Σάλο έχει προκαλέσει στη Βρετανία η «συμφωνία-χάδι» που πρόσφεραν οι φορολογικές αρχές της χώρας προς την Google. Η συμφωνία προβλέπει ότι η Google θα πληρώσει φόρους μόλις 130 εκατ. λιρών για συνολικά κέρδη 7,2 δισ. λιρών που πραγματοποίησε στο Ηνωμένο Βασίλειο τα τελευταία δέκα χρόνια.
Σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, ο φόρος αυτός αντιστοιχεί μόλις στο 3% των κερδών που πραγματοποίησε μέσα σε αυτή τη δεκαετία η Google στη Βρετανία.
Παρ’ όλα αυτά, ο Βρετανός υπουργός Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν υποστήριξε ότι η συμφωνία αποτελεί «τεράστια επιτυχία» και ότι σε καμιά περίπτωση δεν αποτελεί εύνοια προς τον φοροδιαφεύγονα ιντερνετικό κολοσσό.
Πρόκειται βέβαια για ξεκάθαρη κοροϊδία, από μια κυβέρνηση η οποία τάραξε τους πολίτες της τα τελευταία χρόνια στη λιτότητα, περικόπτοντας δαπάνες για υγεία, παιδεία και πρόνοια, ενώ από την άλλη πλευρά αφήνει τώρα ελεύθερο έναν τεράστιο επιχειρηματικό κολοσσό να ξεφεύγει, χωρίς επί της ουσίας να πληρώνει φόρο προς το βρετανικό Δημόσιο.
Η ευνοϊκή συμπεριφορά μάλλον δεν θα έπρεπε να εκπλήσσει.
Η κυβέρνηση Κάμερον άσκησε επανειλημμένα λόμπινγκ πέρυσι στην E.E. προκειμένου να αποσυρθούν από την επίσημη «μαύρη λίστα» της Κομισιόν οι Βερμούδες, ο υπεράκτιος φορολογικός παράδεισος της Καραϊβικής, στον οποίο οι επιχειρήσεις δεν πληρώνουν φόρο και όπου η Google «παρκάρει» κάθε χρόνο κέρδη δεκάδων δισ. δολαρίων που πραγματοποιεί στον υπόλοιπο πλανήτη.
Η αγάπη μεταξύ των δύο πλευρών δεν είναι καινούργια.
Οπως αποκαλύπτουν μια σειρά από δημοσιεύματα του βρετανικού Τύπου, τόσο ο Βρετανός πρωθυπουργός όσο και τα μέλη της κυβέρνησής του πορεύτηκαν για πολλά χρόνια «αγκαζέ» με την Google.
Από τον Μάιο του 2006, έξι μήνες μετά την εκλογή του στην ηγεσία των Τόρις, ο Κάμερον συμμετείχε σε κοινές συζητήσεις με τον συνιδρυτή της Google, Sergey Brin, στην Καλιφόρνια, εγκωμιάζοντας την αμερικανική εταιρεία.
Σε συνεντεύξεις του σε περιοδικά, ο Κάμερον διατυμπάνιζε ότι η Google έχει την έδρα της αλλού επειδή η Βρετανία δεν είναι πια φορολογικά ανταγωνιστική, ενώ ο Οσμπορν επέκρινε την τότε κυβέρνηση του Γκόρντον Μπράουν για τις υψηλές φορολογικές απαιτήσεις της έναντι της Google.
Εκτοτε, οι δεσμοί μεταξύ των δύο μερών έγιναν ακόμα στενότεροι, χάρη σε «περιστρεφόμενες πόρτες» και άλλες ανάλογες μεθόδους διαπλοκής.
