2009: Η Δεξιά, έντρομη μπροστά στην επερχόμενη δημοσιονομική εκτροπή, παραδίδει στην υποταγμένη, δήθεν μεταρρυθμιστική και εκσυγχρονιστική, Σοσιαλδημοκρατία. Αρχίζει σχεδιασμένη, μεθοδευμένη και συστηματική εκστρατεία δυσφήμησης των δημοσίων πανεπιστημίων και των λειτουργών τους. Από πλευράς ημερήσιου Τύπου πρωταγωνιστούν η παραδοσιακή πρωινή εκφραστής των συμφερόντων της μεγαλοαστικής τάξης, η μεσημεριανή δημοσιογραφική «ναυαρχίδα» της μεταλλαγμένης σοσιαλδημοκρατίας και η επίσης μεσημεριανή συνάδελφός της, τυπικό δείγμα της τριγωνικής σχέσης μέσα ενημέρωσης, οικονομική ολιγαρχία, πολιτικό σύστημα.
2011: Ψηφίζεται ο νόμος Διαμαντοπούλου με απόλυτη σύμπνοια συντηρητικών, ολιγαρχικών, σοσιαλδημοκρατών και Ακρας Δεξιάς. Προφανώς αν εκπροσωπούνταν τότε η Χρυσή Αυγή, θα υπερψήφιζε και αυτή με ιδιαίτερη ικανοποίηση. Η «ευρεία αυτή κοινοβουλευτική πλειοψηφία» θρυμματίστηκε κυριολεκτικά σε όλες τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις.
Η αυτοδιοίκηση και η δημοκρατία στο Πανεπιστήμιο καταργούνται. Θεσμοθετούνται, μεταξύ άλλων εκφυλιστικών ρυθμίσεων, τα «συμβούλια ιδρύματος» ως πέμπτη φάλαγγα της κρατικής παρέμβασης και επιβολής στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Ως γνωστόν, ανέλαβαν έκτοτε αυθεντικά και μέχρι σήμερα το καθήκον της εκάστοτε πρόσκλησης – εισβολής των αστυνομικών δυνάμεων.
2011 – 2012: Η ακαδημαϊκή κοινότητα στις καλύτερες ιστορικά στιγμές της παρεμποδίζει σε όλα τα ιδρύματα, με ειρηνικά μέσα, τις εκλογές των εσωτερικών μελών των «συμβουλίων».
2012: Ψηφίζεται ο νόμος Αρβανιτόπουλου. Η τότε πολιτική διοίκηση του υπουργείου Παιδείας καταγράφεται πλέον στην ιστορία ως ο εμπνευστής της «ηλεκτρονικής ψηφοφορίας» στις πανεπιστημιακές εκλογικές διαδικασίες. Ψηφοφορίας, δηλαδή, παγκοίνως αμφισβητούμενης για τη γνησιότητά της. Η τετραετής θητεία των πρυτάνεων επαναφέρεται, ώστε οι περισσότεροι εξ αυτών, όχι όλοι ασφαλώς, να καταστούν συνεργοί στην «απρόσκοπτη» εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου.
25/1/2015: Ο ελληνικός λαός ψηφίζει σαρωτικά για πολιτική και κοινωνική αλλαγή.
27/1/2015: Ορκίζεται υπουργός Παιδείας ο καθηγητής Αριστείδης Μπαλτάς.
8/2/2015: Ο νέος πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας εντάσσει στο περιεκτικό κείμενο των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης και την κατάργηση των «συμβουλίων ιδρύματος» στα Πανεπιστήμια. Ο νέος υπουργός Παιδείας, αναφερόμενος στους νόμους Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου, κάνει λόγο για την «απόλυτη καταστροφή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης».
9/4/2015: Ο Αριστείδης Μπαλτάς σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» προαναγγέλλει βασικά σημεία της επικείμενης νομοθετικής ρύθμισης.
16/4/2015: Ο Αριστείδης Μπαλτάς και σύσσωμη η πολιτική διοίκηση του υπουργείου Παιδείας ανακοινώνουν τις βασικές διατάξεις του πολυνομοσχεδίου για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
Με αυτές αποκαθίστανται πλήρως η αυτοδιοίκηση, η δημοκρατία και η βαναύσως τρωθείσα αξιοκρατία στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.
