Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης
Προσθήκη του efsyn.gr στην Google

Φρόνιμον ονόμαζαν οι σύγχρονοι του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη τον πολιτικόν, αυτόν που ήταν ταυτοχρόνως ταχύς και εύστοχος, που κοιτάζει, την ίδια ακριβώς ώρα, μπροστά και πίσω (άμα πρόσσω και οπίσσω)· να έχει δηλαδή την πείρα του παρελθόντος ώστε να μαντεύει το μέλλον και να μπορεί να συγκρίνει τους δύο αυτούς χρόνους.

Το παρελθόν το γνωρίζει τούτη η κυβέρνηση· αυτό από μόνο του δεν αρκεί για να καθορίσει τις κινήσεις της. Σθένος τής χρειάζεται και ικανότητα βεβαίως να κρίνει και να συγκρίνει, να αποφασίζει και να προχωρεί. Νους και σθένος λοιπόν ώστε να απομακρυνθεί ο κίνδυνος να χαρακτηριστεί κατεργάρα κυβέρνηση, εξυπνακίζουσα και φλύαρη. Τούτη η κυβέρνηση οφείλει να αντιστρέψει το δυσμενές κλίμα και την ασφυκτική οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει και έτσι να επικρατήσει και να θριαμβεύσει απέναντι σε ανώτερους και δυνατότερους -οικονομικά- εταίρους (θεσμικά, ακόμη, πολιτισμικά κτλ.).

Η νεανική ορμή οφείλει να συναντηθεί με την εμπειρία σοφών γερόντων ώστε να συγκροτηθεί μια πεπηγμένη προοπτική, απείρως πιο διευρυμένη από τις πομφόλυγες που εκστομίζουν στο τηλεοπτικό γυαλί υψηλά (sic) στελέχη της. Υπάρχουν, όμως, σοφοί γέροντες; Επιπροσθέτως: υφίσταται η ορμή των νέων; Μπορούν να συναντηθούν ο Προμηθέας και ο Επιμηθέας; Μπορούν μέσα από όλα αυτά να προκύψουν η σύνεση και η αποφασιστικότητα; Να αδραχτεί ο φευγαλέος καιρός; Να ελιχθεί υπέρ της εντολής του λαού; Να μην παρασυρθεί από το άτεγκτον φοβισμένων και δειλών Ευρωπαίων ηγετών; Να αποκοπεί από την αναποτελεσματικότητα;

Κέρδος της θα είναι όλα τούτα· κέρδος! Αλλά, είπαμε: χρειάζεται τα τεχνάσματα και τον καιρό (το άρπαγμα της ευκαιρίας), δεν είναι δα και δύσκολο. Αρκεί να θυμηθεί το αριστερό ήθος, την επαφή με την κοινωνία και την πραγματικότητα, το αξιακό της υπόστρωμα, τη δημοκρατία.

Να που ερχόμαστε πάλι στα ίδια. Υπάρχει αυτή η Αριστερά των αγώνων, του ήθους, της ειλικρίνειας, της αξιοκρατίας, της ισηγορίας; Σαν πολλή σύγχυση να κάνει βόλτες σε τινά υπουργικά στελέχη και σαν να μην τα λένε και τόσο καλά (σαν κάτι να αναμασάνε χωρίς δυνατότητα κατάποσης). Κοντά στα άλλα παγιώνονται στα τηλεοπτικά παράθυρα οι εμφανίσεις κάποιων ησσόνων στελεχών, που παίρνουν πόζα, μπόλικη ειρωνεία και από επιχειρήματα μηδέν· κάτι τετριμμένα, θεωρητικά και ευπαθή, που δεν αντέχουν στην πείρα των παλιών «αντιπάλων», οι οποίοι ενίοτε τους προσγειώνουν άγαρμπα στον ρεαλισμό και στα αυτονόητα.

Ας συνέλθουν άπαντες. Εχουν τόσα πολλά στο πλευρό τους που η κοινωνία αφειδώς τους εφοδιάζει. Κυρίως έχουν την Ιστορία μαζί τους· ας μη φανούν τόσο υπερήφανοι ώστε να μη δεχτούν την ιστορική-κοινωνική βοήθεια. Στα καφενεία της Αθήνας, στα μπαρ και στις κωμοπόλεις έχουν αρχίσει τα ανθυπομειδιάματα. Και αυτό είναι ό,τι χειρότερο, η υποστηρικτική δηλαδή απίσχνανση, στέλνει σοβαρά μηνύματα. Στην Ελλάδα -λέει ο πρωθυπουργός- ο ελληνικός λαός ψήφισε, εξέλεξε κυβέρνηση να κυβερνά και βουλευτές να νομοθετούν. Ε, ας το πράξουν. Ας προβοκάρουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες και τα μίντια, ας ενσπείρουν τεχνητό πολιτικό και οικονομικό πανικό. Μείνετε ψύχραιμοι, συνιστά ο κ. Τσίπρας. (Παρα)μένουμε. Και μετά;