Διχασμό προκαλεί στο Λονδίνο η απόφαση των ρυθμιστικών αρχών της πόλης να ανακαλέσουν την άδεια λειτουργίας της γνωστής ηλεκτρονικής πλατφόρμας μίσθωσης ιδιωτικών οχημάτων για μεταφορά επιβατών, Uber.
H Transport for London (TfL) αποφάσισε την περασμένη Παρασκευή να μην ανανεώσει την άδεια της αμερικανικής εταιρείας στη βρετανική πρωτεύουσα -για ακόμη μία πενταετία- επικαλούμενη τη στάση της στην ασφάλεια των πελατών της και την έλλειψη επιχειρηματική ευθύνης.
Η Uber κατηγορείται από την TfL ότι δεν κοινοποίησε δεκάδες επεισόδια σεξουαλικών επιθέσεων πελατών από οδηγούς της και ότι δεν ελέγχει επαρκώς το παρελθόν και την κατάσταση της υγείας των τελευταίων. Ακόμη ότι με τη χρήση του λογισμικού Greyball εμπόδιζε την πλήρη πρόσβαση των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών στην πλατφόρμα της.
Η απόφαση προκάλεσε την έντονη αντίδραση τόσο της εταιρείας όσο και των οδηγών και πελατών της. Ο γενικός διευθυντής της Uber στο Λονδίνο, Τομ Ελβιτζ, ανακοίνωσε ότι η εταιρεία θα προσφύγει κατά της απόφασης στα δικαστήρια, ενώ σε λιγότερο από 24 ώρες συγκεντρώθηκαν σε διαδικτυακό ψήφισμα κατά της απόφασης πάνω από μισό εκατομμύριο υπογραφές.
Κάτι απολύτως λογικό, δεδομένου ότι το Λονδίνο αποτελεί μία από τις επικερδέστερες αγορές της Uber σε όλον τον κόσμο. Συγκεκριμένα, τις υπηρεσίες της εκεί χρησιμοποιούν περισσότερα από 3,5 εκατ. άτομα, ενώ απασχολούνται συνολικά περισσότεροι από 40.000 οδηγοί με τα αυτοκίνητά τους.
Από την άλλη πλευρά, πάντως, ο δήμαρχος του Λονδίνου, Σαντίκ Καν, υπερασπίσθηκε την απόφαση της υπηρεσίας μεταφορών της πόλης του, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι όλες οι εταιρείες στο Λονδίνο οφείλουν να παίζουν με τους ίδιους κανόνες.
Το επιχειρηματικό μοντέλο της Uber όπως και των άλλων εταιρειών της περιβόητης «gig economy» -Αirbnb, Deliveroo κ.λπ.- προκαλεί εδώ και καιρό έντονες αντιδράσεις σε όλον τον κόσμο.
Η λειτουργία της Uber απαγορεύτηκε εντελώς στη Δανία την περασμένη άνοιξη, ενώ κάποιες ή όλες οι υπηρεσίες της έχουν ανασταλεί στη Βουλγαρία, την Ουγγαρία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ισπανία.
Βασικός λόγος της απαγόρευσης αποτελεί η παραβίαση της νομοθεσίας αυτών των χωρών – συνήθως αυτής που διέπει την αδειοδότηση των ταξί. Η Uber από την πλευρά της ισχυρίζεται ότι αποτελεί μια καινοτόμο ηλεκτρονική πλατφόρμα, η οποία απλώς διαμεσολαβεί στις υπηρεσίες μεταφορών, συνδέοντας οδηγούς που διαθέτουν το όχημά τους και επιβάτες.
Ομως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γνωμοδότησε νωρίτερα φέτος ότι είναι σαφώς μια εταιρεία μεταφορών. Και ως εταιρεία μεταφορών, η Uber παίζει αναμφίβολα με διαφορετικούς όρους απ’ ό,τι οι υπόλοιπες παραδοσιακές εταιρείες του κλάδου στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο.
Το επιχειρηματικό της μοντέλο -που εκλαμβάνει τους εργαζόμενους οδηγούς ως αυτοαπασχολούμενους- της επιτρέπει να αποφεύγει φόρους, εργασιακή νομοθεσία, εισφορές. Και εδώ υπάρχει μια ένσταση σχετικά με την απόφαση των λονδρέζικων αρχών.
Η TfL εναντιώθηκε κατά της Uber επικαλούμενη την έλλειψη επιχειρηματικής ευθύνης (της συγκεκριμένης εταιρείας) και όχι το επιχειρηματικό μοντέλο της ψευδο-συνεργατικής οικονομίας (sharing economy) που η ίδια και οι υπόλοιπες ηλεκτρονικές πλατφόρμες διαμεσολάβησης ακολουθούν απορρυθμίζοντας όλο και περισσότερο τους παραδοσιακούς όρους αγοράς εργασίας.
