Η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση έχει ουσιαστικά ξεκινήσει εδώ και χρόνια από τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα και είτε επιχείρησαν να αλλάξουν τον υπέρτατο νόμο του κράτους, είτε διακήρυξαν πως έχουν αυτή την πρόθεση και δημοσιοποίησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τις αλλαγές που σκέπτονταν να επιφέρουν.
Εχει ξεκινήσει από τη στιγμή που φάνηκε το μέγεθος της κρίσης. Εκτός κι αν θεωρήσουμε ότι οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν ότι οι αλλαγές που θα επιφέρει η κρίση στην ελληνική κοινωνία δεν απαιτούν και τις αντίστοιχα βαθιές τομές για τον εναρμονισμό των θεσμών σε όλα τα επίπεδα.
Το Σύνταγμα τροποποιείται με τη συγκεκριμένη διαδικασία που το ίδιο προβλέπει -και αυτή θα ακολουθηθεί. Αλλά αυτό δεν συνιστά απαγόρευση να ερωτηθεί, συμβουλευτικά, ο ελληνικός λαός για ορισμένα ζητήματα, όπως, για παράδειγμα, για το ζήτημα των ιδιωτικών πανεπιστημίων ή για τον χωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος.
Αν όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και υπάρχουν υπέρ αυτού, δεν θα πρέπει να αξιοποιηθούν όλοι οι τρόποι για τη δική του ουσιαστική συμμετοχή στην επικείμενη συνταγματική αναθεώρηση; Αυτό τουλάχιστον θα έπρεπε να ζητούν και να επιδιώκουν όλα τα πολιτικά πρόσωπα και οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας, αντί να σκιαμαχούν και να επικαλούνται τη χούντα των συνταγματαρχών για να ασκήσουν αντιπολίτευση για την αντιπολίτευση.
Μιλώντας χθες στην Πολιτική Γραμματεία του κόμματός του ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έθεσε τη βάση της συζήτησης για τη συνταγματική αναθεώρηση. Κατ’ αρχάς είπε ότι για την κυβέρνηση δεν υπάρχει κανένα θέμα-ταμπού που θα μπορούσε να τεθεί εκτός συζήτησης.
Το δεύτερο -και αυτό είναι το σπουδαιότερο- είναι ότι περιέγραψε τη συνταγματική μεταρρύθμιση, μιλώντας για ριζικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, που με τη σειρά τους θα σηματοδοτήσουν μια ιστορική τομή. Ιδού, λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρόν για το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων να καταθέσουν τις προτάσεις τους.
Αν το πράξουν και αν η κυβέρνηση εννοεί αυτό που λέει, τίποτε δεν μπορεί να γίνει με τον λαό απόντα ή σε ρόλο σιωπηλού παρατηρητή.