Μεταξύ άλλων, καταργούνται τα περιβόητα «συμβούλια ιδρύματος», «επιτέλους, τέλος» όπως έγραψε ο εκλεκτός συνάδελφος, πρώην πρύτανης του ΕΜΠ Νίκος Μαρκάτος («Αυγή», 28/3/2015), επαναφέρεται η ακαδημαϊκή αριστεία, αξιοπρέπεια και διαφάνεια στις διαδικασίες εκλογής και εξέλιξης καθηγητών, αποκαθίσταται η φοιτητική και υπαλληλική συμμετοχή στις εκλογές των μονοπρόσωπων οργάνων αλλά και στη λειτουργία των συλλογικών οργάνων διοίκησης και επαναφέρεται το πανεπιστημιακό άσυλο, ως συμβολισμός της πανταχόθεν ελεύθερης και αβίαστης λειτουργίας των Πανεπιστημίων.
Οι εφοπλιστές και μεγαλοεπιχειρηματίες των «συμβουλίων» ας επιστρέψουν στα εφοπλιστικά και επιχειρηματικά τους καθήκοντα επενδύοντας στην σε ύφεση ευρισκόμενη οικονομία και φροντίζοντας να είναι συνεπείς στις φορολογικές τους υποχρεώσεις απέναντι στη χειμαζόμενη ελληνική κοινωνία.
Οι εκ των εξωτερικών μελών διαπρεπείς συνάδελφοι ας συμπράξουν, εφόσον το επιθυμούν, ανιδιοτελώς στην προπτυχιακή και μεταπτυχιακή εκπαιδευτική και ερευνητική προσπάθεια των ΑΕΙ και ας ξεχάσουν τις χίμαιρες της αφ’ υψηλού διοίκησης. Καλό ταξίδι επιστροφής στα οικεία ιδρύματα για όσους δεν συμμετείχαν μέσω τηλεδιάσκεψης.
Ας μου επιτραπούν τρεις ακροτελεύτιες παρατηρήσεις:
• Μεταξύ των συναδέλφων πρυτάνεων διέκρινα σχετική δυσαρέσκεια απέναντι στη νομοθετική πρωτοβουλία κατά την πρόσφατη σύνοδό τους στα Χανιά. Με προκαλούν όμως να πω ότι οι πλείστοι εξ αυτών, όχι όλοι, αποδέχτηκαν να «εκλεγούν», μετά από εκλογικό αποκλεισμό διά των «συμβουλίων» πανάξιων συναδέλφων τους στη βάση ιδεολογικών και πολιτικών σκοπιμοτήτων.
• Το Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε προσφάτως τις προσφυγές όλων των Πανεπιστημίων αλλά και δεκαοκτώ κορυφαίων συναδέλφων του Πανεπιστημίου Αιγαίου κατά των παρελθουσών νομοθετικών ρυθμίσεων και πράξεων. Η νομική επιστήμη και βιβλιογραφία θα ασχοληθούν προσεχώς με την έωλη επιχειρηματολογία των αποφάσεων και ειδικότερα της 519/2015 και 520/2015. Ας είναι όμως. Στο πολιτικό μας σύστημα η λαϊκή κυριαρχία δύναται να ανατρέπει επί της ουσίας και νομολογίες ανωτάτων δικαστηρίων, ορθές ή προδήλως εσφαλμένες.
• Μια πρώτη συμβολή στον μεσοπρόθεσμο διάλογο για το νέο εν συνόλω θεσμικό πλαίσιο: Αγαπητέ υπουργέ Παιδείας και διακεκριμένε συνάδελφε, μετά την αποκατάσταση της πλήρους αυτοδιοίκησης, δημοκρατίας και αξιοκρατίας στα ΑΕΙ με βάση τις προτάσεις και πρωτοβουλίες σου, δεν χρειάζονται συμβουλευτικά μονοπρόσωπα ή πολυπρόσωπα όργανα. Αλλά έχουμε τον καιρό να επανέλθουμε.
*καθηγητής Πολιτικής Κοινωνιολογίας, πρώην αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Αιγαίου
-320x213.jpg)
