Eμφύλιος στη Ν.Δ.

Για την κρίση στη Ν.Δ. ύστερα από το φιάσκο της εκλογής προέδρου μιλούν στην «Εφ.Συν.» οι πολιτικοί επιστήμονες Θανάσης Διαμαντόπουλος και Λευτέρης Κουσούλης

Θανάσης Διαμαντόπουλος

πολιτικός επιστήμονας, καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

• Το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα φαίνεται να έχει περιπέσει σε μια κρίση που μοιάζει πρωτόγνωρη. Είναι όντως έτσι;

–Εν πρώτοις, η κρίση αυτή δεν είναι πρωτόγνωρη στη συντηρητική παράταξη. Το λαϊκό κόμμα κατέβηκε στις εκλογές το 1946, στις οποίες σάρωσε, χωρίς αρχηγό και χωρίς υποψήφιο πρωθυπουργό.

• Πού αποδίδετε την κρίση στη Νέα Δημοκρατία και γιατί τώρα;

–Οι αιτίες για τις οποίες ενέσκηψε τώρα η κρίση αυτή στη Ν.Δ. ανάγονται στα εξής:

Πρώτον, όλα τα κόμματα όταν απομακρύνονται από τον ιδρυτή και ηγέτη τους, που είναι αδιαμφισβήτητος, στην αρχή πηγαίνουν στους άμεσους επιγόνους και συνεργάτες του. Οσο υπάρχει μια επετηρίδα, διατηρείται μια αίσθηση ταυτότητας και κομματικής συνοχής. Οταν απομακρυνόμαστε πάρα πολύ από τον ιδρυτή ενός κόμματος, δεν ζούνε πια οι άμεσοι συνεργάτες του και διάδοχοί του και ως εκ τούτου οι πάντες διεκδικούν την αρχηγία, κάτι που πολυπλοκοποιεί το θέμα και αυξάνει τις διαιρέσεις.

Δεύτερον, η Ν.Δ., όπως όλα τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα, ήταν κατεξοχήν κόμμα αναδιανομής πόρων και ρουσφετιών. Η οικονομική κρίση ελαχιστοποιεί αυτή τη δυνατότητα, ως εκ τούτου η δυσαρέσκεια που παράγεται στη βάση του κόμματος αντανακλάται στην ηγεσία, παράγοντας που επίσης πολλαπλασιάζει τις διαιρέσεις.

Λευτέρης Κουσούλης

πολιτικός επιστήμονας

• Πού οφείλεται κατά την εκτίμησή σας η τωρινή κρίση στη Ν.Δ.;

–Μετά τις ευρωεκλογές του 2014 η Νέα Δημοκρατία, ευρισκόμενη τότε στην κυβέρνηση και παρά το σχετικά καλό αποτέλεσμα που έλαβε, φάνηκε ότι δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα προβλήματα που έχει δημιουργήσει η κρίση. Ακολούθησαν αλλεπάλληλες ήττες. Στην αντιπολίτευση πια η Ν.Δ., από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι δεν διαθέτει την πολιτική δυνατότητα ώστε να κάνει βήματα για την αναζωογόνησή της. Αυτό έχει σχέση με την πολιτική φύση αυτού του κόμματος.

Οπως έχω σημειώσει πολλές φορές, η Ν.Δ. είναι ένα κόμμα φεουδαρχικού τύπου. Οι φεουδαρχικού τύπου σχέσεις εντός της απέτρεψαν μέχρι τώρα την εσωτερική πολιτική σύγκρουση και απομάκρυναν συνεπώς κάθε δυνατότητα πολιτικής ανασύνταξής της. Δεν νοείται πολιτική αναζωογόνηση χωρίς πολιτική σύγκρουση. Ετσι, η Ν.Δ. έχει ηττηθεί και κατά την κρίση και μετά την κρίση.

• Ποια μπορεί να είναι η εξέλιξη αυτής της κρίσης;

–Η αδυναμία της Νέας Δημοκρατίας να διεκπεραιώσει τεχνικά τις εσωκομματικές εκλογές για ανάδειξη προέδρου είναι μια επιβεβαίωση της πολιτικής αδυναμίας της. Το μείζον ζήτημα εκλογής νέου προέδρου δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με την τεχνική αρτιότητα που θα έπρεπε, γιατί υπάρχει πολιτική ανεπάρκεια στην αποτίμηση της σημασίας του. Η σημερινή κατάσταση επιβαρύνει στη συνείδηση των ανθρώπων την εικόνα της Ν.Δ., επιβαρύνει την αποτελεσματικότητά της και σκιάζει τη δυνατότητά της να εξελιχθεί σε ένα σύγχρονο κόμμα, καθώς επίσης και σε αποτελεσματικό κόμμα σε σχέση με τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η εξέλιξη αυτή είναι πολύ αρνητική, γιατί είναι χρήσιμο για τα πολιτικά μας πράγματα να υπάρχει ένα κόμμα που εκφράζει με μια σχετική επάρκεια τη συντηρητική παράταξη και την κεντροδεξιά στη χώρα.