Η καθόλα έγκριτη δικαστικός Α. Σακελλαροπούλου είχε την εντιμότητα να ζητήσει την εξαίρεσή της από την Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας που θα αποφάσιζε για τη συνταγματικότητα του Νόμου για τις άδειες. Ο λόγος που επικαλέστηκε (σύμφωνα με ανάρτηση του ιστολογίου Κουτί της Πανδώρας) ήταν η στενή σχέση της με δικηγόρο του εξωτερικού που έχει αναλάβει την προσφυγή της Ένωσης Ιδιοκτητών Τηλεοπτικών Σταθμών Εθνικής Εμβέλειας. Ο δεύτερος παραιτηθείς δεν είχε κληρωθεί εξ αρχής στην εκδίκαση της υπόθεσης των τηλεοπτικών αδειών.
Το ερώτημα όμως, αν πράγματι ισχύει η αίτηση εξαίρεσης, είναι το πώς δικαιολογεί κατά συνέπεια η δικαστικός την ευθεία παρέμβασή της στο ζήτημα της ματαίωσης της Ολομέλειας που θα εκδίκαζε τη συγκεκριμένη υπόθεση. Πολύ περισσότερο δε όταν η δημόσια παραίτηση από την Ενωση Δικαστών συνοδεύτηκε από προσωπικές και σφοδρές καταγγελίες για τον πρόεδρο του ΣτΕ και τον πρόεδρο της Ενωσης.
Πώς είναι δυνατόν ενώ η ίδια είχε ορθά αποφασίσει να μη συμμετάσχει στη διαδικασία της Ολομέλειας, να πυροδοτηθεί ξαφνικά το κλίμα, δίνοντας αφορμή στα ιδιωτικά ΜΜΕ και στην αντιπολίτευση να εκμεταλλευτούν πολιτικά το θέμα της ματαίωσης μιας συνεδρίασης. Δυστυχώς δε η κίνησή της αυτή πέρα από την ευφορία που προξένησε στους πολέμιους της προσπάθειας να μπει τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο αυτό οδήγησε μοιραία σε διασυρμό το θεσμό που η ίδια τόσο πιστά υπηρετεί.
Η αυτοεξαίρεση από την ψηφοφορία δεν μπορεί να ακυρώσει την εκ των υστέρων τόσο ξεκάθαρη από τα συμφραζόμενα δημόσια τοποθέτηση της Α. Σακελλαροπούλου που έγινε με αφορμή αυτήν ακριβώς την ίδια υπόθεση των τηλεοπτικών αδειών. Οσο δε κι αν οι λόγοι που επικαλείται έχουν σχέση με διαδικασίες, ο χρόνος και ο τρόπος που το έκανε δεν πείθουν ακόμα και τον πλέον καλοπροαίρετο.
