«Ως προσωπικό ημερολόγιο στιγμών και καταστάσεων που συμβαίνουν γύρω μας» ορίζει ο Αλέξης Βερούκας τα δέκα μεγάλων διαστάσεων έργα ζωγραφικής που παρουσιάζει στην ατομική έκθεση «Rocky Days» στο Ιστορικό Αρχείο – Μουσείο Υδρας.
«Η Υδρα δεν υπήρξε ποτέ για μένα μια απλή αφετηρία, αλλά περισσότερο ένας εντελής μικρόκοσμος που σε μεταθέτει σε μια φαινομενολογικά “άλλη” πραγματικότητα, ενώ την ίδια στιγμή η ωμή πραγματικότητα ξαναματώνει την ιστορία, έτσι ή αλλιώς», μας λέει.
«Στην προσωπική ζωή μου, από την ηλικία των 16 χρόνων μου, αυτό το νησί, από φυσική έλξη αλλά ακόμα και από συμπτώσεις, έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Μια έκθεση, λοιπόν, στο νησί των έργων ενός ζωγράφου είναι σαν τη συνομολογία μιας ελεύθερης σχέσης».
Την Υδρα την πρωτοαντίκρισε πριν από 32 χρόνια και αποτέλεσε σημείο αναφοράς για την προσωπική και καλλιτεχνική ζωή του. Εκεί επέστρεψε και φέτος για την έκθεση, που ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς το περασμένο Σάββατο.
Τα έργα του, λάδι σε καμβά και χαρτί, είναι δουλειά του τελευταίου έτους και ολοκληρώθηκαν στο Παρίσι. Συμπεριλαμβάνονται στιγμές ξενοιασιάς των παιδιών στον βράχο της Υδρας, το λυτρωτικό απέραντο γαλάζιο και λεπτομέρειες από τα βράχια του νησιού, μέχρι ιστορικά γεγονότα, όπως η καταστροφή της Πομπηίας με τους θανόντες εραστές.
Δεν λείπουν περιστατικά που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή γύρω μας. Από τις βίαιες μετατοπίσεις πληθυσμών μέχρι τις σφαγές ανθρώπων και τις καταστροφές μνημείων της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.
Ανάμεσα στα έργα κι ένας σπαρακτικός Ιρακινός πατέρας με το νεκρό παιδί του στην αγκαλιά. «Δεν πρόκειται για συγκεκριμένες αναφορές στη Συρία ή στο Ιράκ», μας διευκρινίζει, «αλλά για την άμεση ανταπόκρισή μου όταν κάποια στιγμή έπεσε στα χέρια μου μια φωτογραφία στους New York Times. Ο ρεπόρτερ είχε συλλάβει μια μοναδική συγχωνευτική σύνθεση δύο ενηλίκων και ενός νεκρού βρέφους που και ο Καραβάτζιο θα ζήλευε».
Οσο για τη σφαγή στο Charlie Hebdo και λίγο αργότερα στο εβραϊκό σουπερμάρκετ στο Παρίσι, ο Αλέξης Βερούκας, που ζει στο Παρίσι, καταθέτει: «Είναι αλήθεια ότι η ειδησεογραφία μπορεί να κάνει τον φόβο να φωλιάσει στους κατοίκους μιας πόλης. Οταν δεν κοιτάς στα μάτια αυτό που πραγματικά συμβαίνει, τόσο επιτρέπεις στον φόβο να θεριέψει. Το Παρίσι ωστόσο συνέχισε τη ζωή του».
Και η κρίση στην Ελλάδα; «Μακάρι οι συνάδελφοί μου κι εγώ να μπορούσαμε να συμβάλουμε στην οικονομική διάσωση της χώρας, αλλά η φιλοτέχνηση χαρτονομισμάτων δεν τα νομιμοποιεί στην αγορά», λέει με χιούμορ. «Ολοι μας βιώνουμε αυτόν τον εφιάλτη με την ελπίδα ότι μια ημέρα θα ξυπνήσουμε από αυτόν». Τελικά αισιοδοξεί για το μέλλον ή το αισθάνεται ζοφερό;
«Ο ρεαλιστικός φόβος μου είναι ότι ο κάθε ολοκληρωτισμός βρίσκει πεδία εφαρμογής μέσα στην απελπισία και τα αδιέξοδα. Αν δεν βρεθεί ο τρίτος δρόμος και όχι η στείρα αντίδραση σε όλη την Ευρώπη, ναι, το μέλλον κρύβεται σε ομίχλη πυκνή».
Πώς επιθυμεί να λειτουργήσει η έκθεση για τους επισκέπτες; «Πάντα όταν δείχνεις στους άλλους έργο σου, ελπίζεις να πεισθούν ότι ο κόσμος μπορεί να είναι και αυτός που βλέπουν τα μάτια τους βγαίνοντας από μια έκθεση. Αυτό το στοίχημα, βέβαια, είναι πολύ μεγάλο και σχεδόν ακατόρθωτο, αλλά και ο μοναδικός λόγος που σου δίνει κουράγιο να συνεχίσεις να επιμένεις».
Οσο για τον τίτλο «Rocky Days», «τον επέλεξα γιατί, από τις ανθρώπινες σχέσεις ώς τις περιπέτειες της ανθρωπότητας, η ψυχογραφία μας τώρα δεν περνά την πιο εύκρατη περίοδό της, παρά μάλλον τα κοφτερά βραχώδη χρόνια της».
Τη διοργάνωση της έκθεσης ανέλαβε η διευθύντρια του Ιστορικού Αρχείου-Μουσείου της Υδρας, Ντίνα Αδαμοπούλου. Γράφει στο εισαγωγικό σημείωμά της. «Τελικά σε όλες τις συνθέσεις του Βερούκα μπορεί κανείς να διακρίνει ότι το θέμα που επιλέγει, παρότι πρωτεύον, δεν παίζει τον πρώτο ρόλο στο έργο του. Tο κάθε επιλεγμένο του θέμα χρησιμοποιείται στην πραγματικότητα ως “αφορμή” και “όχημα”, ως μεταφορικό μέσον για να φέρει στην επιφάνεια τη βιωμένη εσωτερική αλήθεια του δημιουργού…». Tην έκθεση επιμελήθηκε η Ιρις Κρητικού.
Ιnfo:
Ιστορικό Αρχείο-Μουσείο Υδρας, τηλ.: 22980 52355. Διάρκεια έως 30 Σεπτεμβρίου
