Η Ελλάδα του Ογδόντα μείον κάτι ψιλά

Είδα την Κυριακή στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων, στο Γκάζι –με εκλεκτή συνοδεία τους δύο εγγονούς μου–, την έκθεση «Η Ελλάδα του Ογδόντα», στην παράταση: 25 Ιανουαρίου-12 Μαρτίου διάρκεια που, προφανώς λόγω επιτυχίας, παρατάθηκε ώς την περασμένη Κυριακή. Επιτυχία που, αν κρίνω από την προσέλευση της τελευταίας Κυριακής, βοηθούντος και του καλού καιρού, μπορώ να θεωρήσω δεδομένη.

Γενικές παρατηρήσεις, θετικές∙ πιστεύω, ανάλογες εκδηλώσεις, που ευνοούν την αφύπνιση μνήμης και (είθε να) ενθαρρύνουν συγκρίσεις και συναγωγή συμπερασμάτων, είναι χρήσιμες καθότι ωφέλιμες. Αλλωστε, ίδια άποψη πρέπει να είχε και η διοργανώτρια: Τεχνόπολη, αφού στο κατατοπιστικό φυλλάδιο/πρόσκληση καλούσε σε «Ραντεβού με την ιστορία μας».

Εδώ, ας μου επιτραπεί μια μικρή ένσταση. Καταγράφεται μεν μεταξύ των συνεργατών ο ΔΟΛ («Νέα», «Βήμα»), αλλά δεν κατανοώ για ποιο λόγο, στη χρονική διάταξη των πειστηρίων/γεγονότων της δεκαετίας του Ογδόντα, απουσίαζαν όλες οι άλλες εφημερίδες, πλην τριών μόνο φύλλων, σε προθήκη («Αυριανή», «Εθνος», «Μεσημβρινή») και δύο φύλλων της «Ελευθεροτυπίας» στο ειδικό περίπτερο των ΜΜΕ.

Εξαιρώ δικό μου χρονογράφημα («Στα πεταχτά» τότε της «Ελευθεροτυπίας»), το οποίο, στο κάτω της γραφής, αναδημοσιεύεται από περιοδικό εποχής («Ιδεοδρόμιο»).

Αλλά υπάρχουν, στο κυρίως (αφηγηματικό) μέρος της έκθεσης, δύο γελοιογραφίες, μία του Γιάννη (Καλαϊτζή) και μία του άλλου Γιάννη (ΚΥΡ), χωρίς ένδειξη προέλευσης («Ελευθεροτυπία»). Ραντεβού με την ιστορία, αλλά όχι σε άλλο παγκάκι…

Αφησα για το τέλος το πιο επίκαιρο∙ ακριβώς 35 χρόνια στην επικαιρότητα, να μας ψήνει το ψάρι στα χείλη! Αντιγράφω από τίτλο του 1982: «Η Ελλάδα καταθέτει μνημόνιο (memorandum) με το οποίο διεκδικεί από την ΕΟΚ καθεστώς μειωμένων υποχρεώσεων».

Παλιά ιστορία…