Ο εφιάλτης είναι παρελθόν. Να ονειρεύονται μια καλύτερη ζωή με αξιοπρέπεια και ελευθερία μπορούν πλέον οι βασανισμένοι μετανάστες, που η κυβέρνηση Σαμαρά κρατούσε έγκλειστους στις άθλιες συνθήκες των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Μόλις 140 από τους συνολικά 500 έχουν απομείνει πλέον στο Κέντρο Κράτησης της Ξάνθης, απ’ όπου απελευθερώνονται καθημερινά περίπου 40 άτομα και το περασμένο Σάββατο πραγματοποιήθηκε μεγάλη συγκέντρωση συμπαράστασης από αλληλέγγυους.
Δεκάδες ευαισθητοποιημένοι πολίτες από τον Εβρο και τη Θεσσαλονίκη συγκεντρώθηκαν στην κεντρική πλατεία της Ξάνθης και στη συνέχεια πραγματοποίησαν πορεία προς το στρατόπεδο κράτησης, με κεντρικό σύνθημα «Ούτε στην Ξάνθη ούτε πουθενά, να γκρεμίσουμε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών». Σε κλίμα ενθουσιασμού οι μετανάστες τούς υποδέχτηκαν με χειροκροτήματα και επευφημίες στο προαύλιο όπου συναντήθηκαν με τους διαδηλωτές. Οι κρατούμενοι τους ευχαρίστησαν ενώ ορισμένοι φώναξαν συνθήματα εναντίον του τέως πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά.
Παρών και ο αστυνομικός διευθυντής Ξάνθης Γιώργος Γκοδοσίδης, ο οποίος -σε συνεννόηση με τους αλληλέγγυους πολίτες- διευκόλυνε μια αντιπροσωπεία να παραδώσει ρούχα και είδη πρώτης ανάγκης για τους κρατουμένους. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που σκέφτηκαν τι συνέβαινε σε λίγο παλαιότερες παρόμοιες συγκεντρώσεις αλληλεγγύης και ποια ήταν η αντιμετώπιση της αστυνομίας…
Την ίδια μέρα, λίγες ώρες αργότερα, άλλοι 40 μετανάστες του στρατοπέδου της Ξάνθης απελευθερώθηκαν και ταξίδεψαν για την Αθήνα με εισιτήρια του ΟΣΕ.
Τα Κέντρα Κράτησης Μεταναστών ήταν ένα διεθνές αίσχος που λειτούργησε με τη σφραγίδα της μνημονιακής κυβέρνησης και την επιμέλεια υπουργών, όπως οι κύριοι Κικίλιας και Δένδιας. Κρατούμενοι που διαβιούσαν κάτω από άθλιες συνθήκες σε παλαιά στρατόπεδα, τα οποία μετατράπηκαν σε ιδιότυπες φυλακές. Ταλαίπωροι άνθρωποι που προέρχονται από το Ιράκ, το Ιράν, τη Συρία και το Αφγανιστάν κι έθεσαν τις ζωές τους σε κίνδυνο με την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, αλλά συνελήφθησαν στην Ελλάδα και κλείστηκαν εκεί επειδή… δεν είχαν χαρτιά!
Κι αυτά σε ένα -υποτίθεται- κράτος δικαίου, όπου η παράνομη είσοδος στη χώρα είναι πλημμέλημα ελαφράς μορφής και δεν δικαιολογείται η κράτηση, αλλά αυτοί έμεναν αιχμάλωτοι για μήνες. Είναι χαρακτηριστικές οι εκθέσεις αυτοψίας που συντάχθηκαν κατά καιρούς και περιγράφουν τις απάνθρωπες συνθήκες κράτησης, με τις ίδιες τις δημόσιες υπηρεσίες να διαπιστώνουν έλλειψη χώρων υγιεινής, έλλειψη παροχής πόσιμου νερού, χώρους ακατάλληλους κι εκτεθειμένους στις καιρικές συνθήκες.
