Οι χθεσινές εκλογές διαμόρφωσαν ένα διαφορετικό πολιτικό σκηνικό από αυτό που υπήρχε ως αποτέλεσμα των εκλογών του περασμένου Ιανουαρίου, καθώς από τότε συντελέστηκαν ουσιαστικές πολιτικές μεταβολές στα κόμματα, τις οποίες ο κυρίαρχος λαός τις αποτύπωσε με τον δικό του τρόπο. Το πολιτικό σύστημα -πολιτικά- είναι περισσότερο σταθερό απ’ ό,τι στο παρελθόν.
Στη νέα Βουλή δεν υπάρχει η παλιά αντίθεση ανάμεσα σε μνημονιακές και αντιμνημονιακές δυνάμεις. Το σύνολο των κοινοβουλευτικών πολιτικών δυνάμεων, στην παρούσα τουλάχιστον συγκυρία, δεν αμφισβητεί την παρουσία της χώρας στη ζώνη του ευρώ και οι διαφορές αφορούν τα μνημονιακά μέτρα που κατοχυρώνουν αυτή τη συμμετοχή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει το πρώτο σε δύναμη κόμμα -χωρίς ουσιαστικές απώλειες- αλλά δεν είναι το ίδιο κόμμα με αυτό του Ιανουαρίου. Τώρα πια ο ΣΥΡΙΖΑ είναι περισσότερο ομογενοποιημένος και, το κυριότερο, χωρίς στρατηγικές διαφορές στα κεντρικά σημεία της πολιτικής του.
Προσωπική επιτυχία του Αλ. Τσίπρα
Το εκλογικό αποτέλεσμα, κατά κοινή ομολογία, αποτελεί μεγάλη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά του Αλ. Τσίπρα, που σε όλη την προεκλογική περίοδο ήταν ένα κόμμα μόνος του ή αλλιώς ο άνθρωπος που επανασυσπείρωσε το κόμμα του, το οποίο ήταν σε κατάσταση παραλυσίας μετά την πρόσφατη διάσπαση και με την πλάτη στον τοίχο μετά το τρίτο μνημόνιο.
Η αποχή στις τωρινές εκλογές ήταν τεράστια, καθώς έφτασε στο 44% του εκλογικού σώματος, όπως αυτό αποτυπώνεται στους εκλογικούς καταλόγους. Δηλαδή αυξημένο κατά 8% σε σχέση με τις εκλογές του Ιανουαρίου, όταν καταγράφηκε αποχή της τάξης του 36,48%. Οι ποσοστιαίες απώλειες του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με τον Ιανουάριο είναι ελάχιστες, της τάξης περίπου του 0,8% (4 έδρες λιγότερες). Συνεπώς, ούτε η διάσπαση ούτε το μνημόνιο επέδρασαν ουσιαστικά στο εκλογικό του αποτέλεσμα.
Την ίδια ώρα, το εκλογικό αποτέλεσμα λειτουργεί σταθεροποιητικά και για τη Ν.Δ., καθώς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πέτυχε ένα καλύτερο εκλογικό αποτέλεσμα από αυτό του Ιανουαρίου (ποσοστιαία τουλάχιστον) που θα πρέπει μάλλον να αποτρέψει την εσωστρέφεια κι έναν εσωκομματικό εμφύλιο.
Στον χώρο της παλιάς Κεντροαριστεράς, το ΠΑΣΟΚ υπό τη Φ. Γεννηματά -ύστερα από τη σοβαρή υποχώρηση του Ποταμιού- αναδεικνύεται στον συνεκτικό κρίκο γύρω από τον οποίο θα επιχειρηθεί η ανασυγκρότηση του χώρου.
Η ποσοστιαία στασιμότητα του ΚΚΕ και η σοβαρή υποχώρησή του σε ψήφους μάλλον πρέπει να ανησυχήσει τον Περισσό.
Επιτυχία μπορεί να θεωρηθεί η είσοδος των ΑΝ.ΕΛΛ. στη Βουλή. Το κόμμα του κ. Καμμένου -μετά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου- εθεωρείτο, από πολλούς ξοφλημένο, καθώς είχε χάσει το βασικό, δηλαδή το αντιμνημονιακό, στοιχείο το οποίο το διαφοροποιούσε από τη λεγόμενη λαϊκή Δεξιά.
