Αρχισα τη συνέντευξή μου με τον Αργύρη Μπακιρτζή με μια εντελώς άκυρη ερώτηση: Πόσες πρόβες χρειάζονται οι Χειμερινοί Κολυμβητές πριν από κάποια παράστασή τους; Ο Αργύρης τη βρήκε τουλάχιστον αστεία: «Δεν πρέπει να έχουμε κάνει πρόβα σε περισσότερες από δέκα συναυλίες, και πολλές ίσως λέω, αυτά τα 38 χρόνια. Και οι περισσότερες, στην πρώτη 10ετία». Οι Χειμερινοί Κολυμβητές θα παίξουν στο Half Note από αύριο μέχρι τη Δευτέρα. Τέσσερις βραδιές γεμάτες μουσική και φυσικά πρόζα.
Μερικές φορές μοιάζει σαν να βαριέστε και το ρίχνετε περισσότερο στην πρόζα, ισχύει ή απλώς έτσι βγαίνει; ρωτάω τον Αργύρη. «Σίγουρα, απλώς έτσι βγαίνει» απαντά. «Μπορεί κάποιος ή κάποιοι να βαριούνται μερικές στιγμές, όμως όλοι μαζί είναι μάλλον απίθανο. Στην πρόζα κυρίως εγώ καταφεύγω, όχι βέβαια ότι ορισμένοι δεν είναι έτοιμοι να συνεισφέρουν. Πιθανόν το κάνω για να παίρνω ανάσα, να μυρίζω την ατμόσφαιρα, να κλέβω κάποια βλέμματα, να έχω το δικαίωμα να μιλώ, να κάνω κάτι λιγότερο βολικό απ’ το να τραγουδώ, να ανταλλάσσουμε με το κοινό μας μικρές σιωπές».
Τέσσερις παραστάσεις στο Half Note λοιπόν με τραγούδια και μουσικές από ένα ρεπερτόριο δεκαετιών, όχι αστεία… Τι διαφορετικό θα έχουν αυτές, που δεν υπήρχε σε καμία άλλη συναυλία τους στο παρελθόν; «Για άλλους τίποτα, για άλλους, όπως και για μένα, τα πάντα» λέει ο Αργύρης. «Επειδή ίσως θέλετε κάτι πιο συγκεκριμένο, πλην διαφόρων άλλων, θα κάνουμε μια μικρή προσέγγιση στο λεγόμενο ελαφρό τραγούδι».
• Ποια ήταν η χειρότερη συναυλία σας έως τώρα;
Ισως στην Αδελαΐδα, όπου μας κάλεσαν οι εκεί Ελληνες φοιτητές περιμένοντας να γλεντήσουν -είχαν προηγηθεί η Γλυκερία με τον Παπάζογλου. Μας αντιμετώπισαν σαν να ‘χαμε κατεβεί από τον Άρη.
Ενδιαφέρθηκαν 3-4 Αυστραλοί και 1-2 Ελληνίδες τύπου «κομμουνίστριες του 1930», με πρώτη ερώτηση σε συνέντευξη που μου πήραν «ποια η σχέση των τραγουδιών σας με το εργατικό κίνημα». Δεν μιλούσαν πολύ καλά ελληνικά, οπότε τις παρέπεμψα στον Φλώρο Φλωρίδη ως αγγλομαθή. Τι τους απάντησε, δεν έμαθα.
• Και η καλύτερη;
Με τον εξ Αμερικής Γιώργο Θεολογίτη Κατσαρό, γιατί ήμασταν μαζί του. Αλλά και πάρα πολλές άλλες.
• Πώς λοιπόν θα παρουσίαζες τους Χειμερινούς σε έναν ξένο ακροατή;
Δεν μπορώ να σας απαντήσω, αφού έτσι θα έπρεπε να μας υπερασπιστώ και ασπάζομαι πλήρως αυτό που διάβασα στις «1.000 + 1 Νύχτες»: «Κανείς δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του».
• Ποιο ήταν το πιο αστείο γεγονός σε συναυλία που σας συνέβη όλα αυτά τα χρόνια;
Κάτι που συνέβη σε μια συναυλία που δίναμε με πανσέληνο στη Βεργίνα. Η Μαρία Σιδέρη, νονά του μικρού μου γιου και κόρη του συμπαίκτη στο γκρουπ Κ. Σιδέρη, άκουσε από την πίσω σειρά των θεατών κάποιον να λέει στη γυναίκα του: «Καίτη, πάρε το παιδί και πάμε. Θα μας τρελάνει αυτός». Οπως συνήθως μιλούσα λίγο, επεξηγώντας ή σχολιάζοντας, το περιεχόμενο των στίχων των τραγουδιών. Την έκφραση «Καίτη, πάρε το παιδί και πάμε» τη χρησιμοποιήσαμε ως τίτλο σε σειρά συναυλιών μας.
