Τα καστανομαζέματα ξεκινούν στα μέσα Οκτωβρίου και τελειώνουν καλό Νοέμβρη.
Τόσα χρόνια έχουν περάσει κι ακόμα δεν βρέθηκε κάποιος να μας φωτίσει: Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν’ οι κάμποι; Μην είναι τ’ άσπαρτα ψηλά βουνά; Για ψηλά δεν ξέρω, αλλά όμορφα είναι σίγουρα, ειδικά τώρα το φθινόπωρο. Η γη ξυπνάει με την πρώτη σταγόνα της βροχής, η ανάσα του δάσους μπλέκει με τη μυρωδιά του ξύλου που καίγεται στο τζάκι και τα χρώματα στις φυλλωσιές των δέντρων μαγεύουν το βλέμμα. Απ’ αυτά τα δέντρα παίρνουν πολλά ορεινά χωριά το όνομά τους: Ελατού και Ελατοχώρι, Οξιά, Μηλιά, Καρυά, Καστανιά. Το τελευταίο νομίζω… προηγείται στη βαθμολογία και αυτόν τον καιρό έχει την τιμητική του με τα καστανομαζέματα. Από την Αρκαδία ώς την ορεινή Ναυπακτία, από την Ευρυτανία και την Αρτα… με τα Γιάννενα ώς τη Μακεδονία, αλλά και την Αγιάσο της Λέσβου, στήνεται αληθινό πανηγύρι, που ξεκινάει γύρω στα μέσα Οκτωβρίου και τελειώνει καλό Νοέμβρη. Σε πολλά χωριά τα καστανομαζέματα συνδυάζονται με τα «καζανέματα», την απόσταξη δηλαδή του τσίπουρου, που «ποτίζει» γλυκές και αλμυρές καστανολιχουδιές. Κι άμα βρεθείς σε τέτοιο γλέντι στα βουνά, ξεχνάς ευθύς λόγους… ποιητικούς και έπεα πτερόεντα.
