Ένα ημερολόγιο, που ήρθε στο φως πριν από 25 χρόνια, ίσως να απαντά στο μυστήριο που έχει ταλανίσει τις αστυνομικές αρχές της Βρετανίας επί τουλάχιστον 100 χρόνια, αλλά και έδωσε τροφή για μια σειρά από βιβλία, ταινίες και θεατρικά έργα. Βρετανοί ερευνητές πιστεύουν ότι έχουν ανακαλύψει την ταυτότητα του γνωστότερου κατά συρροήν δολοφόνου στην ιστορία.
Η ιστορία είναι γνωστή: πέντε γυναίκες βρέθηκαν άγρια δολοφονημένες στην περιοχή Γουάιτ Τσάπελ του Λονδίνου στα τέλη του του 19ου αιώνα. Παρά τις εις βάθος έρευνες των αστυνομικών αρχών της εποχής, τις αναζητήσεις ειδικών επιστημόνων και ερευνητών όλα τα επόμενα χρόνια και μέχρι σήμερα, όλες οι θεωρίες και τα ευρήματα δεν βοήθησαν να διαπιστωθεί η πραγματική ταυτότητα του δολοφόνου του Λονδίνου.
Οι πιθανοί δολοφόνοι, πολλοί: ένας γιατρός, ένας κομμωτής, κάποιος μικροαπατεώνας κ.ά.
Ωστόσο, αυτό το ημερολόγιο, το οποίο ανήκει σε έναν έμπορο βαμβακιού από το Μάντσεστερ, φαίνεται ότι έρχεται να ρίξει νέο φως στην ιστορία.
Ο άνδρας αυτός, ονόματι Τζέιμς Μέιμπρικ, σε ένα κείμενο 9.000 λέξεων περιγράφει και ομολογεί τις δολοφονίες των πέντε ιερόδουλων στο Γουάιτ Τσάπελ και ακόμη μίας γυναίκας στο Μάντσεστερ.
Το κείμενο καταλήγει ως εξής:
«Δίνω το όνομά μου ώστε όλοι να με γνωρίζουν, ώστε η Ιστορία να γνωρίζει αυτό που προκαλεί ο έρωτας σε έναν έντιμο άνδρα. Ειλικρινά δικός σας, Τζακ ο Αντεροβγάλτης».
Από το 1993 που ανακαλύφθηκε το ημερολόγιο, οι ερευνητές μελετούν το κείμενο εις βάθος. Και ενώ στην αρχή αμφισβητούσαν την αυθεντικότητά του, τώρα θεωρούν ότι έχουν βρει επαρκείς αποδείξεις ότι το κείμενο είναι γνήσιο.
Το πρόβλημα είναι ότι ο παλαιοπώλης Μάικ Μπάρετ, στην κατοχή του οποίου βρέθηκε το ημερολόγιο πέθανε λίγο αφότου το παρέδωσε στους ερευνητές και δεν μπόρεσε να εξηγήσει πώς ακριβώς βρέθηκε στα χέρια του και να δώσει στοιχεία για τους προηγούμενους κατόχους του.
Ωστόσο, σύμφωνα με άλλον ερευνητή, υπάρχουν στοιχεία που πηγαίνουν πίσω στο Λίβερπουλ, όπου έζησε ο Μέιμπρικ τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Το ημερολόγιο ανκάλυψαν οι υπάλληλοι της ηλεκτρικής εταιρείας που έκανε εργασίες σε εκείνο το σπίτι και το πούλησαν στον παλαιοπώλη, που ήταν γνωστός στα μπαρ του Λίβερπουλ.
Εκείνος το έδωσε προς έκδοση σε μια ατζέντισα λογοτεχνικών έργων. Όταν το κέιμενο δημοσιεύθηκε, πολλοί αμφισβήτησαν την αυθεντικότητά του. Ο Μπάρετ κατηγορήθηκε για πλαστογραφία, συνελήφθη. Ο Μπάρετ στην οποία στην αρχή ομολόγησε, αλλά στη συνέχεια απέσυρε την ομολογία του στις αστυνομικές αρχές.
Αντίθετα, επέμεινε, όπως και η εκδότρια, ότι το κείμενο είναι γνήσιο και ότι γράφτηκε το 1888 ή το 1889, λίγο πριν ο Μέιμπρικ πεθάνει.
Ποιος να ξέρει. Ίσως το μυστήριο να έχει λυθεί. Αλλά μπορεί και όχι…
