Έχουν περάσει 72 χρόνια από τότε που το αμερικανικό καταδρομικό USS Indianapolis τορπιλίστηκε από ένα ιαπωνικό υποβρύχιο τις τελευταίες μέρες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Μια ομάδα ερευνητών με επικεφαλής τον συνιδρυτή της Microsoft, Πολ Άλεν, εντόπισε την Παρασκευή το ναυάγιο στο βυθό του Ειρηνικού Ωκεανού, 18.000 πόδια κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Η ανακάλυψη φέρνει μνήμες μιας από τις πιο τραγικές θαλάσσιες καταστροφές στη ναυτική ιστορία των ΗΠΑ.
«Πρέπει να μπορέσουμε να τιμήσουμε τους γενναίους άνδρες της USS Indianapolis και των οικογενειών τους» δήλωσε ο Άλεν, ο οποίος πρόσθεσε ότι το πλοίο έπαιξε «σημαντικό ρόλο στη λήξη του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου.
«Ως Αμερικανοί, οφείλουμε ευγνωμοσύνη στο πλήρωμα για το θάρρος τους, την επιμονή και τη θυσία τους σε τρομερές περιστάσεις. Ενώ η αναζήτηση για τα υπόλοιπα συντρίμμια θα συνεχιστεί, ελπίζω ότι όλοι όσοι είναι συνδεδεμένοι με αυτό το ιστορικό σκάφος θα αισθανθούν με κάποιο τρόπο ότι έκλεισε το κεφάλαιο της τραγωδίας».
Το Indianapolis, που λέγεται ότι μόλις είχε ολοκληρώσει μυστική αποστολή μεταφέροντας εξαρτήματα της πυρηνικής βόμβας που έρριξαν οι Αμερικανοί στη Χιροσίμα, βυθίστηκε πολύ γρήγορα, μόλις σε 12 λεπτά, και δεν πρόλαβε να εκπέμψει σήμα κινδύνο, ώστε να το αναζητήσουν.
Πριν την επίθεση, στις 30 Ιουλίου 1945, είχε μόλις ολοκληρώσει μια μυστική αποστολή παραδίδοντας στοιχεία της ατομικής βόμβας που χρησιμοποιήθηκε στη Χιροσίμα.
Μπορεί οι περισσότεροι από τους 1.196 ναυτικούς και πεζοναύτες να επέζησαν από το ναυάγιο, ωστόσο πέθαναν από πνιγμό, αφυδάτωση ή επιθέσεις καρχαριών τις πέντε μέρες που βρίσκονταν στην θάλασσα του Ειρηνικού.
Μόνο 316 επέζησαν, από τους οποίους οι 22 είναι ζωντανοί σήμερα, σύμφωνα με το Ναυτικό των ΗΠΑ.
«Χαμένος σε μια θάλασσα από δάκρυα»
Ο Michael William Emery, ο οποίος πήρε το όνομά του από τον θείο του που σκοτώθηκε, δήλωσε σοκαρισμένος ότι βρέθηκαν τα τα συντρίμμια.
«Μέσα μου ήθελα να βρεθεί, αλλά ένα μέρος από εμένα ήθελε. Αναμνήσεις από εφιάλτες που είχα ως παιδί προσπαθώντας να σώσω τον θείο μου με συγκλονίζουν ακόμα» είπε στη στη Sara Vladic, εκπρόσωπο ενός δικτύου των επιζώντων.
Ο ίδιος είπε ότι σκεφτόταν εκείνους που αγαπούσαν τον θείο του. «Μετά από 72 χρόνια, θα μπορούσε τελικά να βρεθεί, αλλά εξακολουθώ να είμαι χαμένος σε μια θάλασσα από δάκρυα».
Γιος ενός άλλου θύματος δήλωσε ότι η οικογένειά του θεωρούσε το πλοίο ως τόπο ταφής του πατέρα του.
«Η αντίδρασή μου ήταν ένα συναισθηματικό μούδιασμα, το οποίο ακολούθησε βαθιά έκπληξη και κλάμα, παρά το γεγονός ότι περίμενα την πιθανότητα αυτή εδώ και αρκετό καιρό. Η γυναίκα μου και εγώ αρχίσαμε να κλαίνε ασυγκράτητα. Όταν ξυριζόμουν , παρατήρησα ότι τα μάτια μου ήταν τα πιο κόκκινα από ότι τα έχω δει ποτέ. Δεν νομίζω ότι έχω φωνάξει κλάψει άλλη φορά τόσο πολύ στην ενήλικη ζωή μου », είπε.
Τόνισε επίσης ότι η τωρινή ανακάλυψη θα είχε «σπάσει» την καρδιά της μητέρας του. « Θα γινόταν κομμάτια αν ζούσε ακόμα Δεν ήθελε να βρεθεί ποτέ το πλοίο».
Δύο άλλοι συγγενείς του επιβιώσαντος Flori Stamm δήλωσαν ότι ήταν ευτυχείς στο άκουσμα της είδησης.
«Το πνεύμα του Indianapolis είναι ξύπνιο και θα μνημονευτεί για πάντα», αναφέρουν οι «χαμένοι στη θάλασσα».
Η αποστολή παραμένει στην περιοχή
«Ακόμα και στις χειρότερες ήττες και καταστροφές υπάρχει ανδρεία και θυσία που αξίζει να μην ξεχαστεί ποτέ», δήλωσε ο Sam Cox, διευθυντής της Ναυτικής Ιστορίας και της Κληρονομιάς, συμπληρώνοντας το εξής: «Μπορούν να χρησιμεύσουν ως έμπνευση για τους σημερινούς και μελλοντικούς ναυτικούς που διατρέχουν καταστάσεις θανάσιμου κινδύνου.
Στο παρελθόν και άλλοι προσπάθησαν να εντοπίσουν το Indianapolis. Η αποστολή των 13 ατόμων, που το ανακάλυψε σήμερα θα συνεχίσει να παρακολουθεί την περιοχή και να περιηγείται στα συντρίμματα, σύμφωνα με το σχετικό αμερικανικό δίκαιο.
Η ομάδα χρησιμοποιούσε σκάφος μήκους 250 ποδών και ήταν εξοπλισμένη με υπερσύγχρονο εξοπλισμό, που την κατέστησαν ικανή να καταδύεται στα 6.000 μέτρα. Η έρευνα ξεκίνησε το 2016 και οδήγησε σε μια νέα περιοχή αναζήτησης δυτικά της αρχικής υποτιθέμενης θέσης.
