Να παρέμβει η Δικαιοσύνη για τις αποκαλύψεις Γκάλμπρεϊθ, ζητά η Νέα Δημοκρατία. Για να ερευνήσει τι; Είναι θέμα της Δικαιοσύνης ο τρόπος που μια κυβέρνηση χειρίστηκε ένα σοβαρό πολιτικό θέμα που είχε και εθνικές διαστάσεις;
Είναι θέμα της Δικαιοσύνης η αξιολόγηση του σχεδίου άμυνας μιας κυβέρνησης που βρισκόταν σε εξαιρετικά δυσχερή θέση και έπρεπε να είναι προετοιμασμένη για όλα τα ενδεχόμενα; Είναι θέμα της Δικαιοσύνης να αποφανθεί αν στο δίλημμα «ασύντακτη χρεοκοπία ή μνημόνιο;» η τελική απάντηση του πρωθυπουργού ωφέλησε ή έβλαψε τη χώρα;
Ετσι, εκτός από τον δικαστικό δρόμο για τον σοσιαλισμό (μέσω της λαϊκής δικαιοσύνης, όπως ονειρεύονται κάποιοι στην εξωκοινοβουλευτική Αριστερά), θα έχουμε και τον δικαστικό δρόμο για την επιστροφή της Δεξιάς στην εξουσία.
Γνωστός δρόμος. Δοκίμασε η συντηρητική παράταξη να τον περπατήσει το 1989 και σκόνταψε. Πέτυχε τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα απ’ αυτά που επεδίωκε. Ο Ανδρέας Παπανδρέου αντί να οδηγηθεί στις φυλακές ή εξευτελισμένος στο σπίτι του -αυτός ήταν ο στόχος- επέστρεψε δριμύτερος στην εξουσία τρία χρόνια αργότερα.
Οποιος δεν μαθαίνει από τα λάθη του, είναι βέβαιο ότι θα τα ξανακάνει. Αλλά ακόμη και σε εξεταστική επιτροπή να συμφωνήσουν τα κόμματα να πάμε για την επίμαχη περίοδο, πόσο βαθιά μπορεί να φτάσει η έρευνα αν περιοριστεί μόνο στους εγχώριους πρωταγωνιστές;
Τι νόημα θα έχει μια εξεταστική επιτροπή που δεν θα μπορεί να καλέσει για να «ανακρίνει» την ηγεσία της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας ώστε να μάθουμε τις λεπτομέρειες των διαπραγματεύσεων, τον κεντρικό τραπεζίτη της Ευρώπης για να μας πει με ποια κριτήρια ανοιγόκλεινε την κάνουλα της χρηματοδότησης στις ελληνικές τράπεζες, τους αρχηγούς των κρατών που έπαιξαν ρόλο στις συζητήσεις εκείνης της περιόδου, τον επικεφαλής του άτυπου οργάνου (Eurogroup) που παρακολουθεί την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας, εκδίδει ντιρεκτίβες και επιβάλλει κυρώσεις, κυρίως όμως τον απόλυτο άρχοντα της ευρωζώνης, τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας Β. Σόιμπλε;
Θα είναι μια κολοβή διαδικασία ανοιχτή στην κατηγορία ότι γίνεται για να εξυπηρετήσει κομματικές σκοπιμότητες. Η εκπρόσωπος Τύπου της Κομισιόν δήλωσε προσφάτως ότι «εμείς είχαμε Plan A και όχι Plan Β για την Ελλάδα». Λέει τη μισή αλήθεια.
Η Κομισιόν όντως δεν είχε τέτοια στόχευση, σχέδιο όμως είχε και επιβαλλόταν να έχει διότι ουδείς γνώριζε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα. Θυμίζουμε την περίφημη φράση του Γιούνκερ για το πολυσέλιδο πόνημα σχετικά με τις συνέπειες ενός Grexit, το οποίο κρατούσε κλειδωμένο στα συρτάρια του γραφείου του.
Επίσης, οι πάντες σήμερα γνωρίζουν ότι ο Σόιμπλε είχε επεξεργαστεί λεπτομερές σχέδιο για την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη, το οποίο κατέθεσε την τελευταία στιγμή, αφού είχε ενημερώσει Μέρκελ και Γκάμπριελ.
Ξέρουμε, επίσης, γιατί το έχουν πει δημοσίως οι ηγέτες τους, πως η Γαλλία και η Ιταλία αντέδρασαν και απέτρεψαν την υλοποίησή του.
Εξεταστική, λοιπόν, υπό την προϋπόθεση ότι θα κληθούν να «απολογηθούν», εκτός από τους Τσίπρα, Βαρουφάκη, Γκάλμπρεϊθ, και οι Γιούνκερ, Ντράγκι, Ντάισελμπλουμ, Τουσκ, Ολάντ, Ρέντσι και φυσικά ο… αρχιμάστορας Σόιμπλε.
Γίνεται; Απίθανο μου φαίνεται.
Ανάγωγα
Αν δεν δεχτεί η κυβέρνηση να γίνει τώρα εξεταστική για την περίοδο 2015, θα το κάνει η Νέα Δημοκρατία μόλις επιστρέψει στην εξουσία. Αυτό υποστηρίζουν τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Δεν διευκρινίζουν όμως πότε θα γίνει η εξεταστική που είχε υποσχεθεί ο Αντ. Σαμαράς για το πώς μπήκαμε στα μνημόνια. Και δεν μας λένε τι θα κάνουν αν σχηματίσουν συμμαχική κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, το οποίο θέλει εξεταστική από το 2001. Σταυρόλεξο.
