Ενα όνομα, μια ιστορία ολόκληρη. Τουλάχιστον όσον αφορά τον πάντα γοητευτικό λόγο του Αύγουστου Κορτώ.
Η Κατερίνα, το Κατερινάκι του, είναι η μητέρα του. Πήρε κάποτε τη θαρραλέα απόφαση να κλείσει τη ζωή της σ’ ένα βιβλίο.
Και ο Γιώργος Νανούρης είπε να της δώσει ακόμα περισσότερο αέρα και να την «πετάξει» στο σώμα της Λένας Παπαληγούρα. Βαρύ φορτίο για την ταλαντούχο ηθοποιό.
Μεγάλο το ρίσκο και για τον Νανούρη να δώσει το πάντα ευαίσθητο σκηνοθετικό ύφος του στην ωμή αλήθεια μιας ηρωίδας μανιοκαταθλιπτικής, οριακής, ασυμβίβαστης και ανένταχτης.
«Το ρήμα τρελαίνομαι είναι χειρότερο απ’ το ρήμα πεθαίνω», φωνάζει η Κατερίνα με τη φωνή της Λένας που έχουν γίνει ένα πια.
Ο τρόπος που αυτό το κορίτσι, η Παπαληγούρα, ακουμπά την ψυχή της πάνω στην ηρωίδα της σε κάνει να θες να ακούσεις ακόμα κι αυτά που δεν σε «συμφέρουν».
Γι’ αυτό και η ερμηνεία της συγκαταλέγεται στις πιο αληθινές της χρονιάς.
Ο Νανούρης αποδεικνύει πως ξέρει καλά να χειρίζεται αληθινά κείμενα.
Την «ακούς» τη σκηνοθεσία του στο «Θησείον» (κάθε Δευτέρα και Παρασκευή).
Και πόσο περήφανος πρέπει να είναι ο Κορτώ γι’ αυτό το έργο; Εδώ είμαστε εμείς ως θεατές.
Δεν ξέρω να πω γιατί η ζωή αυτής της γυναίκας, βουτηγμένη στα χάπια, την κατάθλιψη και την άρρωστη εσωστρέφεια, με τραγικό φινάλε τη βροντερή αυτοκτονία της, μπορεί να φτιάξει γέφυρα επικοινωνίας με το κοινό.
Ξέρω ότι βγαίνεις «άλλος», βρε αδερφέ, απ’ το θέατρο. Και σου αρέσει αυτή η αλλαγή…
