Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Γαλλίας από την ημέρα της εκλογής του επιθυμεί να χτίσει την εικόνα ενός αναμορφωτή ηγέτη, τόσο στη χώρα του όσο και στην ευρωζώνη και την Ε.Ε.
Μέσα στο πλαίσιο της προσπάθειάς του αυτής επέλεξε να μιλήσει από την Πνύκα και εκφώνησε μια ομιλία σε έντονα πρώτο πρόσωπο, στην οποία συνόψισε τα οράματά του με τη φράση: «Ας ξαναβρούμε τη φιλοδοξία του πολιτισμού: κυριαρχία, δημοκρατία, πολιτισμός, τρεις ελπίδες που θέλω να προσφέρω (!) στους νέους της Ευρώπης».
Αμέσως, όμως, μετά την παραπάνω φράση, ακυρώνοντάς την, πρόσθεσε: «Οι ιδρυτές της Ευρώπης, όταν έδωσαν τα χέρια στους εχθρούς μετά τον πόλεμο, ποια ήταν η φιλοδοξία; Ενα κοινό νόμισμα»(!).
Για έναν πρώην τραπεζίτη αυτή είναι η φιλοδοξία του. Αλλη, όμως, ήταν η φιλοδοξία και το όραμα των μεγάλων εκείνων ανδρών για μια Ενωμένη Ευρώπη τη δεκαετία του ’50.
Το δυστύχημα, γενικότερα, είναι ότι οι πράξεις και οι ενέργειες του νέου προέδρου της Γαλλίας τόσο εντός της Γαλλίας όσο και στις διεθνείς επαφές του και ιδιαίτερα εκείνες με τη Γερμανίδα καγκελάριο διαψεύδουν τα οράματά του.
Από όσα έπραξε μέχρι τώρα στη χώρα του ξεχωρίζουμε το σημαντικότερο: πρόκειται για τη στάση του απέναντι στο εθνικό Κοινοβούλιο, βασικό θεσμό της δημοκρατίας στην Ευρώπη, στον οποίο, ανάμεσα στα άλλα, διεξάγεται διεξοδική συζήτηση για τα νομοσχέδια που υποβάλλει η κυβέρνηση.
Τι έπραξε ο πρόεδρος Μακρόν; Στο θεμελιακό θέμα των εργασιακών σχέσεων απέσπασε από τη Βουλή –στην οποία έχει συντριπτική πλειοψηφία– το δικαίωμα να περάσει τις αντεργατικές θέσεις του με προεδρικά διατάγματα, τα οποία καταρτίζει το επιτελείο του, τα περνά με συνοπτική διαδικασία από το διορισμένο από αυτόν υπουργικό συμβούλιο και στη συνέχεια ψηφίζονται, χωρίς δυνατότητα αλλαγών, από τη Βουλή. Αυτό είναι το πρότυπο δημοκρατίας που προβάλλει για την Ε.Ε.;
Ο γαλλικός λαός, όμως, με τη μακρόχρονη δημοκρατική του παράδοση αντιδρά και είναι χαρακτηριστικές οι μαζικές διαδηλώσεις που έγιναν εναντίον των διαταγμάτων αυτών στο Παρίσι και σε άλλες πόλεις της χώρας καθώς και η κάθετη πτώση της δημοφιλίας του μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Τα προεδρικά διατάγματα για τις εργασιακές σχέσεις στόχο έχουν να εναρμονιστεί η Γαλλία με τα όσα εφαρμόστηκαν στη Γερμανία για τις σχέσεις αυτές από τις κυβερνήσεις της πρώτης δεκαετίας του νέου αιώνα προκειμένου να μπορέσει η χώρα αυτή να γίνει ανταγωνιστική και να πετύχει τα θηριώδη πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, πλεονάσματα που προκαλούν πολύ σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία της ευρωζώνης και της Ε.Ε. λόγω των ελλειμμάτων στα αντίστοιχα ισοζύγια των περισσότερων χωρών-μελών τους.
Είναι προφανές ότι αυτά τα μέτρα με αυτή τη στόχευση αποτελούν ένα μέρος της προσπάθειας του προέδρου Μακρόν να ανασυστήσει τον γαλλογερμανικό άξονα, ο οποίος είχε αποδυναμωθεί πλήρως στη διάρκεια της προεδρίας του προκατόχου του. Εναν άξονα που ασκεί ηγεμονικά την πρωτοκαθεδρία του στην Ε.Ε., προκαθορίζοντας όλες τις αποφάσεις που λαμβάνονται για όλα τα κράτη-μέλη της, με αποτέλεσμα την αποδυνάμωση της εθνικής τους κυριαρχίας.
Μέσα στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας εντάχθηκε και η πρώτη συνάντηση του προέδρου Μακρόν με την καγκελάριο Μέρκελ κατά την οποία συντάχθηκε με την άποψή της για μια Ε.Ε. πολλών ταχυτήτων, δηλώνοντας ότι τάσσεται υπέρ μιας Ε.Ε. «πολλών σχημάτων», μια θέση που ήδη η Γερμανία εφαρμόζει στην πράξη με τις βόρειες χώρες-δορυφόρους της, με συνέπεια την αύξηση των ανισοτήτων στην Ε.Ε.
Σε ό,τι αφορά τις προτάσεις του προέδρου Μακρόν για τη δημιουργία Κοινοβουλίου, υπουργού Οικονομικών και κοινού προϋπολογισμού της ευρωζώνης, η μεν πρόταση για Κοινοβούλιο απορρίφθηκε ήδη από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο δε κοινός προϋπολογισμός, αν πράγματι υιοθετηθεί, ούτε σημαντικός ως ποσοστό του ΑΕΠ θα είναι ούτε και αναδιανεμητικός, δηλαδή τα πλούσια κράτη-μέλη να ενισχύουν τα φτωχά μέλη της Ε.Ε. ώστε να υπάρξει σύγκλιση των οικονομιών τους, διότι αυτό το αποκλείει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας.
Κατά συνέπεια και ο υπουργός Οικονομικών της Ε.Ε. δεν θα είναι τίποτε άλλο παρά ένα άλλο όνομα του επιτρόπου Οικονομικών Υποθέσεων της Ε.Ε.
Ο πρόεδρος Μακρόν δήλωσε ότι αποκλείει την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και ως υπουργός Οικονομικών στην προηγούμενη κυβέρνηση τη θέση αυτή υποστήριξε στο Eurogroup στο οποίο μετείχε, σε αντίθεση με τον Σόιμπλε που επιδίωκε την προσωρινή έξοδό της. Το έπραξε, όμως, όπως δήλωσε ωμά σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή», διότι η έξοδος αυτή «θα σηματοδοτούσε, αργά ή γρήγορα, το τέλος του ευρώ».
Επιπλέον ο ίδιος συμφώνησε στην επιβολή των εξοντωτικών για τη χώρα μας Μνημονίων και το διαβόητο PSI για να σωθούν οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες με αποτέλεσμα τη χρεοκοπία των ελληνικών τραπεζών και των ασφαλιστικών ταμείων και τη συρρίκνωση της εθνικής μας κυριαρχίας.
*πρώην αντιπρόεδρος της Βουλής, υπουργός και καθηγητής της ΑΣΟΕΕ
