Παρελθόν αποτελεί και η τελευταία προσπάθεια της ΑΕΚ να αρχίσει να χτίζει κάτι στο πρωτάθλημα, με ορίζοντα τη βαθμολογία βέβαια και όχι μόνο την αγωνιστική της βελτίωση.
Η ομάδα με τις κιτρινόμαυρες φανέλες απέδειξε και στο 1-1 στην Κέρκυρα το Σάββατο πως, εκτός από τα ερωτήματα για την επάρκεια μεγάλου μέρους του έμψυχου υλικού της, κουβαλάει πλέον και μια χαρακτηριστικά ηττοπαθή νοοτροπία.
Που δεν της επιτρέπει και σε ματς με μικρομεσαίους ή και πιο κάτω αντιπάλους να επιβληθεί, ακόμη και αν έχει αξιοπρεπή παρουσία στον αγωνιστικό χώρο και προηγηθεί νωρίς, όπως έγινε στην Κέρκυρα με το γκολ του Λαμπρόπουλου από το 14΄.
Η ΑΕΚ έχει καταφέρει φέτος να μην κερδίσει τον Ατρόμητο σε εντός έδρας ματς, όπου ένα τέταρτο πριν από τη λήξη νικούσε με 2-0.
Κατάφερε να την ισοφαρίσει η Αναγέννηση Καρδίτσας, επίσης, ενώ ήταν με 2-0 μπροστά και το Σάββατο το έργο ολοκληρώθηκε (;) με την αδυναμία να «κλειδώσει» ένα ματς στο οποίο μέχρι την ισοφάριση από τον Τουράμ στο 73΄ στην ουσία έπαιζε μόνη της.
Το ποδόσφαιρο είναι και συγκυρίες και σίγουρα αυτές δεν είναι με το μέρος της ΑΕΚ φέτος.
Είδε τον Κουτζαβασίλη να κάνει δύο εντυπωσιακές επεμβάσεις σε σουτ των Μάνταλου και Σιμόες αντίστοιχα, ενώ ακόμη και όταν ο γκολκίπερ της Κέρκυρας έκανε λάθος, η μπάλα από τα χέρια του πήγε στο δοκάρι, μετά το σουτ του Αραβίδη.
Ελάχιστα πριν από την ισοφάριση, ο Γιόχανσον έχασε την ευκαιρία του ματς. Που θα τελείωνε λογικά εκεί, με το 0-2.
Ομως, κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει πως για περίπου 60 αγωνιστικά λεπτά, με το ματς να είναι ακριβώς όπως το ήθελε και με μια, συγκριτικά με τα προηγούμενα, καλή παρουσία στο γήπεδο, η ΑΕΚ δεν είχε την ψυχολογία, την πυγμή, την ικανότητα, να το τελειώσει.
Και κάπου εδώ τελειώνουν οι συγκυρίες και αρχίζει η πραγματικότητα.
Που λέει πως με τρεις παίκτες εκτός, τους Χριστοδουλόπουλο, Βάργκας και Μπακασέτα (ο Τσιγκρίνσκι ήταν στον πάγκο), η ΑΕΚ αναγκαστικά παίζει με τη μισή ενδεκάδα της Β’ Εθνικής, την ίδια στιγμή που για τον πολύ κόσμο οι δύο καλύτεροι παίκτες της, Μάνταλος και Γιόχανσον, ήταν οι καλύτεροι που είχε από τη Β΄ Εθνική.
Αυτό μάλλον δεν λέγεται πρόοδος. Οπως πρόοδος δεν είναι να έχεις δεύτερη σεζόν αριστερό μπακ τον Ντίντακ, που όταν κουράζεται είναι ικανός για το χειρότερο. Οπως έγινε στο γκολ της Κέρκυρας το Σάββατο.
Και μέσα σε όλα αυτά, έρχεται και ο Μοράις που χωρίς σοβαρή εμπειρία από καθοδήγηση ομάδας με φιλοδοξίες ως πρώτος προπονητής, ενώ δουλεύει καλά στην προετοιμασία των αγώνων, παρουσιάζει γενικά και ειδικά βελτιωμένη την ομάδα του από παιχνίδι σε παιχνίδι, όταν έρχεται η ώρα να αντιμετωπίσει τις παθογένειες που βγαίνουν στο γήπεδο στη διάρκεια των ματς θολώνει περισσότερο από το επιτρεπτό.
Και από το 84΄ ώς το 87΄ η Κέρκυρα έχει τον Πέκχαρτ στη γραμμή να περιμένει, για να συσκεφθεί με τους συνεργάτες του για το ποιον πρέπει τελικά να βγάλει. Σε μια αλλαγή που έγινε ένα τέταρτο περίπου μετά την ισοφάριση…
ΚΕΡΚΥΡΑ (Γρηγορίου): Κουτζαβασίλης, Βενέτης, Σπίνουλας, Ντουαλά (90΄ Ντιμιτρόφσκι), Κόντος (46΄ Γκόμες), Σιόντης, Ιωάννου, Επστάιν (46΄ Γεωργίου), Ζαραδούκας, Τουράμ Νίκιτς.
ΑΕΚ (Μοράις): Μπάρκας, Γκάλο, Ντίντακ, Κολοβέτσιος, Λαμπρόπουλος, Γιόχανσον, Σιμόες, Γαλανόπουλος, Αλμέιδα (87΄ Πέκχαρτ), Μάνταλος, Αραβίδης (63΄ Ροντρίγκες).
ΣΚΟΡΕΡ: 74΄ Τουράμ – 14΄ Λαμπρόπουλος
ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ: Καλογερόπουλος (Αθήνα)
ΚΙΤΡΙΝΗ: 65΄ Γκόμες, 90΄ Σπίνουλας – 44΄ Αλμέιδα,76΄ Κολοβέτσιος
ΚΟΚΚΙΝΗ: –
