Με επιρροές από Active Member, One Drop, Gladiators και Black Uhuru, το Κακό Συναπάντημα ξεκίνησε τη δεκαπεντάχρονη πορεία του το 2001 από τη Θεσσαλονίκη. Στην πορεία έγινε μια οκταμελής μπάντα που λειτουργεί αυτοοργανωμένα και αντιιεραρχικά, δείχνοντας έναν διαφορετικό τελείως τρόπο παραγωγής μουσικής.
Μακριά από εταιρείες και διαμεσολαβητές, με επίμονη δουλειά και προσπάθεια, έχει καταφέρει σε όλη την πορεία του να θίξει με αιχμηρό πολλές φορές τρόπο πτυχές των κοινωνικών προβλημάτων της σύγχρονης κοινωνίας.
Μόλις κυκλοφόρησε ένα concept άλμπουμ με την ονομασία «Babylon / reggae against the machine». «Είναι ένα concept άλμπουμ με ενιαία αισθητική που δεν περίμενε ο κόσμος να βγει. Νιώσαμε την ανάγκη ότι κάποια θέματα πρέπει να ειπωθούν άμεσα στον κόσμο χωρίς καθυστέρηση, το επιβάλλουν οι συνθήκες».
Το Κακό Συναπάντημα είναι μέρος της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής, παίρνοντας ξεκάθαρη θέση ενάντια στη μουσική βιομηχανία. «Το ανεξάρτητο μουσικό κίνημα το τελευταίο διάστημα έχει γιγαντωθεί και αυτό είναι ελπιδοφόρο. Εμείς από την πλευρά μας προτείνουμε ένα εναλλακτικό μοντέλο για τη δημιουργία μουσικής χωρίς τους περιορισμούς των εταιρειών, στην κατεύθυνση της ελεύθερης καλλιτεχνικής έκφρασης».
Οταν η συζήτηση έφτασε στα πνευματικά δικαιώματα, είπαν πως «η ρέγκε έχει να κάνει με την κοινοκτημοσύνη των ιδεών» και πως οι ίδιοι τάσσονται απέναντι στη λογική της ΑΕΠΙ. Μας εξήγησαν ότι δεν υπάρχει μουσική που να έχει βγει από παρθενογένεση, «όλοι έχουν τις επιρροές τους». Στη δεκαπεντάχρονη πορεία του το συγκρότημα έχει χαρακτηριστεί για την κυριαρχία του ελληνικού στίχου στα τραγούδια του, παρόλο που το επόμενο άλμπουμ που ετοιμάζουν θα είναι στα αγγλικά, «αν ένας δίσκος ταξιδέψει και με τα λίγα αγγλικά που ξέρουμε θα ήταν πολύ ελπιδοφόρο».
Το μεγαλύτερο κατηγορώ από το Κακό Συναπάντημα έχει να κάνει με τον ρατσισμό και τους φασίστες. «Συμμετέχουμε στα αντιρατσιστικά φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης, χρόνια τώρα είμαστε μέρος του αντιρατσιστικού κινήματος. Δεν υπάρχει τίποτα πιο λογικό για έναν άνθρωπο που θέλει να λέγεται πολιτισμένος από το να είναι αντιφασίστας».
Τονίζουν χαρακτηριστικά πως «η απώλεια του Παύλου Φύσα μας ταρακούνησε. Νιώσαμε την ανάγκη και ανταποκριθήκαμε στο κάλεσμα που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα για στήριξη της οικογένειας και των φίλων του Παύλου, συμμετέχοντας στη μεγάλη συναυλία που πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Συντάγματος».
Αισθάνονται να ασφυκτιούν από το σύγχρονο περιβάλλον της πόλης, την αστική δόμηση και τον τρόπο ζωής που συνεπάγεται. «Μας έχουν δημιουργηθεί τάσεις φυγής προς την ύπαιθρο. Προσδοκούμε την κοινότητα, στην πόλη μάς είναι πολύ δύσκολο να κοινωνικοποιηθούμε, σε απομακρύνει και σε απομονώνει».
