Μπορεί να πέρασαν τα δύο τελευταία παιχνίδια του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα και να απέχουν 21 μέρες, ωστόσο υπάρχει κάτι κοινό που τα συνδέει! Είναι τα πιο παραγωγικά ματς των «ερυθρολεύκων» αφού στον αγώνα της 9ης Νοεμβρίου με τον Πανθρακικό στο «Καραϊσκάκη» έφτασαν στη νίκη με 5-1 ενώ στο χθεσινό επικράτησαν εκτός έδρας της Κέρκυρας με 4-0!
Οσο κι αν μοιάζει και είναι οξύμωρο, ο Ολυμπιακός πέτυχε εννέα γκολ σε αυτά τα 180 λεπτά, με τον βασικό του σέντερ φορ Κώστα Μήτρογλου να συμμετέχει μόνο για ένα 15λεπτο και να έχει σημειώσει μόνον το ένα!
Εξι διαφορετικούς σκόρερ ανέδειξε η ομάδα του Μίτσελ όλο αυτό το διάστημα, με τον Τσόρι Ντομίνγκες να έχει πετύχει τρία γκολ (τα δύο με πέναλτι) και να σκοράρουν ακόμη ο Αυλωνίτης, ο Διαμαντάκος, ο Φουστέρ, ο Ελαμπντελαουί και ο Μπουχαλάκης!
Ξεκάθαρο το συμπέρασμα, ότι ο Ολυμπιακός μπορεί και χωρίς τον Μήτρογλου, για να μην υποστηρίξουμε την άποψη ότι τα καταφέρνει και… καλύτερα χωρίς τον παίκτη που πέρυσι τέτοια εποχή ήταν ο φόβος και ο τρόμος για κάθε αντίπαλη άμυνα.
Υπάρχει εξήγηση; Με τον Πανθρακικό, ο Μίτσελ χρησιμοποίησε τον Δημήτρη Διαμαντάκο στην κορυφή της επίθεσης, ενώ με την Κέρκυρα εμπιστεύτηκε τον Χόρχε Μπενίτες για να τον βάλει ξανά στο κόλπο μετά το διάστημα της αποχής του λόγω τραυματισμού.
Με πιο «ευέλικτους» επιθετικούς, λοιπόν, ο Ολυμπιακός αποκτά στην μπροστινή γραμμή του και κίνηση και ταχύτητα, στοιχεία που δεν του τα δίνει ο Μήτρογλου, ο οποίος είναι παίκτης περιοχής και περιμένει από τους συμπαίκτες του να του φέρουν την μπάλα στο κουτί για να μπορέσει να εκτελέσει. Ο Διαμαντάκος και ο Μπενίτες έχουν τον ρόλο του έκτου χαφ κατά το ισπανικό μοντέλο και αυτό δίνει τη δυνατότητα στους υπόλοιπους να βρίσκουν τα «ανοίγματα» που δημιουργούνται στην αντίπαλη άμυνα, όταν οι «προσωπικοί φρουροί» ακολουθούν τους Διαμαντάκο και Μπενίτες μακριά από τον χώρο της ευθύνης τους.
Τα δύο ματς με τον Πανθρακικό και την Κέρκυρα ίσως βέβαια να μην αποτελούν το πιο αξιόπιστο δείγμα, λόγω της χαμηλής δυναμικότητας και των δύο. Θα έχει λοιπόν ενδιαφέρον να δούμε αν ο Μίτσελ «ντουμπλάρει» τον Μήτρογλου με κάποιον από τους Διαμαντάκο ή Μπενίτες, όπως γινόταν και πέρυσι με τον Σαβιόλα. Του λείπει όπως φαίνεται του «πιστολέρο» ο «κασκαντέρ» που θα συγκεντρώσει πάνω του το ενδιαφέρον της αντίπαλης άμυνας και θα του δώσει τον χώρο να μπορέσει να κάνει τη δική του δουλειά. Γιατί όταν μένει ανάμεσα στους δύο κεντρικούς αμυντικούς, τότε η προσπάθειά του αποκτά πολύ μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας, πέρα από το γεγονός ότι βρίσκεται εκτός φόρμας και δεν διαθέτει πια τη ρέντα που είναι απαραίτητη σε κάθε σέντερ φορ!
