Ενας πρόεδρος χωρίς λάμψη

Εχετε ποτέ αναρωτηθεί γιατί οι φωτογραφίες του Αμερικανού προέδρου είναι σαφώς υποδεέστερες των προκατόχων του; Οταν ο Τραμπ συναντά επιχειρηματίες, ηγέτες άλλων χωρών και πολιτικούς στο Οβάλ Γραφείο σφίγγει το χέρι τους, ή δεν το σφίγγει, όπως στην περίπτωση της Ανγκελα Μέρκελ.

«Το βλέμμα του είναι σχεδόν πάντα αυστηρό, βλοσυρό κάθε φορά που υπογράφει ένα διάταγμα ή κάνει δηλώσεις μπροστά στις κάμερες μ’ ένα ύφος που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα χαμόγελα των συνεργατών του, με αποτέλεσμα οι φωτογραφίες να είναι απρόσωπες και τυποποιημένες», τονίζει, μεταξύ άλλων, στο περιοδικό τεχνολογίας Wired ο βετεράνος φωτογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (AFP) Τζιμ Γουάτσον.

«Επιπροσθέτως είναι απολύτως προβλέψιμες. Μπαίνεις σε έναν χώρο, σε ένα υπουργικό συμβούλιο και γνωρίζεις ήδη ότι ο πρόεδρος θα κάθεται στο κέντρο. Ξέρεις ότι ο πρόεδρος θα κάνει μια δήλωση και στη συνέχεια θα σε πετάξουν έξω» υπογραμμίζει.

«Δεν υπάρχει τίποτα το σπουδαίο, τίποτα το ασυνήθιστο που θα συμβεί προκειμένου να τραβήξεις μια πραγματικά σπουδαία φωτογραφία».

Η επίσημη φωτογράφος του Λευκού Οίκου Σίαλαχ Γκρέγκχεντ τραβάει κι αυτή, όπως τονίζει ο Γουάτσον, φωτογραφίες με «χαμηλή ενέργεια» χωρίς καθόλου «λάμψη» και σε κάθε περίπτωση σπάνια βρίσκεις «ζεστές» οικογενειακές φωτογραφίες του προέδρου Τραμπ ή φωτογραφίες που αποτυπώνουν την αγάπη που έχει (;) για το προεδρικό καθήκον που έχει αναλάβει.

Τα παραπάνω έρχονται σε πλήρη αντίθεση με το πλούσιο φωτογραφικό αρχείο των προέδρων του τελευταίου μισού αιώνα, από τότε δηλαδή που ο πρόεδρος Κένεντι διόρισε τη Σεσίλ Στάουτον επίσημη φωτογράφο του Λευκού Οίκου.

Και αποτελεί μεγάλη ειρωνεία για την κυβέρνηση Τραμπ το γεγονός ότι ένας άνδρας που αντιλαμβάνεται τη σημασία που έχουν οι εικόνες για τη δημιουργία της φήμης του να ενδιαφέρεται ελάχιστα για φωτογραφίες, χάρη στις οποίες θα μπορούσε να μείνει στην Ιστορία!

Τι ακριβώς συμβαίνει λοιπόν; διερωτώνται οι συντάκτες του έγκυρου τεχνολογικού αμερικανικού περιοδικού.

Ενδεχομένως ο Αμερικανός πρόεδρος να πιστεύει ότι το βλοσυρό επαγγελματικό του ύφος δείχνει αρκούντως «προεδρικό».

Επίσης, μπορεί να εκτιμά ότι αυτό το βλέμμα θέλουν να βλέπουν οι ψηφοφόροι του.

Οποια κι αν είναι η εκδοχή, ο Τραμπ φαίνεται ότι αντιλαμβάνεται τις φωτογραφίες ως μια ευκαιρία να «λάμψει» προσωρινά κάποιος και όχι ως ιστορική διαφύλαξη για τις επόμενες γενιές.

Αλλωστε, όπως και σε πολλά ακόμη ζητήματα που αφορούν την προεδρία του, επιμένει να κάνει τα πράγματα με τον δικό του τρόπο.

Ετσι, στην τελετή ανάληψης των καθηκόντων του στον Λευκό Οίκο βασίστηκε στους φωτογράφους του Στρατού και όχι στους εγνωσμένου κύρους επαγγελματίες. Επιπροσθέτως -κι αυτό είναι τουλάχιστον πρωτοφανές για Αμερικανό πρόεδρο- δεν έχει ορίσει υπεύθυνο παραγωγής της συνολικής μιντιακής του εικόνας.

Τον άνθρωπο δηλαδή που φροντίζει ώστε ακόμη και η πλέον βραχύχρονη δημόσια παρουσία του προέδρου να ανταποκρίνεται στην εικόνα που θέλει να περάσει στον λαό.

Κι αν θυμηθεί κάποιος τις σπουδαίες φωτογραφίες του Ρόναλντ και της Νάνσι Ρέιγκαν στο Σινικό Τείχος καθώς και άλλων πολλών προεδρικών ζευγαριών, φωτογραφίες που άφησαν εποχή, εξάγει το απολύτως λογικό συμπέρασμα ότι ο τωρινός ένοικος του Λευκού Οίκου δεν αναγνωρίζει ή, αν μη τι άλλο, αδιαφορεί για τη σημασία τους.

Είναι χαρακτηριστική η απάντηση της αναπληρώτριας υπεύθυνης Τύπου του Τραμπ σε σχετική ερώτηση: «Παραγωγός για ποιο θέμα;».

Κι όμως, επί δεκαετίες διευθυντές παραγωγής συνεργάζονταν στενά με τον Λευκό Οίκο για να διασφαλίσουν καλές φωτογραφίες, τόσο έξω όσο και μέσα σ’ αυτόν.

«Οταν είσαι ο πρόεδρος των ΗΠΑ πρέπει να δίνεις μεγάλη σημασία στη δημόσια εικόνα σου και στα όσα λες» τόνισε ο Ανταμ Μπέλμαρ, βοηθός παραγωγής στην κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους του νεότερου.

«Η ποιότητα αυτού που θα κληθεί να κρίνει η Ιστορία και ο τρόπος με τον οποίο θα αντιληφθούν οι πολίτες τα όποια επιτεύγματα ενός προέδρου, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την παραγωγή και την ποιότητα των φωτογραφιών του».

Σε αντίθεση πάντως με τους προκατόχους του, ο Τραμπ επιτρέπει μόνο περιστασιακά τη φωτογράφισή του, ζήτημα για το οποίο άλλωστε 37 φωτορεπόρτερ κατέθεσαν προσφάτως έγγραφη διαμαρτυρία στον Λευκό Οίκο.

Συμπερασματικά αυτό που φαίνεται να ισχύει είναι ότι για τους οπαδούς του Τραμπ κάθε φωτογραφία του απεικονίζει έναν επιχειρηματία που ασχολείται πυρετωδώς με τις δουλειές του.

Για τους επικριτές του ο Τραμπ ποτέ δεν πρόκειται να αποκτήσει την «προεδρική αύρα» και, το κυριότερο, δεν φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι οι κάμερες και οι φωτογραφικές μηχανές δεν βρίσκονται εκεί για να καταγράψουν την προσωπική του ιστορία, αλλά για να καταγράψουν την Ιστορία!