Μετά τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ: Το μαύρο σύννεφο Τραμπ και οι χαμένες συμφωνίες

«Τρομερά επιτυχημένη» χαρακτήρισε τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ ο Τραμπ, πριν γυρίσει στο Αμέρικα. Υπήρχε, λέει, ένα κλίμα «τρομερής αγάπης» και «ενότητας» στη συνάντηση των ηγετών της Συμμαχίας, τους οποίους βέβαια μόλις δύο μέρες νωρίτερα είχε δημόσια ξεσκίσει ως δειλούς και ριψάσπιδες, επειδή δεν τον βοήθησαν στον ύπουλο πόλεμο ενάντια στο Ιράν. «Τώρα μας σέβονται… Πριν δυο χρόνια το ΝΑΤΟ γελούσε μαζί μας, αλλά τώρα δεν γελάνε πια», είπε χαρακτηριστικά.

Μα πώς να γελάνε, βρε Ντόναλντ, έτσι μαντάρα που τα έκανες πάλι; Διαβάστε τι είπε την Πέμπτη ο Φρανκ Γκάρντνερ, γνωστό «γεράκι» και κορυφαίος ειδικός του BBC σε θέματα γεωπολιτικής και παγκόσμιας ασφάλειας: «Αυτή η σύνοδος υποτίθεται ότι θα ασχολούνταν με την αύξηση των αμυντικών δαπανών με την ελπίδα πως η Ευρώπη θα ενισχύσει την άμυνά της [απέναντι στη Ρωσία] καθώς η Αμερική αποσύρεται από την ήπειρο. Ομως το Ιράν έπαιξε τον ρόλο του… Μόλις προσγειώθηκε ο πρόεδρος Τραμπ, αμέσως τα έβαλε με το ΝΑΤΟ και εξέφρασε τη βαθιά του απογοήτευση επειδή δεν τον υποστήριξαν στον δικό του πόλεμο ενάντια στο Ιράν, παρά το γεγονός ότι δεν συμβουλεύτηκε κανέναν στο ΝΑΤΟ. Την ίδια νύχτα διέταξε αμερικανικές επιδρομές σε βάσεις πυραύλων και πλοία του Ιράν, που προχώρησε σε αντίποινα… Είναι το τέλος της εκεχειρίας; Κάποια στιγμή ο Τραμπ είπε πως ναι, είναι το τέλος – αλλά ποιος ξέρει; Είπε επίσης ξανά ότι θέλει τη Γριλανδία, ότι οι ΗΠΑ πρέπει να πάρουν τον έλεγχο της Γριλανδίας – και αυτό προκάλεσε μεγάλο διχασμό. [Ο Τραμπ] έφερε λοιπόν ένα μαύρο σύννεφο πάνω από αυτή τη μεγάλη σύνοδο και χάλασε το λούστρο της ενότητας»…

Εκεχειρία; Ποια εκεχειρία; Ο Τραμπ βομβάρδισε ξανά το Ιράν εν μέσω της κηδείας του δολοφονημένου από τον ίδιο ανώτατου ηγέτη των απανταχού σιιτών, και μάλιστα ενώ βρισκόταν σε μουσουλμανική χώρα – εξοργίζοντας όχι μόνο τους Πέρσες, αλλά το σύνολο του ισλαμικού κόσμου. Σκοπός του ήταν δήθεν να ξεσφίξει τη λαβή των Ιρανών στα Στενά του Ορμούζ, αλλά φυσικά κατάφερε το αντίθετο, αφού μετά τη νέα κλιμάκωση μειώθηκαν κατακόρυφα οι διελεύσεις των… ανυπάκουων στο Ιράν πλοίων από την πλευρά του Ομάν – ενώ οι… αρμόδιοι Φρουροί της Επανάστασης (και των Στενών) δήλωσαν ξεκάθαρα το μεσημέρι της Παρασκευής ότι μετά τις νέες επιθέσεις, «ο Περσικός Κόλπος έκλεισε για πάντα για την Αμερική και τους συμμάχους της, που δεν θα ξαναπάρουν ποτέ πετρέλαιο από αυτόν»! Εννοείται, δε, ότι οι προγραμματισμένες νέες συνομιλίες επί του μνημονίου αναβλήθηκαν επ’ αόριστον.

