efsyn.gr , Γιώργος Σταματόπουλος
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Υπάρχουν ακόμη γύρω μας, στην ελληνική επικράτεια, τραυματισμένες ψυχές αλλά αγέρωχες, θρυμματισμένες ελπίδες που εξακολουθούν όμως να αιωρούνται στον αστικό χώρο, στη ζώνη της δρυός, στο αλπικό τοπίο της χώρας. Ενα χαμόγελο ειρήνης ο μέσα τους κόσμος, ένα κόσμημα στην αιωνιότητα η θέση του σώματός τους. Παθιασμένοι από τον έρωτά τους με την υπέρβαση των δήθεν, της υποκρισίας, του βολέματος.

Ιδού, συμμετέχουν στο ταρατατζούμ των εκλογών, νηφάλιοι και αθώοι, πείσμονες εντούτοις και αποφασιστικοί· άλλοι συνοδοιπόροι τους κουράστηκαν, απογοητεύτηκαν, απέχουν. Ολοι μαζί συνιστούν την πολιτεία των ελάχιστων, που προτιμάνε τη γαλήνη της ψυχής και τη διατήρηση της αξιοπρέπειας. Να τοι. Ομορφοι, ήσυχοι, χαμογελαστοί· ορχηστές του κύκλιου χορού, μονότονου αλλά μεταρσιωτικού. Τι άλλο είναι η μύηση (στην ανεξαρτησία και ελευθερία);

Ανθεκτικοί στη γελοιότητα και σε ρητορικές -ριζοσπαστικές τάχα- πομφόλυγες, εραστές της αστικής ομίχλης, ευωδιάζουν, πάλλονται από την αγροτική γη της χώρας. Δεν συναινούν στο τίποτα ή στην άγρια αλλοίωση της πολιτικής πραγματικότητας. Ακροβατούν στη μεθόριο του πολιτισμού, σεβόμενοι την αντίθετη γνώμη και άποψη.

Στέλνουν χαιρετισμούς απ’ όλη την Ελλάδα: φιλικούς, συντροφικούς, χαρμόσυνους· είναι οι τελευταίοι εναπομείναντες εραστές του σοσιαλιστικού μετασχηματισμού της κοινωνίας μόνοι κι έρμοι (όχι και τόσο…) αλλά ακέραιοι. Το μυαλό τους είναι στο σώμα τους, δεν το ‘χει αποσπάσει ο μαγνήτης της εξουσίας.

Πού πάνε, όμως, χωρίς εναλλαχτικό σχέδιο; Ολα κι όλα, άμα δεν έχεις εναλλαχτικό σχέδιο για την οικονομία είσαι για τα σίδερα, για τα παλαμάρια, για τ’ ακόνια, για τα πανηγύρια. Πού πάτε, ρε σύντροφοι, του άστεος και των ορέων χωρίς εναλλαχτικό σχέδιο; Τίποτα δεν μάθατε από την εξάμηνη διαπραγμάτευση της πρώτης φορά αριστερής μας κυβέρνησης; Τίποτα δεν ακούσατε για τον θάνατο του Θεού (των ιδεών);

Στην Ευρωπαϊκή μας Ενωση λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, έχουμε επιτύχει την κατασκευή της συναίνεσης (Νόαμ Τσόμσκι), όποιος δεν στοιχίζεται ή όποιος δεν στοιχίζεται καλά τον παίρνει ο διάολος, δεν το έχετε ακόμη συνειδητοποιήσει; Μα τι λέτε; Η αριστερή κυβέρνηση όχι μόνο το συνειδητοποίησε αλλά το ‘κανε και λάβαρό της, σας παρακαλώ, μη μάς υποτιμάτε…

Και όμως, υπήρξαν άνθρωποι που μετείχαν σ’ αυτήν την κυβέρνηση και αρνήθηκαν να στοιχηθούν, αρνήθηκαν αξιώματα και απολαβές (χρήμα, δόξα, αναγνώριση και λοιπά). Αυτό δείχνει τουλάχιστον συνέπεια πράξεων και αρχών, ουδείς μπορεί να το αμφισβητήσει, ή να το υποβαθμίσει. Θα μπορούσαν να μπουν στη γραμμή και άρα στις λίστες, να γίνουν βουλευτές, υπουργοί, διοικητές ανώτατων οργανισμών. Αμφιβάλλει κανείς;

Δεν κρίνουμε προσωπικότητες, κρίνουμε πράξεις. Εξάλλου μέσα στους αρνητές αυτούς αξιωμάτων υπάρχει μια προσωπικότητα που είναι σαν υπερωκεάνιο στη λίμνη Ιωαννίνων…

Κάποτε, σύντομα, θα βρει τους ωκεανούς της… Λένε ότι το ρεύμα παρασύρει: φανατικούς, αδαείς, αργόσχολους, καιροσκόπους, τυχοδιώκτες και λοιπούς. Αμα είναι ορμητικό, παρασύρει τα πάντα (είναι;), αν είναι χλιαρό, εύκολα εκτρέπεται ή ανακόπτεται.

Είναι πάντως οι εκλογές μια ευκαιρία να γίνει σε όλους γνωστό πόσο ελαττωματική και ψευδής είναι η αντιπροσωπευτική δημοκρατία μας, στην οποία ομνύουμε άπαντες (σχεδόν). Εντάξει, υπάρχουν και καλές ψήφοι.