• Και ποιος είναι ο πιο περίεργος τόπος που εμφανιστήκατε ποτέ;
Μου έρχεται στον νου μια εμφάνισή μας στην κεντρική πλατεία της Σαλαμίνας, σε μια πολύ ψηλή εξέδρα, μπροστά από την οποία περνούσαν τρακτέρ και φορτηγά, ενώ μας άκουγαν -μάλλον δεν έβρισκαν κάτι καλύτερο να κάνουν, καλοκαίρι ήταν- καμιά δεκαπενταριά γέροι και παιδιά.
• Πόσο εύκολο είναι ωστόσο για τη νέα γενιά να… κατανοήσει ένα γκρουπ σαν τους Χειμερινούς;
Πολλοί από τη νέα γενιά έχουν πολύ περισσότερη σχέση με μας απ’ ό,τι με πάρα πολλούς της δικής τους γενιάς. Με βάση τις γενιές νομίζω ότι δεν βγάζουμε συμπέρασμα.
Ο Τσίπρας, η «Μακεδονία» και οι Τούρκοι
• Τελικά ο Αλέξης Τσίπρας αποδείχτηκε κατώτερος των προσδοκιών (σας);
Από τους άλλους δεν έχω προσδοκίες. Ομως θεωρώ ότι αποδείχτηκε πολύ πιο ξύπνιος απ’ ό,τι περιμέναμε. Σας το λέει κάποιος που στη ζωή του δεν έμαθε παρά 3-4 λέξεις και εκφράσεις αγγλικές (everything, forget it, how old are you?, what’s your name?), με τις οποίες πορεύτηκε στην περιοδεία της μίας συναυλίας των Χειμερινών Κολυμβητών στην Αυστραλία το 1988.
• Να υπάρχει η λέξη Μακεδονία στο όνομα της γείτονος χώρας;
Θα σας απαντούσα, όμως περιμένω να ενημερωθώ πρώτα, γιατί τα θέματα αυτά, παρότι έχω ασχοληθεί αρκετά, θεωρώ πως δεν τα κατέχω καλά. Να ενημερωθώ απ’ αυτούς που στα συλλαλητήρια μιλούσαν για γνώση της Ιστορίας, σχετικά με την ιμπεριαλιστική πολιτική των Ρώσων στα Βαλκάνια κατά τον 19ο αιώνα, την πολιτική στόχευση του Μεγάλου Φώτιου στην αποστολή που ανέθεσε στους Κύριλλο και Μεθόδιο και τους λόγους της επιλογής από αυτούς του συγκεκριμένου γλωσσικού ιδιώματος στη μετάφραση της Αγίας Γραφής. Το όνομα θα προτιμούσα να μην υπάρχει, όμως πού ήταν οι φωστήρες -υπάκουα πιόνια που τώρα φωνάζουν- εδώ και 150 χρόνια που χρησιμοποιείται ο όρος;
• Και το «Η Μακεδονία είναι ελληνική»;
Είναι ξεπερασμένο ως σλόγκαν, πρέπει πια να αλλάξει, θέλει κάτι λίγο πιο έξυπνο, προσαρμοσμένο στις σημερινές συνθήκες, γιατί το ακούν οι ξένοι και νομίζουν πως εποφθαλμιούμε την ΠΓΔΜ. Τι κάνουν τόσοι Παοκτσήδες που εξασκούνται τόσο στα σλόγκαν; Ο παλιός Μητσοτάκης ήταν μεγάλη γάτα, όμως δεν τον ακούσαμε. Τα χρόνια που ακολούθησαν θα λειτουργούσαν πιθανότατα υπέρ μας.
• Φοβάστε τους Τούρκους;
Οχι όσο την πλειονότητα των Ελλήνων, που είναι οι χειρότεροι εχθροί της Ελλάδας, όπως η Εκκλησία αντίστοιχα της Εκκλησίας του Χριστού. Εχουμε, από αρχαιοτάτων χρόνων, ειδικευτεί στο να βγάζουμε μόνοι τα μάτια μας.
INFO: Half Note, Τριβωνιανού 17, Μετς. Παρ. & Σαββ.: 22.30, Κυρ. & Δευτ.: 21.30. Είσοδος: 15 ευρώ (μπαρ), 20 ευρώ (Β´ Ζώνη), 25 ευρώ (Α´ Ζώνη).
