Φαντάζομαι πως δεν υπάρχει έστω και ένας που να πιστεύει ότι η κλήση του Μαρινάκη, του Μελισσανίδη και του Σαρρή από τον αθλητικό εισαγγελέα θα βοηθήσει έστω και στο ελάχιστο να διευκρινιστεί ποιοι και για ποιο λόγο χτύπησαν τον Ζωγράφο.
Σε τέτοιες περιπτώσεις ο καθένας λέει τα δικά του και επειδή κατά τη συζήτηση δεν τον πιέζουν σχεδόν καθόλου, απλά υπογράφει όσα κατέθεσε και φεύγει. Μ’ αυτά τα δεδομένα, ο φάκελος θα έχει την τύχη προηγούμενων υποθέσεων.
Μόνο μία περίπτωση υπάρχει να βρεθούμε μπροστά σε πραγματικές αποκαλύψεις. Να συλληφθεί ένας από τους φυσικούς αυτουργούς και να ξεράσει!
Οι περισσότεροι το θεωρούν απίθανο.
Δεν είναι, άλλωστε, καθόλου περίεργο να υπάρχει μια αστυνομία που δεν μπορεί να βρει μέχρι σήμερα κανέναν απ’ όσους έκαναν κατά καιρούς τις επιθέσεις εναντίον διαιτητών και παραγόντων. Από τις ελάχιστες «αστυνομικές ιστορίες» όπου δεν έχει πιαστεί ούτε ένας, όταν σε πολύ δυσκολότερες περιπτώσεις οι αστυνομικοί καταφέρνουν να εξιχνιάσουν πολύ γρήγορα την κάθε υπόθεση.
Εκείνο που μπορεί κάποιος να υποθέσει είναι ότι κανένας δεν θέλει να μπλέξει, καθώς όλοι είναι σίγουροι ότι πίσω από τους ξυλοδαρμούς ή τους πυροβολισμούς βρίσκονται πρόεδροι – μεγαλοπαράγοντες ομάδων, άρα… πού να μπλέξουμε!
Θα ήθελα μια τοποθέτηση πάνω σ’ αυτό από τον (και παλιό αθλητή) Βασίλη Κικίλια, τον υπουργό Δημόσιας Τάξης, από τον οποίο θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη ευαισθησία.
Να θυμίσω εδώ τις παλιότερες πληροφορίες που ήθελαν να έχουν ταυτοποιηθεί τα στοιχεία σε μια υπόθεση επίθεσης κατά του παλιού κορυφαίου διαιτητή Κύρου Βασάρα ύστερα από ένα ματς Ολυμπιακού – Παναθηναϊκού, να είναι γνωστοί οι δράστες, να έχει επιβεβαιωθεί από τις ακροάσεις στα κινητά τους τηλέφωνα η σχέση τους με πρόεδρο ΠΑΕ, αλλά η δικογραφία να βρίσκεται ξεχασμένη σε κάποιο συρτάρι…
