Οταν για χρόνια έφταιγε «ο κακός μας ο καιρός»!

«Οποιος λέει ψέματα πέφτει μες στα ρέματα». Αυτό ήταν το αστείο συναδέλφων κάθε φορά που ανακοίνωνα πριν από 20 χρόνια στον αρχισυντάκτη ακόμα ένα θέμα με μπαζωμένο ρέμα σε κάποια λαϊκή γειτονιά της Δυτικής Αττικής, τόπος όπου έτυχε να γεννηθώ και να μεγαλώσω.

Οταν όμως στην πρώτη δυνατή νεροποντή ακριβώς εκεί πλημμύριζαν σπίτια και περιουσίες… οι πλάκες κόβονταν. Ετσι τότε, ένα από τα πρώτα ρεπορτάζ που έκανα ήταν οι μεγάλες πλημμύρες στην Ελευσίνα το 1996 στον Σαρανταπόταμο και ακολούθησαν το 1999 στο Μεγάλο Πεύκο, μετά στη Μάνδρα και ξανά στην Ελευσίνα…!

Σταθερή και μόνιμη δικαιολογία τότε πολλών πολιτικών και αυτοδιοικητικών φορέων της περιοχής, η περίφημη φράση «φταίνε τα ακραία καιρικά φαινόμενα». Κάποια στιγμή βέβαια, όταν οι πλημμύρες επαναλαμβάνονταν, σταμάτησαν να ξεστομίζουν αυτή την ηλίθια δικαιολογία!

Οι ίδιοι ανευθυνοϋπεύθυνοι των προηγούμενων χρόνων για τους οποίους έφταιγε για χρόνια «ο κακός μας ο καιρός» σήμερα υποκριτικά κάνουν τους ανήξερους για το έκτρωμα που με δική τους ευθύνη στήθηκε χρόνο με τον χρόνο στη Δυτική Αττική. Και ορισμένοι από αυτούς, χωρίς ντροπή, αναζητούν ευθύνες σε άλλους και κάνουν τους ανήξερους για το ποιος προώθησε τόσα χρόνια μια πολιτική ασύδοτης ανάπτυξης που έπνιξε τη Μάνδρα.

Είναι φτηνό να λέγεται ότι η Μάνδρα πνίγηκε απλά και μόνο επειδή δεν έγιναν κάποια αντιπλημμυρικά έργα τα τελευταία χρόνια. Αυτό ίσως ήταν η αιτία σε πλημμύρες πριν από 20 χρόνια αλλά όχι σήμερα. Υπήρξε συνδυασμός δράσεων όλα τα προηγούμενα χρόνια που οδήγησαν στις σημερινές εικόνες και συγκεκριμένα:

• Κοντά 20 χρόνια κράτησε μόνο η μελέτη για το έργο διευθέτησης και εκτροπής των ρεμάτων της Αγίας Αικατερίνης και του Σούρες.
• Μετά το 2000 και τη λειτουργία της Αττικής οδού, εκατοντάδες αποθήκες, βιοτεχνίες και διάφορες άλλες επιχειρήσεις στήθηκαν ανεξέλεγκτα στο πάνω και το κάτω μέρος της πόλης, μετατρέποντας ουσιαστικά την παλαιά εθνική σε μοναδική διέξοδο των νερών.
• Διάφορα αποσπασματικά, δήθεν αντιπλημμυρικά έργα, με κονδύλια εκατομμυρίων σε εργολάβους, αντί να λύσουν προβλήματα δημιούργησαν νέα.
• Οι καλοκαιρινές πυρκαγιές στα γύρω βουνά (όρος Πατέρας) είχαν αποτέλεσμα να μην μπορούν πλέον να συγκρατήσουν και να απορροφήσουν νερά και έδωσαν το τελειωτικό χτύπημα.

Ολη η περιοχή στήνεται εδώ και χρόνια από κράτος, πολιτικούς, τοπικούς φορείς και ιδιώτες με ένα συγκεκριμένο μοντέλο ανάπτυξης αυθαίρετης δόμησης. Μοναδικός στόχος, να διευκολυνθούν η εγκατάσταση κυρίως αποθηκών, το εμπόριο γης και η μεταφορά εμπορευμάτων. Αυτό το μοντέλο στήθηκε χρόνο με τον χρόνο στα οικόπεδα γύρω από το χωριό της Μάνδρας, χωρίς φυσικά κανέναν σχεδιασμό για παράλληλα έργα υποδομής.

Θέλει όμως ελάχιστο χρόνο για να μπαζωθεί ένα ρέμα, αλλά δεκαπλάσιο χρόνο για να γίνει μετά μια μελέτη και στη συνέχεια ένα αντιπλημμυρικό έργο μέσα από έναν κυκεώνα ανυπέρβλητης γραφειοκρατίας. Και αυτό πλήρωσαν με τις ζωές τους 23 άνθρωποι στη Μάνδρα.