Στα τραγούδια τους βάλλουν ενάντια στον καπιταλισμό και την καταναλωτική λογική που επικρατεί. O Northical μας είπε ότι «οι τράπεζες ποτέ δεν θα μεριμνήσουν για τους ανθρώπους και τις ανάγκες τους, παρά μόνο για το κέρδος, όλα τα άλλα είναι διαφημίσεις».
Εχουν καταγγείλει την προϊούσα ηδονική παράλυση της προ μνημονίου εποχής. Είναι ενδεικτικός ένας στίχος από ένα τραγούδι που χαρακτηρίζει τις μετοχές «του κράτους τα ναρκωτικά». «Το παλιό Greek Dream έχει τελειώσει, τώρα ετοιμάζεται να πλασαριστεί το καινούργιο. Πιθανόν από το τίποτα του τώρα θα προσπαθήσουν να πείσουν τον κόσμο για ένα φτωχό κάτι».
Μία ακόμα αγωνία για το Κακό Συναπάντημα είναι τα μεταναστευτικά κύματα προς το εξωτερικό. «Βλέπαμε όλους τους φίλους μας να φεύγουν μετανάστες (κάποιοι δεν τους λένε μετανάστες, αλλά Ευρωπαίους πολίτες) και είναι ένα από τα θέματα που πραγματεύεται κι ο δίσκος “Children” (2014). Ονειρευτήκαμε πολλά μαζί με άτομα που τώρα βρίσκονται στο εξωτερικό λόγω της κρίσης. Αν δεν έχουμε παρέα, δεν θα μπορέσουμε να πραγματοποιήσουμε μεγάλα πράγματα».
Σε έναν άλλο στίχο λένε «…να ψεκάζουν τα μυαλά μας τα ζιζάνια». Τους ρωτήσαμε ποιοι τα ψεκάζουν και μας είπαν «οτιδήποτε προσπαθεί να περιορίσει την ελεύθερη σκέψη και έκφραση. Στους δρόμους η αστυνομία, τα κυρίαρχα ΜΜΕ και εν γένει αυτό το φαύλο σύστημα». Για το προηγούμενο διάστημα μιλήσανε μέσα από ένα χαρακτηριστικό τραγούδι για το «τρομοκράτος» και στάθηκαν απέναντι στην καταστολή. Εξίσου τους έχει προβληματίσει το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και έχουν γράψει τραγούδια για την υπεράσπισή της.
Είναι πεπεισμένοι πως μόνο με τη συνεχή διεκδίκηση δικαιωμάτων και ελευθεριών από όλο τον κόσμο μπορεί να υπάρξει πρόοδος. «Πρέπει να υπάρχει ακομπλεξάριστη έκφραση και να μην καταβάλει ο φόβος του πολίτες. Ολοι μας πρέπει να στεκόμαστε κοντά σε κινήσεις πολιτών για τις ελευθερίες και τα δικαιώματα και να τις στηρίζουμε έμπρακτα». Ενα θέμα που έχει απασχολήσει έντονα το συγκρότημα είναι οι ένοπλες δυνάμεις και ειδικά ο στρατός, παραμένοντας πιστοί στην παράδοση της ρέγκε μουσικής και του αντιπολεμικού κινήματος. «Δεν θα έπρεπε να είναι υποχρεωτική η στρατιωτική θητεία. Ο κάθε άνθρωπος θέτει τα όριά του και πολλών τα όρια τελειώνουν εκεί που ξεκινάει ο στρατός. Οι στρατοί γεννάνε τον πόλεμο».
Το Κακό Συναπάντημα στέκεται αλληλέγγυο σε κάθε άτομο που αντιστέκεται σε αυτόν τον κακοποιό θεσμό, είτε είναι ολικός αρνητής στράτευσης είτε αντιρρησίας συνείδησης. Στο τέλος αυτής της ενδιαφέρουσας κουβέντας που είχαμε μιλήσανε για την ανάγκη της πολιτικής έκφρασης μέσα από τη μουσική. «Η εποχή χρειάζεται πολιτικό-κοινωνικό στίχο και παρέμβαση σε όλα τα επίπεδα πιο πολύ από ποτέ» τόνισαν εμφατικά.
