Το ταξικό πρόσημο στο πολιτικό συμπέρασμα

Το καλοκαίρι Απηλθε, πάντα με ευγένεια και σεμνότητα, ως γνωστόν, και βεβαίως συμπαρέσυρε στην αποδρομή του το 2015.

Το αλησμόνητο 2015. Τρεις λαϊκές παρεμβάσεις, δύο έμμεσες, μία άμεση, τρεις ένδοξες στιγμές της λαϊκής κυριαρχίας, Ιανουάριος, Ιούλιος, Σεπτέμβριος, με το ίδιο αποτέλεσμα. Κύριο χαρακτηριστικό και στις τρεις περιπτώσεις (διαδικασία λαϊκής ένταξης – αποτέλεσμα) η απόλυτη ταξική διάσταση της ειρηνικής (βλ. εκλογικής) σύγκρουσης, ίσως για πρώτη φορά στη νεοελληνική μεταπολεμική ιστορία.

Η κοινωνική και οικονομική ολιγαρχία, με τους πολιτικούς και κομματικούς εκφραστές της, απέναντι στα λαϊκά κοινωνικά στρώματα, με τους πολιτικούς και κομματικούς εκπροσώπους τους.

Η συμμαχική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ. οφείλει, ως εκ του εκλογικού νομιμοποιητικού αποτελέσματος, να προχωρήσει στη λεγόμενη ταξική αναστροφή στο πολιτικό και κοινωνικοοικονομικό σύστημα. Δηλαδή να προχωρήσει σε γενναία ανακατανομή του πλούτου, με όποιο τρόπο αυτός παραχθεί, και να εγκαταστήσει τα λαϊκά στρώματα στη θεσμική, πολική, κοινωνική και οικονομική εξουσία.

Θα ασχοληθώ, υπό το πρίσμα αυτών των σκέψεων, με τρεις θεματικές ενότητες.

• Αναθεώρηση του Συντάγματος: Η εμφανιζόμενη αποχή δεν προκύπτει τόσο από την κόπωση του εκλογικού σώματος, όσο από την αποστασιοποίηση των λαϊκών κυρίως στρωμάτων ως προς τις λειτουργίες του πολιτικού συστήματος. Σαν να μην τους αφορούν πλέον. Η συνταγματική αναθεώρηση πρέπει να «αποδυναμώσει» τα αντιπροσωπευτικά στοιχεία του πολιτεύματος και να «ενισχύσει» τα αμεσοδημοκρατικά παρόμοια, δηλαδή την άμεση σύμπραξη του λαού στη λήψη ουσιωδών αποφάσεων, για να καταστεί πραγματικά πρωταγωνιστής και συμμέτοχος στην πολιτική λειτουργία. Ο Αλέξης Τσίπρας προανήγγειλε ευρύτατο κοινωνικό διάλογο, δηλαδή λαϊκή έγερση, με βάση την πρόταση αναθεώρησης του ΣΥΡΙΖΑ. Απόλυτη προτεραιότητα. Πρόκειται για τη δημοκρατία στην κοινωνική και καθολική εκδοχή της.
• ΜΜΕ: Παρακολούθησα τις «τηλεμαχίες» με τους επτά και εν συνεχεία με τους δύο πολιτικούς αρχηγούς και σκεπτόμουν, πού βρίσκεται άραγε η πραγματική εξουσία, στο ηγετικό πολιτικό προσωπικό της χώρας ή στους ιδιοκτήτες των μέσων, τα οποία «εκπροσωπούσαν» οι απέναντι καθήμενοι κύριοι και κυρίες δημοσιογράφοι; Τα «μεγάλα» ιδιωτικά ΜΜΕ συγκροτούν το πρόταγμα της κοινωνικής και οικονομικής ολιγαρχίας. Προς υπουργό Επικρατείας Νίκο Παππά: Για λόγους ύπατου συμβολισμού λαϊκής και ταξικής κυριαρχίας, το νομοσχέδιο για τις «συχνότητες» πρώτο και πάνω απ’ όλα στη νέα νομοθετική περίοδο.
• ΑΕΙ: Το πανεπιστήμιο δεν είναι χώρος μόνο έρευνας και μετάδοσης επιστημονικής γνώσης αλλά και χώρος ιδεολογικής και πολιτικής ζύμωσης. Καλωσορίζω στο υπουργείο Παιδείας τους νέους, σε υπουργικά αξιώματα, εκλεκτούς φίλους και συναδέλφους Νίκο Φίλη, Σία Αναγνωστοπούλου και Θεοδόση Πελεγρίνη. Η σπουδαία παρακαταθήκη του έργου του Αριστείδη Μπαλτά ενσωματώνεται στο σχέδιο νόμου για την τριτοβάθμια και τις άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης, το οποίο έχουν ήδη ενώπιόν τους οι τρεις πολιτικοί λειτουργοί. Το περιεχόμενό του επαναφέρει τη δημοκρατική αυτοδιοίκηση και καταργεί την ολιγαρχία στα ΑΕΙ. Γι’ αυτό ο Μπαλτάς συγκέντρωσε τη μήνιν των εκφραστών της, γι’ αυτό η κοινοβουλευτική συντήρηση, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την ανάγκη των ψήφων της, προέβαλε απόλυτο βέτο. Αμέσως τώρα στη Βουλή από τη νέα δεδηλωμένη πλειοψηφία.

Δύο ένθετες παρατηρήσεις:

• Πολύς λόγος εσχάτως για τη συνένωση των «συνιστωσών» της «Κεντροαριστεράς», του «Κέντρου», της «ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας» κ.λπ. Αδικος κόπος. Σύμφωνα με όλες τις κοινωνιολογικές εκλογικές έρευνες, ο πολιτικός και κοινωνικός αυτός χώρος καλύπτεται πλέον πλήρως από τον ΣΥΡΙΖΑ.
• Αναμφιβόλως ιστορικό κόμμα η Νέα Δημοκρατία και εναλλακτική πρόταση, με «ταξικό» πάντα πρόσημο, κυβερνητικής εξουσίας. Μήπως θα έπρεπε, εκτός από τα πρόσωπα, να διερευνήσει ενδελεχώς την απόλυτη αδυναμία της να συνομιλήσει πολιτικά και κοινωνικά με τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τους νέους;

Ας μου επιτραπεί να κλείσω με ειδική αναφορά στη δεύτερη, εδώ και είκοσι χρόνια, πατρίδα μου, τη Λέσβο, έδρα του Πανεπιστημίου μας.

Οι πρόσφατες βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν εκεί υπό το κράτος δύο ειδικών, άκρως δυσχερών συγκυριών.

• Της υποδοχής και αποδοχής χιλιάδων αδελφών μας προσφύγων και μεταναστών στο νησί.
• Του γεγονότος ότι ο μοναδικός, κορυφαίος γιατρός, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ αποχώρησε και συνέπραξε προ των εκλογών με άλλο κόμμα.

Με βάση τα ανωτέρω η εκλογική πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ στη Λέσβο αποκτά μοναδική ιστορικότητα. Οι δεσμοί του ΣΥΡΙΖΑ επομένως με τα λαϊκά, μεσαία και φτωχά στρώματα παραμένουν και στη Λέσβο ακατάλυτοι.

* καθηγητής της Πολιτικής Κοινωνιολογίας, πρώην αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Αιγαίου