Πολλά ζόρια φαίνεται να τραβάνε οι σοφοί του Συμβουλίου της Επικρατείας· πολλές πιέσεις, συνεχείς αναβολές για το αν ο νόμος για τα κανάλια είναι συνταγματικός ή όχι, παρδαλές διαρροές για καμώματα ευτράπελα… Μεγάλη φασαρία.
Πολλά λόγια και μεγάλα. Ελεγε ο πολύς Αντισθένης ο Κυνικός (φανατικός θαυμαστής του Σωκράτη, πολέμιος, όμως, του Πλάτωνα) ότι δι’ απορίαν έργων πολλοί και μακροί λόγοι λέγονται, ότι δηλαδή τα παχιά και πολλά λόγια λέγονται από ανικανότητα για πράξεις.
Σ’ ένα εκτενές σωζόμενο απόσπασμα που του αποδίδεται, στον Αίαντος Λόγο, βάζει τον ομώνυμο ομηρικό ήρωα να απευθύνεται έτσι στους δικαστές που αρνούνται να πάρουν μια τελική απόφαση για το ποιος θα κληρονομήσει τα όπλα του Αχιλλέα (διχασμένο γαρ το στρατόπεδο των Ελλήνων -η κοινή γνώμη): «Ὴ πείτε ότι δεν καταλαβαίνετε όσα λέγονται και σηκωθείτε να φύγετε ή δικάστε σωστά.
Και τούτο όχι στα κρυφά αλλά στα φανερά, για να νιώσετε ότι κι αυτοί που δικάζουν πρέπει να λογοδοτούν αν δεν δικάσουν σωστά» [Αλλ’ ή λέγετε ότι ου ξυνίετε τα λεγόμενα, και ανίστασθε, ή δικάζετε ορθώς. Και ταύτα μη κρύβδην (φέρετε), αλλά φανερώς, ίνα γνώτε ότι και αυτοίς τοις δικάζουσι δοτέα δίκη εστίν, αν μη δικάσωσιν ορθώς].
Φαίνεται ανάγλυφα η αγανάκτηση του ειλικρινούς και έντιμου Αίαντα, που έχει να αντιμετωπίσει τον πολυμήχανο Οδυσσέα, τον τετραπέρατο και πανούργο βασιλιά της Ιθάκης. Φαίνονται επίσης τα τερτίπια των δικαστών, εδώ και αιώνες (διστακτικότητα, συμβιβασμοί, το πώς επηρεάζονται από τους ισχυρούς, ελιγμοί, αναβλητικότητα, πομφόλυγες και λοιπά).
Δύσκολο, δεν λέω, το έργο των δικαστών: Πώς να παραμείνουν αδέκαστοι, ανεξάρτητοι, ψύχραιμοι μέσα σ’ αυτό το κομφούζιο; Και όμως, για τα δύσκολα εξελέγησαν, στα δύσκολα φαίνεται το σθένος και η καθαρή κριτική -δίκαιη- ματιά· τότε δείχνουν οι δικαστές πόσο είναι αποφασισμένοι να υπηρετήσουν την αλήθεια ή πόσο κοντά είναι στους κραδασμούς της κοινωνίας, εννοώ στο λαϊκό αίσθημα δικαιοσύνης…
Ας συνέλθουν κάποια στιγμή και ας πουν ότι ο νόμος είναι ή δεν είναι αντισυνταγματικός γι’ αυτούς και για άλλους λόγους στην καθεμιά απόφαση· μετά ο λαός θα κρίνει -γιατί δεν είναι πάντα σεβαστές οι αποφάσεις. Για να νιώσουν και οι ίδιοι, θυμίζει ο Αντισθένης, ότι και αυτοί που δικάζουν πρέπει να λογοδοτούν αν δεν δικάσουν σωστά. Και μάλιστα φανερά!
Δεν είναι ανέλεγκτοι οι δικαστές, μήτε Θεοί, άνθρωποι σαν κι εμάς είναι που, όμως, εκεί στα ψηλά δώματα πιέσεων και συμφερόντων στην κορυφή της ιεραρχίας της εξουσίας ζυγίζουν και σταθμίζουν και με βάση τα δικά τους συμφέροντα -έτσι φαίνεται να έπρατταν τουλάχιστον με τις προηγούμενες δεξιοσοσιαλιστικές, φιλελεύθερες κυβερνήσεις.
Καιρός γι’ αποφάσεις -καιρός για λογοδοσία. Καιρός να πάψει ο σφιχτός εναγκαλισμός εκτελεστικής με τη δικαστική εξουσία. Τι σημαίνει κοινή γνώμη, τι σημαίνει καθήκον, τι σημαίνει τελικά δημοκρατία -αυτά καλούνται να λύσουν όχι ως διά μαγείας οι συντάκτες του λόγου της Δικαιοσύνης.
Το εάν γίνεται ενορχηστρωμένη επίθεση εναντίον του υπουργού Δικαιοσύνης ή του ίδιου του θεσμού είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο. Εν κατακλείδι -αντισθενείω- δικάστε σωστά και φανερά, αλλιώς σπίτι σας…
