Αποπομπή της δημοκρατίας από την ΕΡΤ

Η αποπομπή του διευθυντή Ειδήσεων της ΕΡΤ, Σταύρου Καπάκου, επειδή υπερασπίστηκε την θεσμική του αυτονομία, είναι αποπομπή των δημοκρατικών αρχών από το Δημόσιο Τηλεοπτικό Σταθμό και επικράτηση της Μεταδημοκρατίας και της αγοράς, δηλαδή της απαξίωσης των ηθικοπολιτικών αξιών από έναν νευραλγικό δημόσιο χώρο που έχει χρέος να καλλιεργεί την κοινωνική συνείδηση και την πνευματικότητα στη βάση των οικουμενικών αξιών. Είναι ήττα της ελεύθερης Ενημέρωσης.

Σε αυτήν την κατάπτωση διεσώθη ο πρόεδρος του καναλιού, Διονύσης Τσακνής.

Η παρατεταμένη παρακμή στην οποία ζούμε με αποκορύφωμα την ληστρική εφαρμογή των Μνημονίων  οφείλεται στο γεγονός της διάσπασης Ηθικής και Πολιτικής. Στην πλήρη αποκοπή δηλαδή των καθολικών ανθρώπινων αξιών από τα δημόσια πράγματα και στην πολιτική επικράτηση πως οι αξίες και η ηθική είναι δήθεν για τους αδυνάτους και η ισχύς μέσα από την πολιτική με το κέρδος είναι αυτοσκοπός.

Αυτό υλοποιήθηκε ξεδιάντροπα και στην περίπτωση του Καπάκου. Ο λόγος αποπομπής του, διότι δεν υποτάχθηκε στην ιεραρχία, τρομάζει κάθε δημοκρατικό άνθρωπο αφού παραπέμπει σε φασίζουσες αντιλήψεις και πρακτικές που θυμίζουν στρατοκρατία ή  επιχείρηση  αφαίμαξης του φρονήματος  σε μια περίοδο που η πολυφωνία και η ελευθερία στην Ενημέρωση αποτελούν οξυγόνο για την Δημοκρατία.   Αυτό που επιτείνει όμως την ηθικοπολιτική κατάπτωση  και επιβραβεύει και καθολικοποιεί την πρακτική  βαρβαρισμού των ιδιωτικών καναλιών, είναι  το εξώδικο που εστάλη για να αποπεμφθεί ο υπερασπιστής της αυτονομίας της Ενημέρωσης. Η ηγεσία της ΕΡΤ , δηλαδή ο κ. Ταγματάρχης, εξομοιώνει τη δημόσια τηλεόραση με τα βορβορώδη ιδιωτικά κανάλια. Με αυτούς που συνέτειναν στην διάσπαση Πολιτικής και Ηθικής, που βούλιαξαν τη χώρα και τελικά επέβαλλαν  το μαύρο στην ΕΡΤ .

Το μαύρο τώρα  επέστρεψε  με Μεταμοντέρνα  αγοραία μέθοδο  και όχι με τον κλασικό τρόπο. Ο στραγγαλισμός της Δημοκρατίας και της πολυφωνίας η εξαφάνιση της αυτόνομης Ενημέρωσης του πολίτη γίνονται ανεπαίσθητα και χειρουργικά.  Η ιεραρχία προβάλλεται ως δήθεν ουδέτερη θεσμική -τεχνική  διαδικασία η οποία πρέπει να ισχύσει όπως και στα ιδιωτικά κανάλια, εκεί που η δημοκρατία είναι εκ των προτέρων νεκρή.    

Δημοκρατία σημαίνει  πρωτίστως αναγνώριση της αυτονομίας  της ηθικής του ανθρωπίνου προσώπου. Αυτονομία του ανθρωπίνου προσώπου    με τη σειρά της σημαίνει  αναγνώριση και σεβασμό στην διαφωνία των απόψεων και επιχείρηση σύνθεσης με  επιχειρήματα Λόγου.  Αυτό ακριβώς καταλύθηκε  με την μαύρη αυτή απόφαση . Δεν ήταν μία σύγκρουση Καπάκου-Ταγματάρχη διαπροσωπική, ήταν μία σύγκρουση αξιών ζωής, ο πρώτος υπερασπίστηκε την ελεύθερη δημοσιογραφία και ο δεύτερος την κατάργηση της ελευθερίας με μοναδικό επιχείρημα την υποταγή στην ιεραρχία.  

Σε αυτήν την σύγκρουση πολιτικών και ηθικών αξιών με την αγορά και την Μεταμοντέρνα τεχνοκρατία τρομάζει η παθητικότητα των εργαζομένων στην ΕΡΤ και ειδικά των δημοσιογράφων. Τρομάζει περισσότερο ακόμα και η αποδοχή της απόφασης -, οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ μιλούν για πλήρη γνώση -, εκ μέρους της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ της πρακτικής της ηθικοπολιτικής κατάπτωσης,  η οποία  αντανακλά τόσο στην Αριστερά όσο και στην Δημοκρατία της Κοινωνίας. Αυτό θα έχει πολλαπλά αρνητικές συνέπειες στο άμεσο μέλλον. Άλλωστε πριν μερικές ημέρες ευστόχως ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, αναφερόμενος στην διαπλοκή και στα ιδιωτικά κανάλια είχε μιλήσει για Μεταμοντέρνο πραξικόπημα. Τώρα; 

Πολλοί δικαίως θα σκεφτούν, μα πως γίνεται ένα κομματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο Καπάκος, να εμφανίζεται ως υπερασπιστής της αυτόνομης Ενημέρωσης και της ελεύθερης δημοσιογραφίας;    

Στο ΚΚΕ Εσωτερικού και στο «Ρήγα Φεραίο», καλλιεργήθηκε ως θεμελιώδες στοιχείο στρατηγικής στην πορεία προς τον σοσιαλισμό ο σεβασμός στην αυτονομία των θεσμών, του  μαζικού χώρου και των κινημάτων απέναντι στα κόμματα, στο κράτος και στις δυνάμεις της αγοράς. Δηλαδή ενότητα της Ηθικής με την Πολιτική και των Σκοπών με τα Μέσα, λειτουργία που κατοχυρώνει την ηθική αυτονομία του προσώπου  ως βάση της Δημοκρατίας και αποκρούει τον Σταλινισμό και τον νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό. Αντίληψη ευθέως αντίθετη από αυτές της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και άλλων δυνάμεων, με σφοδρές συγκρούσεις  σε όλους τους κοινωνικούς χώρους. Πολιτικό Τέκνο αυτής της άποψης είναι ο Καπάκος, στοιχείο το οποίο δεν είναι ευπρόσδεκτο όχι μόνο στον Ταγματάρχη και στην αντίληψη επιχείρηση –ιεραρχία- υποταγή αλλά σε όλα τα κομματικά επιτελεία. Η αυτονομία πληρώνεται αδρά γιατί είναι πολιτική ελευθερία Δημοκρατίας του Δημόσιου χώρου και Λόγου και όχι ατομοκεντρισμός αγοράς ή κομματική ντουντούκα.                  

Ουδετερότητα σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές σημαίνει αποδοχή του ολοκληρωτισμού.