«Κάναμε ό,τι μας ζήτησαν και κυρίως ό,τι καταλαβαίναμε πως ήταν για το καλό της ομάδας μας, αλλά στο τέλος δεν ακολούθησαν τις συμβουλές αυτοί που μας έδιναν». Η πίκρα του οπαδού του ΠΑΟΚ -έβγαινε πρώτη, ακόμη και πριν από την επακόλουθη καταγγελία του αθηνοκεντρικού κράτους που δεν επιθυμεί να έρθει πρωτάθλημα στη Θεσσαλονίκη- που περιέγραφε σε ραδιοφωνικό σταθμό όσα ακολούθησαν το γκολ του Βαρέλα συμπυκνώνει εν πολλοίς τα προχθεσινά γενόμενα στο γήπεδο της Τούμπας.
Με τη χαρακτηριστική οπαδική ιδιόλεκτο, το δηλητηριώδες χιούμορ, τον σαρκασμό ή τον αυτοσαρκασμό που διακρίνει τους φανατικούς της εξέδρας, η εικόνα αποτυπώνεται σε άλλη περιγραφή: «Ρε συ, φτάσαμε στο σημείο να γίνουμε σαν τους ασφαλίτες, δεν βλέπαμε το ματς παρακολουθώντας μην τυχόν κάνει καμιά στραβή ο διπλανός μας». Ακόμη και μετά την ακύρωση του αρχικά κατοχυρωθέντος γκολ (τελικά μέτρησε), δεν ρίχτηκε στο γήπεδο από τους οπαδούς ούτε μασημένος πασατέμπος.
Οι πλέον ψύχραιμοι αναλυτές έλεγαν ότι αυτό το γιγαντιαίο και ανέλπιστο επίτευγμα για τα μέτρα των συνηθισμένων «θερμοκρασιών» της Τούμπας, η «εξημέρωση του θεριού», αυτά «θα έπρεπε να συζητιούνται αν ο Ιβάν Σαββίδης δεν έχανε την αυτοκυριαρχία του». Μεγαλύτερη ίσως ήταν η ψυχραιμία των παικτών, σε σημείο που ο αρχηγός και αγαπημένος της κερκίδας Αντελίνιο Βιεϊρίνια συγκράτησε την ομάδα μέσα στο γήπεδο την ώρα που ο Ιβάν τους καλούσε να αποχωρήσουν.
Το 1987 ο ανερχόμενος τότε Σίλβιο Μπερλουσκόνι είχε κάνει «θεούς» τους ποδοσφαιριστές της Μίλαν, κατεβάζοντάς τους από τον ουρανό (με ελικόπτερο) στο κέντρο του γηπέδου. Προχθές, αντιθέτως, ποδοσφαιριστές και οπαδοί του ΠΑΟΚ θα έπρεπε να «σφίξουν το (λυτό) ζωνάρι» του κ. Σαββίδη και να βάλουν ελικόπτερο προκειμένου να τον πάρουν από τον χλοοτάπητα.
Και να θυμηθούμε ότι είχε μπει δίχτυ προστασίας από αντικείμενα στον πάγκο των φιλοξενουμένων. Ο Σκύθης Ανάχαρσις θα γελούσε στη μεταφορική επιβεβαίωση που βρήκε ξανά η ρήση του ότι στο δίχτυ (του νόμου) πιάνονται τα μικρά έντομα, ενώ τα μεγάλα το σχίζουν.
