Ο προεκλογικός – προκλητικός διπλασιασμός (σχεδόν) του μισθού των δεσποτάδων –αύξηση 90%, δηλαδή στα 4.672 ευρώ/μήνα, που άνοιξε την «όρεξη» και στους 8.500 παπάδες· η διακομματική συναίνεση άρνησης τροποποίησης του άρθρου 3 του Συντάγματος, άρνησης χωρισμού Εκκλησίας – κράτους (χάριν της ψήφου)· το αφορολόγητο και τα άλλα προκλητικά προνόμια της Εκκλησίας· οι επιδοτήσεις του ΕΣΠΑ στο Αγιον Ορος (100 εκατ. ευρώ): Ολα αυτά υπογραμμίζουν το γεγονός ότι ζούμε στον μεσαίωνα του αντιδραστικού διπόλου «εκκλησιαστικό κράτος ή κρατική Εκκλησία».
Είναι η νέα εποχή της παγκόσμιας κυριαρχίας του αστικού και τραμπικού δόγματος «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια», του θρησκευτικού σκοταδισμού – ανορθολογισμού της «δεξιάς του Κυρίου» και των κρατικοδίαιτων «χριστέμπορων Ταλιμπάν», που αυθαίρετα ταυτίζουν θρησκεία, ορθοδοξία και Εκκλησία με τα στενά ιδιοτελή συμφέροντά τους και τις φαρδιές τσέπες τους! Που εμπορεύονται αισχρά τους πιστούς και «τον αναστεναγμό του καταπιεσμένου όντος» που με διχασμένη και πλαστή συνείδηση αναζητά μεταφυσικά σε κάθε θρησκεία «την καρδιά ενός άκαρδου κόσμου», κατά τον Μαρξ.
Η θρησκεία εκφράζει την αντίθεση ανάμεσα στις πανανθρώπινες αξίες (ειρήνη, δικαιοσύνη, ισότητα κ.ά.) που μπορούν να υλοποιηθούν μόνο συλλογικά – κοινωνικά και στην ελπίδα, την επιθυμία αλλά και την ανημπόρια του μεμονωμένου ανθρώπου να τις κατακτήσει και να τις ζήσει ατομικά. Στις συνθήκες αυτές, η μόνιμη υποτίμηση του ιδεολογικοπολιτικού μετώπου πάλης της Αριστεράς απέναντι στο αντιδραστικό δίπολο «εκκλησιαστικό κράτος – κρατική Εκκλησία» είναι ακυρωτική σε κάθε κοινωνική αλλαγή. Θυμίζω τις απολύσεις των υπουργών Παιδείας Αντ. Τρίτση και Ν. Φίλη, από τους Α. Παπανδρέου και Αλ. Τσίπρα αντίστοιχα, με την αντίστοιχη απαίτηση των αρχιεπισκόπων Σεραφείμ και Ιερώνυμου.
Εμείς ως Κομμουνιστική Απελευθέρωση προτείνουμε ανατρεπτική κοινή δράση της μαχόμενης Αριστεράς και παλεύουμε αυτοτελώς για τους εξής άμεσους πολιτικούς στόχους:
1. Πλήρη χωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος και το σχολείο.
2. Κατάργηση (αναθεώρηση) του άρθρου 3 του Συντάγματος, που επιβάλλει την κρατική – επικρατούσα θρησκεία και τον επίσημο προσηλυτισμό.
3. Αμεση κατάργηση της κρατικής μισθοδοσίας των παπάδων και των δεσποτάδων, πληρωμή τους από την Εκκλησία και τους πιστούς του κάθε δόγματος.
4. Πλήρη και χωρίς όρους συνταγματική ανακήρυξη της θρησκείας σε αποκλειστική ατομική υπόθεση του πολίτη. Κατοχύρωση της ελευθερίας της θρησκευτικής (ή όχι) συνείδησής του.
5. Καμία αναφορά σε επίσημα έγγραφα σχετικά με το θρήσκευμα ή όχι των πολιτών.
6. Υπουργείο μόνο Παιδείας, όχι «και Θρησκευμάτων». Κατάργηση του μαθήματος των θρησκευτικών, των κατηχητικών και κάθε μορφής προσηλυτισμού.
7. Αμεση απαλλοτρίωση, χωρίς αποζημίωση, όλης της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας, ακίνητης και κινητής, αστικής και αγροτικής – δασικής (που είναι 1.500.000 στρέμματα). Παραχώρησή της για κοινωφελή χρήση.
8. Κατάργηση όλων των προκλητικών φοροαπαλλαγών και επιδοτήσεων στην Εκκλησία και σε όλες τις θρησκευτικές οργανώσεις (ΜΚΟ κ.ά.).
9. Πολιτικός μόνον όρκος – πλήρης κατάργηση του θρησκευτικού (Προέδρου της Δημοκρατίας, κυβέρνησης, βουλευτών, δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων, σε όλα τα δικαστήρια κ.λπ.).
10. Πλήρης και ουσιαστική κατοχύρωση του πολιτικού γάμου, της πολιτικής κηδείας και της καύσης των νεκρών, καθώς και της πολιτικής ονοματοδοσίας των παιδιών από τους γονείς τους. Οι αντίστοιχες θρησκευτικές τελετές (γάμος, βάπτιση, κηδεία) να είναι εθελοντικές επιλογές των πολιτών χωρίς όμως να παράγουν νομικά αποτελέσματα.
Πρόκειται για δεκάλογο στόχων πάλης του λαϊκού κινήματος και της Αριστεράς, αστικού, βεβαίως, εκσυγχρονισμού, αλλά με βαθύ προοδευτικό περιεχόμενο.
*Πρώην ευρωβουλευτής (1987-1994), μέλος της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης
