημείωτη προσπάθεια γίνεται από τους Ελληνες διεθνείς, με πρωτοβουλία κυρίως του Μανώλη Σιώπη, του Γιώργου Τζαβέλλα και του Τάσου Μπακασέτα. Συγκεντρώνουν χρήματα για τη δημιουργία μιας Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, το κόστος της οποίας ανέρχεται στις 50.000 ευρώ. Αρκετοί είναι εκείνοι που έχουν ανταποκριθεί και εκτός εθνικής ομάδας, καθώς υπάρχουν επαφές με τους παίκτες όλων των μεγάλων ελληνικών συλλόγων. Το θετικό είναι ότι –όπως αναφέρουν οι τελευταίες πληροφορίες– υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση και δεν αποκλείεται αυτή η πρωτοβουλία να γεννήσει και άλλες παρόμοιες από εδώ και στο εξής. Φυσικά, αν τα χρήματα είναι περισσότερα από το αρχικό ποσό, θα γίνει προσπάθεια για δημιουργία και δεύτερης ΜΕΘ, καθώς έχει γίνει αντιληπτό από όλους ότι σ’ αυτό το κομμάτι κυρίως πάσχει το υγειονομικό σύστημα της χώρας μας.
Παράλληλα, υπάρχει και μια αξιοσημείωτη ενέργεια του ΠΣΑΠ, του συνδικαλιστικού οργάνου των ποδοσφαιριστών, που παρέδωσε στο υγειονομικό προσωπικό του νοσοκομείου Ερυθρός Σταυρός Αθηνών το ποσό των 10.000 ευρώ σε ιατρικό εξοπλισμό, για να ενισχύσει με εφόδια γιατρούς και νοσηλευτές.
Ας μην παραλείψουμε και ατομικές πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται από διάφορους παίκτες. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Ανέστη Νάστου, του αρχηγού του ΟΦΗ, που επιχείρησε πολύ εύστοχα να μετατρέψει τη μόδα των challenge μέσω των social media σε κάτι πραγματικά χρήσιμο για την κοινωνία: πήγε και έδωσε αίμα, προτρέποντας και τους υπόλοιπους παίκτες όλων των ομάδων να πράξουν το ίδιο.
Ολα αυτά μέχρι χθες, καθώς είναι βέβαιο ότι η λίστα της ποδοσφαιρικής αλληλεγγύης θα μεγαλώνει μέρα με τη μέρα και θα γίνουν γνωστές και προσπάθειες που τώρα έχουν αρχίσει να ζυμώνονται.
Οι ανάγκες για αίμα στη χώρα παραμένουν μεγάλες και στις μέρες κορονοϊού που ζούμε το αίτημα να συνεχίσουν οι πολίτες να είναι αιμοδότες γίνεται ακόμη πιο έντονο. Το μήνυμα προσπάθησαν να περάσουν ακόμη πιο έντονα στην κοινωνία οι legends του 2004, οι βετεράνοι της εθνικής ομάδας που κατέκτησε το EURO, δίνοντας χθες αίμα στην πρώτη σταθερή Αίθουσα Αιμοληψιών στην Ελλάδα, στο γήπεδο του Αιγάλεω. Η συγκεκριμένη Αίθουσα Αιμοληψιών, που έχει τεθεί σε λειτουργία από τις 16 Δεκεμβρίου 2019, παραχωρήθηκε από τον Δήμο Αιγάλεω και εξοπλίστηκε με την ευγενική χορηγία του Κοινωφελούς Ιδρύματος «Ιωάννη Σ. Λάτση». Λειτουργεί καθημερινά 09.00-14.00 και 15.00-20.00 (εκτός Σαββάτου και Κυριακής).
Ενα βήμα από την πτώχευση
Ισως πρόκειται για τον πρώτο σύλλογο που πέφτει θύμα του κορονοϊού. Η Ζίλινα, ένας από τους ιστορικότερους και πιο επιτυχημένους συλλόγους της Σλοβακίας, μπήκε σε καθεστώς εκκαθάρισης. Αναγκάστηκε να λύσει τα συμβόλαια 17 παικτών της που αρνήθηκαν να δεχτούν μείωση αποδοχών, στην προσπάθεια της ομάδας να επιβιώσει όσο διαρκεί η διακοπή της ποδοσφαιρικής δραστηριότητας.
