Η φτώχεια, λέει ο λαός, φέρνει γκρίνια. Κάθε φτώχεια φέρνει γκρίνια – ακόμα και η εκλογική. Το αποτέλεσμα της Κυριακής έκανε ορισμένα κόμματα πολύ πιο φτωχά σε ψηφοφόρους.
Η Ν.Δ. αύξησε ποσοστιαία τη δύναμή της κατά 0,29% σε σχέση με τον Ιανουάριο, φτάνοντας το 28,10%, αλλά σε απόλυτους αριθμούς έχασε σε σχέση με τις προηγούμενες εκλογές 192.671 ψήφους.
Η ΛΑ.Ε., αν και ξεκίνησε με τη βεβαιότητα ότι θα βρίσκεται στη νέα Βουλή, τελικά δεν τα κατάφερε.
Το Ποτάμι, που εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή με στόχο να αποτελέσει δύναμη αναζωογόνησης και αναγέννησης του κεντρογενούς χώρου και της κλασικής σοσιαλδημοκρατίας, είδε τις δυνάμεις του να υποχωρούν κατά 1,96% και κατά 151.759 ψήφους.
Αντίθετα, φάνηκε να αναζωογονείται το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που κατά γενική ομολογία αποτελεί την έκφραση του παλιού το οποίο μάλλον έχει ξεπεραστεί. Η ζωή πολλές φορές παίζει παρόμοια παιχνίδια σε όσους δεν την παίρνουν στα σοβαρά.
Οι εξελίξεις υποχρεώνουν και τα τρία αυτά κόμματα (Ν.Δ., ΛΑ.Ε., Ποτάμι) να στραφούν στο εσωτερικό τους, να αναζητήσουν δηλαδή τις εσωτερικές αιτίες που έφεραν αυτό το εκλογικό αποτέλεσμα. Κατά κανόνα όμως ουδέποτε τα κόμματα που χάνουν τις εκλογές στην Ελλάδα ή εμφανίζουν κακό αποτέλεσμα κάνουν σε βάθος ανάλυση των αιτιών. Συνήθως κυριαρχούν η γκρίνια και οι πρακτικές συγκάλυψης των πραγματικών αιτιών.
Αλλοτε φταίει μόνο ο αρχηγός, άλλοτε οι εξωγενείς παράγοντες και άλλοτε τα προβλήματα σκεπάζονται κάτω από το χαλί, για να εμφανιστούν αργότερα υπερδιογκωμένα.
Είναι αλήθεια πως στην Ελλάδα, που υφίσταται την παγκόσμια αλλά και τη δική της κρίση, το πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε διαδικασία μετάλλαξης, δηλαδή υπό συνεχή αίρεση και αλλαγή, καθώς είναι ρευστή η οικονομική και η κοινωνική βάση. Καλό θα ήταν επομένως, όταν τα κόμματα κάνουν ενδοσκοπήσεις -και καλό θα ήταν να τις κάνουν όλα-, να μελετούν σοβαρά την κοινωνική πραγματικότητα και να αντιστοιχίζονται με αυτήν, αντί να επιδιώκουν να τη φέρουν στα μέτρα τους…
