Ζήτημα πολεμικών αποζημιώσεων από τη Γερμανία έθεσε πάλι, με την ομιλία του στη ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός. Αρνητικά απάντησε πάλι («Εφ.Συν.» 13/9) η γερμανική πλευρά: «Οπως έχουμε πολλές φορές πει, η θέση μας στο θέμα αυτό δεν έχει αλλάξει.
»Για εμάς το ζήτημα αυτό έχει λήξει οριστικά, νομικά και πολιτικά» (Στέφεν Ζάιμπερτ, εκπρόσωπος της καγκελαρίας). «Η κυβέρνησή μας δεν έχει καμιά πρόθεση, υπό οποιαδήποτε μορφή, να ξεκινήσει επίσημα διαπραγματεύσεις και συζητήσεις ή κάτι παρόμοιο με την ελληνική κυβέρνηση για τις επανορθώσεις» (Μάρτιν Σέφερ, εκπρόσωπος γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών).
Βέβαια, ο δεύτερος άφησε κι ένα «παραθυράκι» ανοιχτό, μέσω κάποιας «ελληνο-γερμανικής επιτροπής διαλόγου» που «σχεδιάζεται αυτόν τον καιρό» από τα υπουργεία Εξωτερικών των δύο χωρών, έπειτα από πρόταση του Ελληνα υπουργού.
Επιμένουν βέβαια οι Γερμανοί, έστω με κάποιες… αναμονές καλών διαθέσεων, επιμένει όμως και η Ιστορία: Τον Ιούνιο 1945 ο τότε πρωθυπουργός, ναύαρχος Πέτρος Βούλγαρης, συνιστά επιτροπή που θα καταγράψει τις γερμανο-ιταλικές ωμότητες στην Κρήτη.
Την αποτελούν: Γιάννης Καλιτσουνάκης, καθηγητής, πρόεδρος, Γιάννης Κακριδής, καθηγητής, Κώστας Κουτουλάκης, φωτογράφος και ο Νίκος Καζαντζάκης (Ελλη Αλεξίου, «Νίκος Καζαντζάκης – Για να γίνει μεγάλος», Καστανιώτης 1977, πρόσφατη επανέκδοση, «Βήμα»). Αφηγείται στην Αλεξίου ο Κουτουλάκης (1966):
Καλεί τους τέσσερις να τους φιλέψει, γονιός που οι Γερμανοί τού χάλασαν τέσσερα αγόρια, τα δύο δίδυμα, κι έζησε μόνο το κορίτσι. Μαυροφορεμένη η χαροκαμένη μάνα, αμίλητη, κλαίει στη γωνιά, με το κορίτσι αγκαλιά… Ο πατέρας: «Ηντα ’ναι δα τουτανά;
Ηντα κλαις; Οι αθρώποι δεν ήρθανε για να τωσε χαλάσεις την καρδιά ντως. Ελευτερωθήκαμε, για όχι;
Εξέχασές το; Ετσά ’ναι η λευτεριά∙ σε μας ήλαχε να δώσωμε τα παιδιά μας… άλλος τα σπίθια ντου, άλλος ήδωκε τα λιόφυτά ντου… πως σου πόμεινε μόνο η κοπελιά, εγώ θα σου κάμω κι άλλους γυιους…». Η Ιστορία…
