Η συμφωνία με τους δανειστές, χωρίς αμφιβολία, προδιαγράφει τα όρια άσκησης της κυβερνητικής πολιτικής. Ανεξάρτητα από τις προθέσεις της, η επόμενη κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει τις συμβατικές υποχρεώσεις της χώρας. Από μόνο του αυτό το γεγονός αλλάζει πλήρως τους όρους και τα όρια της προεκλογικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα και κυρίως ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ., που διεκδικούν να είναι το πρώτο σε δύναμη κόμμα που θα βγάλει η κάλπη. Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στην ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στην πανελλαδική σύσκεψη του κόμματός του.
Ο τέως πρωθυπουργός χάραξε τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στους πολιτικούς αντιπάλους του, που διεκδικούν την κυβερνητική εξουσία χρησιμοποιώντας όρους, όπως «παλιό καθεστώς» και «παλιό σύστημα εξουσίας». Μίλησε, ακόμη, για «δυνάμεις της διαπλοκής, της διαφθοράς, του κομματισμού, της κλεπτοκρατίας, της υποταγής των απλών ανθρώπων στα μεγάλα συμφέροντα». Απέναντι σε όλα αυτά όρισε ως κύρια αντίπαλη δύναμη το κόμμα του.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρωτοτυπεί. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ακολούθησε παρόμοια τακτική όταν ως κυβέρνηση απομάκρυνε το κόμμα του από τις θέσεις που διακήρυσσε πριν από το 1981. Τότε οι προεκλογικές μάχες του ΠΑΣΟΚ δίνονταν με όρους «φωτός» εναντίον «σκότους», «επάρατης Δεξιάς», «Δεξιάς και αντιδεξιάς» κ.ο.κ. Με όρους δηλαδή που έκρυβαν την ουσία της πολιτικής και τις διαφορές μεταξύ των κυβερνητικών κομμάτων, μεταθέτοντας τις διαχωριστικές γραμμές σε άλλο πεδίο.
Ασφαλώς, οι εποχές δεν είναι ίδιες. Ο Α. Παπανδρέου έκανε συνειδητή επιλογή να στρέψει το κόμμα του δεξιότερα. Αντίθετα, ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι δεν εγκαταλείπει τις θέσεις του κόμματός του. Αλλάζει, μόνο, τον δρόμο που θα τον οδηγήσει στην εφαρμογή τους και υποχρεώνεται να ακολουθήσει μια πολιτική, την οποία δεν πιστεύει, για να μη βρεθεί η χώρα σε κατάσταση άτακτης χρεοκοπίας με ανυπολόγιστες συνέπειες. Το στοίχημα γι’ αυτόν είναι να πείσει ότι αυτό που λέει το εννοεί και θα το κάνει πράξη. Αν πείσει, θα αποκτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων στην πολιτική σκακιέρα, κάτι που είναι απαραίτητος όρος για να κερδίσει τις εκλογές.