Η στάση των ποδοσφαιριστών χαρακτηρίστηκε από τη διοίκηση ως «έλλειψη πίστης προς τον σύλλογο». Οπως διευκρίνισε ο νομικός εκπρόσωπος της Ζίλινα, Ράστισλαβ Οτρούμπα, «ο εκκαθαριστής έδιωξε τους παίκτες με τις υψηλότερες αποδοχές και όσους έχουν συμβόλαια που λήγουν το καλοκαίρι ή τον ερχόμενο χειμώνα. Ο προϋπολογισμός του 2020 βασίζεται σε έσοδα που περιμέναμε στο τέλος της σεζόν. Αυτό το ποσό αναμένεται πλέον να είναι κοντά στο μηδέν».
Οι παίκτες κατήγγειλαν ότι τους ζητήθηκε να δεχτούν μείωση 80%, κάτι που θεώρησαν υπερβολικό. «Ημασταν έτοιμοι να διαπραγματευτούμε και να φτάσουμε σε λογική συμφωνία. Δεν περιμέναμε όμως ότι ο σύλλογος είναι κοντά στην πτώχευση», δήλωσε ο Μίροσλαβ Κάτσερ, ένας από τους 17 ποδοσφαιριστές που έφυγαν.
Πλέον ο εκκαθαριστής στη Ζίλινα θα προσπαθήσει να διευθετήσει τα χρέη της ομάδας. Παράλληλα, η διοίκηση ξεκαθάρισε πως, αν και όταν ξεκινήσει πάλι το πρωτάθλημα της φετινής σεζόν, θα καλύψει τα κενά από τους παίκτες των νεανικών της τμημάτων. Οταν σταμάτησε το πρωτάθλημα, η επτάκις πρωταθλήτρια Ζίλινα ήταν 2η στην κατάταξη ύστερα από 22 αγωνιστικές.
Στην ανακοίνωσή της μάλιστα η σλοβακική ομάδα προβλέπει ότι δεν θα είναι η μοναδική ομάδα του πρωταθλήματος που ίσως οδηγηθεί σε πτώχευση λόγω της κρίσης του κορονοϊού.
Η «ψυχή» των μεγάλων ανατροπών
Το 7ο λεπτό όλων των αγώνων της Ρεάλ Μαδρίτης στο «Σαντιάγο Μπερναμπέου» είναι αφιερωμένο σε έναν παίκτη. Είναι το λεπτό που οι οπαδοί των «μερένγκες» τραγουδούν το «Illa, illa, illa, Juanito maravilla», προς τιμήν του «θαυματουργού» Χουανίτο, που έφυγε πρόωρα από τη ζωή σαν σήμερα, 2 Απριλίου 1992, σε ηλικία 37 ετών σε αυτοκινητικό δυστύχημα.
Γεννήθηκε στην Ανδαλουσία, έμαθε το ποδόσφαιρο στα φυτώρια της Ατλέτικο Μαδρίτης, δόθηκε δανεικός στην Μπούργος και από εκεί μετακόμισε στη Ρεάλ Μαδρίτης το 1977. Εμεινε δέκα χρόνια στους «μερένγκες», όπου κατέκτησε 5 Πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα Ισπανίας, 2 Κύπελλα UEFA και ήταν φιναλίστ στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών 1981, όπου η Ρεάλ έχασε 1-0 από τη Λίβερπουλ.
Είναι ο επιθετικός που έχει ταυτιστεί με τις μεγάλες ανατροπές των «μερένγκες» στη δεκαετία του ’80 στην Ευρώπη. Είχε υποστεί εκτός έδρας ήττες από τη Ριέκα (3-1), την Αντερλεχτ (3-0), την Ιντερ (3-1), ακόμα και το 5-1 από την Γκλάντμπαχ… Η Ρεάλ ανέτρεψε όλα αυτά τα αποτελέσματα. Οπως είχε πει ο Χουανίτο μετά τον πρώτο αγώνα στο Μιλάνο με την Ιντερ, «90 λεπτά στο “Μπερναμπέου” είναι πάρα πολύς χρόνος!».
