Οι επιρροές που δέχτηκε ο Σεργκέι Αϊζενστάιν (1898-1948) από τα κινούμενα σχέδια, τα κόμικς και τη γελοιογραφία ήταν πολλές και έχουν μελετηθεί σε πληθώρα ερευνών. Η σχέση του με τον Γουόλτ Ντίσνεϊ ήταν στενή και φιλική. Αλλωστε και ο ίδιος σχεδίαζε καρικατούρες και σκίτσα, συχνά με ερωτικό περιεχόμενο.

Μια από τις σπουδαιότερες ταινίες του ήταν ο «Ιβάν ο Τρομερός». Το πρώτο μέρος προβλήθηκε το 1944, ενώ το δεύτερο μέρος απαγορεύτηκε, πιθανώς επειδή η σοβιετική κυβέρνηση θεώρησε ότι στο πρόσωπο του Ρώσου αυτοκράτορα του 16ου αιώνα καθρεφτιζόταν ο Στάλιν. Η ταινία κυκλοφόρησε μετά τον θάνατο του σκηνοθέτη, το 1958, ενώ το τρίτο μέρος δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.

Στον «Ιβάν», ο Αϊζενστάιν εγκατέλειψε πολλές από τις πρωτοπόρες μεθόδους του, ιδιαίτερα τις σχετικές με το μοντάζ. Προτίμησε την ηρεμία, τις μακρές σεκάνς και την έμφαση στις σκιές και τους φωτισμούς. Που παραπέμπουν με βεβαιότητα στη Χιονάτη του Ντίσνεϊ.

Μια εικόνα, 145 λέξεις