«Φυσικά, ο πήχης έχει χαμηλώσει και κανείς δεν μιλάει για συμφωνία, αλλά για επίτευξη σημαντικής προόδου…», επισημαίνει ο ανταποκριτής της «Εφ.Συν.» στις Βρυξέλλες Κώστας Μοσχονάς (21/4). Για να προσθέσει την επομένη, χθες δηλαδή, ότι «ανώτατος αξιωματούχος της ευρωζώνης διαπίστωσε επιτάχυνση της διαδικασίας και αισθητή ανάπτυξη μιας δυναμικής, αν και “βρισκόμαστε ακόμη μακριά από την επίτευξη συμφωνίας”»…
Μάλιστα! Κάπως έτσι κινείται το βαρύ όχημα των διαπραγματεύσεων: ανάμεσα σε ναι μεν, αλλά, όμως, εφόσον, ωστόσο, ίσως… συνδέσμους, επιρρήματα, προθέσεις… που θα κατέληγαν τον Μάρτιο, για να μετατεθούν στον Απρίλιο, με απόσπαση στον Μάιο… πιθανότατα μέχρι τα τέλη Ιουνίου, μεταξύ τακτικών και εκτάκτων… Euro Group, Brussels Group, Euro Working Group και άλλων γκρουπ, και ό,τι καταλάβαμε, καταλάβαμε με… νεύρα τεταμένα (κάτι τρέχον πολιτικό προσπαθούσα να εξηγήσω σε φίλη και με διέκοψε με το απίθανο: «Μια στιγμή, να πάρω ένα λεξοτανίλ…». Το νόμισα πλάκα, κάτι σαν σχήμα λόγου προς έμφαση, όμως άνοιξε την τσάντα της, ανέσυρε το χάπι και το κατάπιε!).
Το ποια είναι αυτή η «αισθητή ανάπτυξη μιας δυναμικής» αποτυπώνεται, νομίζω, με ευκρινή… ασάφεια στον τρόπο που «ανασκεύασε» ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δήλωση (σε εφημερίδα) του προέδρου της Επιτροπής Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Είπε ο κ. Γιούνκερ: «Περιμένω να μας πει η ελληνική κυβέρνηση εγκαίρως τι συμβαίνει. Χρειαζόμαστε σαφήνεια και δεν την έχουμε. Εν τω μεταξύ, έχασα την υπομονή μου. Τώρα την ξανακέρδισα και δεν θέλω να την ξαναχάσω…». Και η «ανασκευή» του εκπροσώπου: «Διευκρίνισε ότι η συνέντευξη (Γιούνκερ) δόθηκε πριν από μία εβδομάδα…», όπερ σημαίνει ότι… μάλλον την απέσυραν τα γεγονότα∙ άλλο πριν από μία εβδομάδα, άλλο τώρα…
Ετσι άλλωστε, μέσα από ελιγμούς, ταλαντεύσεις και παλινδρομήσεις γίνονται πάντα οι διαπραγματεύσεις. Αρκεί ο εν αμύνη διαπραγματευόμενος να έχει σχέδιο, έρμα και ερείσματα∙ άλλο ελίσσομαι, άλλο λέω-ξελέω…
