«Το ξέρω πως είστε μουγκή δεσποινίς Κίμπερλι, αλλά ακόμα κι αν μπορούσατε να ουρλιάξετε, οι από κάτω θα αδυνατούσαν να ειδοποιήσουν την αστυνομία. Βλέπετε… ξερίζωσα ήδη τις γλώσσες τους!».

Οταν το 1953 ο Lou Morales δημιουργούσε αυτό το ανατριχιαστικό εξώφυλλο για το ενδέκατο τεύχος του περιοδικού τρόμου «Suspense Stories», δεν μπορούσε ούτε καν να φανταστεί ότι η απειλητική και χαιρέκακη ατάκα του αφιονισμένου serial killer της εικόνας με το μαχαίρι στο ένα χέρι και τις γλώσσες των «από κάτω» στο άλλο θα ταίριαζε απόλυτα με την πολιτική πρακτική των ελληνικών κυβερνήσεων στα μνημονιακά χρόνια.

Μία μία οι κοινωνικές τάξεις και ομάδες χάνουν τη γλώσσα τους περίκλειστες στους τέσσερις τοίχους τής (νόμιζαν…) ασφάλειάς τους. Και ο serial killer ανεβαίνει ορόφους. Και κόβει κι άλλες. Ακόμα κι από αυτούς που δεν μιλούσαν ποτέ. Ασε που κι η αστυνομία είναι στο πλευρό του.