«Από μικρό παιδί είχα πρόβλημα με το τσιγάρο. Οι γονείς μου ευτυχώς δεν κάπνιζαν, οπότε δεν είχα προσλαμβάνουσες μέσα από την οικογένειά μου για να τους μιμηθώ. Ούτε υπήρχε αυτή η αντίφαση που ισχύει σε πολλές ελληνικές οικογένειες, όπου η μάνα ή ο πατέρας με το τσιγάρο στο χέρι νουθετούν το παιδί τους για τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος όσο αυτοί δείχνουν να το απολαμβάνουν. Δυστυχώς, όμως, κάπνιζαν όλοι οι άλλοι. Στο σχολείο, τα αγόρια για να δείξουν ότι έγιναν άνδρες και τα κορίτσια λίγο αργότερα επειδή δήθεν ανεξαρτητοποιήθηκαν.
»Στην Ελλάδα ως γνωστόν δεν υπάρχει παιδεία σε καμία έκφανση της κοινωνικής ζωής. Καμία και κανένας δεν σέβεται τον διπλανό του. Θυμάμαι μια ζωή να υποφέρω. Ακόμη και στα παιδικά πάρτι έβγαινα καταχείμωνο στο μπαλκόνι να πάρω ανάσες για να μπορώ να συνεχίσω να διασκεδάζω μέσα. Δεν ήθελα να πάω στο σπίτι της καπνίστριας γιαγιάς μου γιατί ασφυκτιούσα και, παρά τις παραινέσεις μου να το σβήσει ή να βγει έξω, θεωρούσε εμένα προβληματικό, συνέχιζε να καπνίζει και μου έλεγε να κάνω υπομονή.
»Μια ζωή αρνιόμουν να ακολουθήσω παρέες σε νυχτερινές εξόδους εξαιτίας του καπνού. Δεν είναι ότι ποτίζει η καπνίλα τα ρούχα και το δέρμα, είναι κυρίως ο πονοκέφαλος που μου δημιουργείται. Οταν βγαίνω σε μέρη με καπνό υποφέρω. Κοκκινίζουν τα μάτια μου και ανακατεύομαι. Η μόνη λύση είναι να βγαίνω με ανθρώπους που αν και καπνίζουν έχουν παιδεία και σέβονται τον διπλανό τους και να πηγαίνω σε μέρη που τηρείται ο αντικαπνιστικός νόμος.
»Στην Ελλάδα της αδιαφορίας και του ατομικισμού, δυστυχώς είναι λίγα αυτά τα μαγαζιά. Τα περισσότερα προτιμούν να παρανομούν παρά να σέβονται τους άκαπνους πελάτες τους, για να μη χάσουν την καπνιστική πελατεία τους, η οποία, αν και μειοψηφία, έχει μάθει να φωνάζει περισσότερο και να επιβάλλεται.
»Ετσι, μια παρέα πολιτών, με την πολύτιμη βοήθεια του Αλέξανδρου Φωτεινού, φτιάξαμε μια ομάδα στο facebook όπου κυρίως καταγράφουμε τους χώρους ψυχαγωγίας όπου τηρείται ο νόμος για την απαγόρευση του καπνίσματος ώστε να τους γνωρίζουμε, να τους προτιμάμε και να τους στηρίζουμε. Ενίοτε οργανώνουμε και κάποιες δράσεις για διαμαρτυρία προς αλυσίδες καταστημάτων ή προς την Πολιτεία.
»Επίσης, έχουμε φτιάξει έναν χάρτη των άκαπνων μαγαζιών σε εφαρμογή στα android που αφορά τα καταστήματα σε όλη την επικράτεια, με συνεχή ανανέωση. Ελπίζω ο κόσμος, έστω και αργά, να ευαισθητοποιηθεί, να αποκτήσει αυτοσεβασμό και παιδεία και να πάψει να ταλαιπωρεί κι εμάς που αποκλειόμαστε από τη δημόσια διασκέδαση σε κλειστούς χώρους. Ισως να αργήσουμε να εκπολιτιστούμε αλλά στο τέλος ο πολιτισμός θα νικήσει».
Για περισσότερες πληροφορίες:
