Καχόν ένα όργανο για το φλαμένκο

Ας το πω με ευκαιρία τις πρόσφατες εκλογές στην Ισπανία.

Αν και το φλαμένκο, αυτός ο χορός από φωτιά και αίμα που ξεχύνεται από όλο το σώμα, έχει ρυθμό.

Αντίθετα με την αρρυθμία και την απορρύθμιση που παρατηρούμε στην Ισπανία, αλλά και σε όλη την Ευρώπη των –τώρα πια– 27!

Αυτόν τον ρυθμό στο φλαμένκο τον δίνει –πέρα από τις λίγο-πολύ γνωστές κιθάρες και καστανιέτες– ένα ξύλινο κασόνι, το οποίο, προσωπικά, αγνοούσα.

Εως ότου το είδα, πριν από λίγο καιρό, στον σταθμό του μετρό στο Σύνταγμα, που έτυχε να παρακολουθήσω επίδειξη αθηναϊκής ομάδας φλαμένκο.

Στο Πήλιο που βρίσκομαι αυτόν τον καιρό, κοπέλα, φιλοξενούμενη φίλων, που γνώρισα και έτυχε να μετέχει σε ομάδα φλαμένκο, με πληροφόρησε ότι:

α) Υπάρχουν τέσσερις-πέντε ομάδες φλαμένκο στην Αθήνα!

β) Οι καστανιέτες είναι ελληνικής προέλευσης∙ από την καστανιά και το κάστανο!

γ) Το κυριότερο, το κασόνι του ρυθμού λέγεται καχόν (cajon) και οι ρυθμοί είναι ένας που επιταχύνεται: σολεά (αργός), σολεά πορ μπουλερία (γρήγορος), μπουλερία (πολύ γρήγορος).

Ομως το κυρίως ενδιαφέρον μου ήταν ήδη στραμμένο στο… μουσικό κασόνι, το καχόν, το οποίο και αναζήτησα στο Διαδίκτυο: Ξύλινο κρουστό μουσικό όργανο, αφρο-περουβιανής προέλευσης.

Ιχνη του εντοπίζονται στους σκλάβους Αφρικής και Περού.

Πιθανότατα προήλθε από ίδιο είδος μουσικών οργάνων που πρωτύτερα χρησιμοποιούνταν σε Αγκόλα και Αντίλλες.

Αλλη θεωρία –η πιο ενδιαφέρουσα νομίζω– συνδέει το καχόν με την ισπανική αποικιοκρατία σε Αφρική και Λατινική Αμερική!

Οι Ισπανοί κατακτητές απαγόρευαν τις ντόπιες μουσικές.

Οι ιθαγενείς όμως συνέχισαν να παίζουν μουσική, αλλά… στην παρανομία.

Το καχόν –βασικό όργανο ρυθμού– το έκαναν να μοιάζει με… έπιπλο σπιτιού και το «χώνευαν» με τις καρέκλες!

Να δούμε και τι Ευρώπη θέλουμε στο κάτω της γραφής: Ευρώπη αποδοχής/ενσωμάτωσης παραδόσεων;

Ή Ευρώπη της ομοιομορφίας με παραδόσεις… στην παρανομία;