Αφότου η οικονομία προηγείται της εργασίας, τα υπόλοιπα έπονται. Οι μισθοί θεωρούνται βάρος. Το εργατικό δίκαιο στόχος. Οι εργοδότες αποθρασύνονται, ενώ η αυθαιρεσία και η ατιμωρησία είναι ο κανόνας.
Εάν δεν υπήρχαν τα μνημόνια, έπρεπε να εφευρεθούν, χοροπηδούν οι νεοφιλελεύθεροι! Δεν συμφωνούμε, αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόμος, συνεχίζουν οι δήθεν σοσιαλδημοκράτες!
Και ο χορός καλά κρατεί! Ούτε τα νόμιμα τηρούνται. Πλήθος νέων νόμων ενισχύουν τη φτηνή και αδήλωτη εργασία.
Μέσο «εργολαβιών» ο τρόπος συγκάλυψης παρανομιών των μεγάλων επιχειρήσεων. Ενώ η δήθεν «μερική απασχόληση», τα «μπλοκάκια», το «εργόσημο», κλασική μέθοδος παράκαμψης της νομοθεσίας και της ασφάλισης!
Ο ΣΥΡΙΖΑ στην ίδια λογική. Οι προθέσεις είναι προφανείς και από τα πρόσωπα που στελεχώνουν το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και το ΣΕΠΕ, που μόνο «παιδική χαρά» θυμίζουν.
Η παραβατικότητα δεν είναι μόνο θέμα ελέγχων. Ακόμη και όταν αποκαλύπτεται, οι ποινές περιορίζονται σε «πρόστιμα» αντί απονομής δικαιοσύνης.
Βέβαια τα «πρόστιμα» αποφεύγονται καθώς (α) δεν αποτελούν ωφέλεια των μισθωτών να διεκδικηθούν και (β) ως πρόστιμα που αποτελούν ρυθμίσεις, χαρίζονται!
Στην Ελλάδα, η απόδειξη για τη μη καταβολή δεδουλευμένων βαραίνει τους μισθωτούς και όχι τους εργοδότες! Αλλά και για τεκμηριωμένα ποσά, πάλι η εργοδοσία έχει το πάνω χέρι!
Παρά το γεγονός ότι η μη καταβολή δεδουλευμένων εντάσσεται στα ποινικά αδικήματα αυτό δεν τηρείται! Μόνο, όταν και εφόσον, το απαιτήσει εγγράφως ο εργαζόμενος!
Ωστόσο, για να δικαιωθεί, θα πρέπει να προσφύγει και σε αστικά δικαστήρια, όπου πέρα από τα έξοδα και τον χρόνο που απαιτούνται σπάνια δικαιώνονται!
*Μέλος διοικούσας επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ τ. Δ.Σ. Επικουρικού Ταμείου & ΤΔΕ ΙΚΑ ΤΕΑΜ