Και να ’ταν μόνο αυτό… Στη σύνοδο, ο Τραμπ δεν υποσχέθηκε απλά περισσότερη πολεμική βοήθεια –επί πληρωμή πάντα από τους… πρόθυμους Ευρωπαίους– στην Ουκρανία, ύψους έως και 140 δισ. δολαρίων την επόμενη διετία, αλλά τράβηξε το σχοινί πανηγυρίζοντας για πρώτη φορά δημόσια για τα ουκρανικά χτυπήματα σε ρωσικά διυλιστήρια. Ολοι γνωρίζαμε πως Αμερικανοί και Ευρωπαίοι βρίσκονταν πίσω από τα συγκεκριμένα πλήγματα, που άλλωστε κατευθύνονται (βάσει του περσινού αποκαλυπτικού δημοσιεύματος των New York Times) από ΝΑΤΟϊκη βάση στο Βισμπάντεν της Γερμανίας. Ομως για πρώτη φορά ο Τραμπ, που υποτίθεται πως κόπτεται για τον τερματισμό (και) αυτού του πολέμου, περηφανεύτηκε ανοιχτά για τις κατ’ όνομα «ουκρανικές» επιθέσεις, τονίζοντας ότι χάρη σε αυτές ο Πούτιν «βρίσκεται κάτω από μεγάλη πίεση» και πως έχει σημειωθεί… μεγάλη πρόοδος στις προσπάθειες για ειρήνη.

Πού την είδε την πρόοδο; Ο Ζελένσκι απέρριψε προκαταβολικά το νέο ειρηνευτικό σχέδιο, ενώ οι Ρώσοι είναι έξαλλοι με τις υποσχέσεις Τραμπ για παραγωγή πυραύλων Patriot από την Ουκρανία (!) και, κυρίως, για μελλοντική αμερικανική αεροπορική ασπίδα πάνω από τη χώρα, που θα καταρρίπτει ρωσικούς πυραύλους και drones. Φυσικά, άλλο να το λες κι άλλο να το κάνεις – αλλά κάτι τέτοιο θα σήμαινε άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ και άρα τον Τρίτο Παγκόσμιο… Ο λάβρος ο Λαβρόφ, η αλεπού της ρωσικής διπλωματίας, δήλωσε ότι «τα αποθέματα ελπίδας και καλής θέλησης που είχαμε εξαντλήθηκαν… Δεν πιστεύουμε πλέον ότι η Δύση έχει οποιαδήποτε επιθυμία για διαβουλεύσεις», επιβεβαιώνοντας τις τελευταίες δηλώσεις Πούτιν ότι η Ρωσία θα απαντήσει σε όλες τις ΝΑΤΟϊκές προκλήσεις και ότι το ζήτημα της Ουκρανίας θα λυθεί με στρατιωτικά μέσα. Οπως ήδη συμβαίνει στα πραγματικά μέτωπα της ήδη ακρωτηριασμένης και χρεοκοπημένης χώρας-αναλώσιμου πιονιού του ΝΑΤΟ, που χάνει τη μια πόλη μετά την άλλη.

Αλλά βέβαια όλα αυτά έχουν το τίμημά τους. Χάρη στους πολέμους κατά βασικών πετρελαιοπαραγωγών ανταγωνιστών τους, οι αμερικανικές πετρελαϊκές και πολεμικές βιομηχανίες μπορεί να θησαυρίζουν προσωρινά, αλλά τα στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου των ΗΠΑ είναι στο χαμηλότερο σημείο από το 1983 και η τιμή της βενζίνης παραμένει στα ύψη, ενώ οι διαδοχικοί χαμένοι πόλεμοι του… ειρηνοποιού Τραμπ έχουν αδειάσει τα ταμεία του Πενταγώνου, που ζητάει κατεπειγόντως από το Κογκρέσο άλλα 350 δισ. δολάρια, πέρα από το 1 τρισ. του «κανονικού» προϋπολογισμού. Το αμερικανικό χρέος αυξάνεται συνεχώς, του χρόνου θα ξεπεράσει τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια (!) και ο καταστροφικός εμπορικός «πόλεμος της ταρίφας» προκαλεί σοβαρές ελλείψεις σε σπάνια μέταλλα απαραίτητα για την αμερικανική πολεμική βιομηχανία, λόγω του γνωστού μπλόκου από την Κίνα. Ομως στο κατάστρωμα του Τιτανικού η ορχήστρα παίζει και οι Ευρωπαίοι «σύμμαχοι»/υποτακτικοί χορεύουν σιωπηλά στον ρυθμό του Μεγάλου Αφεντικού και πληρώνουν αδρά για τους ατελείωτους πολέμους του.