Η είσοδος στη Βουλή του Ενωσης Κεντρώων του Β. Λεβέντη μπορεί να εκτιμηθεί μάλλον ως σημείο των καιρών. Δηλαδή της κρίσης, που ωθεί μια μερίδα ψηφοφόρων να δίνουν ψήφους διαμαρτυρίας στους πιο απίθανους πολιτικούς σχηματισμούς.
Ακρως ανησυχητική είναι η άνοδος της Χρυσής Αυγής, γεγονός που δείχνει ότι οι παλιοί τρόποι αντιμετώπισής της έχουν εξαντλήσει πλήρως τα όρια αποτελεσματικότητάς τους. Το ναζιστικό μόρφωμα του Ν. Μιχαλολιάκου έχει παγιώσει την επιρροή του στην ελληνική κοινωνία και οι ψηφοφόροι του δείχνουν να αδιαφορούν πλήρως για το τι είναι αυτό το μόρφωμα.
Δεν αμφισβητείται ο Μεϊμαράκης
Ευχαριστημένη από το εκλογικό αποτέλεσμα πρέπει να είναι και η ηγεσία της Ν.Δ., καθώς το κόμμα λαμβάνει ποσοστό μεγαλύτερο από τον Ιανουάριο (28,81% έναντι 27,81%) και μία έδρα λιγότερη (75 έναντι 76). Το αποτέλεσμα αυτό σταθεροποιεί στην αρχηγία του κόμματος τον Β. Μεϊμαράκη, ο οποίος μπορεί μεν να κινήσει τις διαδικασίες για την εκλογή νέου αρχηγού, αλλά θεωρείται βέβαιο πως ο ίδιος θα είναι υποψήφιος και θα είναι δύσκολο για τους δελφίνους να τον αμφισβητήσουν.
Στους κερδισμένους είναι η συμμαχία ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, που παίρνει 6,28% και 17 έδρες, ενώ τον Ιανουάριο αθροιστικά τα δύο κόμματα είχαν πάρει περί το 5%. Αντίθετα, στους μεγάλους χαμένους της παλιάς Κεντροαριστεράς είναι το Ποτάμι, που υποχώρησε κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες από το 6,01% στο 4,11% και σε 11 από 17 έδρες.
Τώρα πια η πρωτοβουλία των κινήσεων για την ανασυγκρότηση της σοσιαλδημοκρατίας περνάει στα χέρια της Φ. Γεννηματά και το επόμενο διάστημα αναμένονται πρωτοβουλίες, ενώ το κόμμα του κ. Θεοδωράκη μάλλον θα διέλθει μια περίοδο κρίσης, με απρόβλεπτες προς το παρόν συνέπειες.
Το ΚΚΕ παραμένει εντελώς στάσιμο σε ποσοστό και μάλλον χαμένο σε ψήφους, λαμβάνοντας όσες έδρες είχε και πριν (15). Το γεγονός ότι η ΛΑ.Ε. του κ. Λαφαζάνη δεν εισήλθε στη Βουλή διευκολύνει το κόμμα του κ. Κουτσούμπα να κυριαρχεί στη λεγόμενη αντικυβερνητική Αριστερά, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό για να απαντήσει σε βασικά ερωτήματα που τίθενται ένθεν κακείθεν: Γιατί το ΚΚΕ δεν καταφέρνει να αυξήσει ουσιαστικά τις δυνάμεις του σε μια εποχή που δοκιμάζονται σκληρά οι εργαζόμενοι στους οποίους κυρίως απευθύνεται; Μήπως το φαινόμενο της στασιμότητας του κόμματος υποδηλώνει μια σοβαρή κατάσταση κρίσης στην οποία έχει περιέλθει;
Μεγάλη χαμένη των εκλογών είναι και η ΛΑ.Ε., που δεν κατάφερε να εισέλθει στη Βουλή. Είναι φανερό ότι το εγχείρημα δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι όπως συγκροτήθηκε. Το επόμενο διάστημα θα υπάρξουν κινήσεις και πρωτοβουλίες και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι από αυτή τη διαδικασία η ΛΑ.Ε. θα εξέλθει χωρίς απώλειες στη σύνθεσή της. Γενικά στον χώρο της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς πρέπει να αναμένονται εξελίξεις που θα απασχολήσουν τον χώρο για αρκετό διάστημα.
